EEN WERELD VAN SMAAK / UN UNIVERS DE GOUT / A WORLD OF TASTE

OPENINGSUREN WIJNSHOP

 Iedere zaterdag van 11 tot 17 u.

 

in de week op afspraak  0472 993303 of info@moeyaert.eu

****

 

 

Donderdag 2 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Vandaag werk aan de winkel.

Er komt in de loop van de dag een palet Arboc cava brut sélection en rosé binnen.
Ook een nieuwe lading Rochaubry blanc uit de Cévenes en Mas Planères in rosé en rood uit de streek van Carcasonne.

Reizen wij nog met vraagtekens over hoe en wat, de wijnen kennen geen beperkingen en vinden opnieuw goed hun weg naar Jabbeke.

Moest u het niet weten; we liggen dan ook zeer goed bij de uitrit van de E40. Gemakkelijk te bereiken voor een transporteur.

Waar is dat juist, vraagt u zich af?
Simpel u rijdt door het centrum van Jabbeke richting De Haan.
U passeert de brug over de autoweg en komt beneden op het rondpunt met het benzinestation.
Naast de ingang van die shop is onze ingang.

Eventjes naar boven kijken en je ziet MOEYAERT staan.
Rechts van het gebouw is er een hek dat toegang geeft tot het autobedrijf MOYAERT.
Geen familie maar wel een goeie buur.

Zaterdag ben ik in de wijnshop en ontvang ik u graag tussen 11 en 17u.
Van de lading die vandaag binnenkomt steek ik enkele flesjes in de koelkast. Een verwittigd man (vrouw) is er twee waard.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Woensdag 1 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

De eerste dag van de vakantiemaand.
De vakantie waarover iedereen een oordeel heeft en niemand eigenlijk weet hoe die zal verlopen.
Aan de ene kant nog onzeker in hoeverre alles normaal verloopt.
Aan de andere kant een beetje bang of we niet te laks omgaan met de versoepelingen.

De lokale lockdownmaatregelen in het Duitse district Gütersloh worden met een week verlengd. Dat heeft de premier van de aan België grenzende deelstaat Noordrijn-Westfalen Armin Laschet maandag bekendgemaakt.

Gisteren zagen we hoe het Engelse Leicester terug in lockdown ging.

Burgemeester Lippens van Knokke dreigt er mee de treinen aan de grens met Knokke tegen te houden als de NMBS niet strenger gaat controleren op het dragen van een mondmasker.

Een bondgenoot hebben we alvast: het weer!
Na de zwoele dagen en de kurkdroge weken start juli met een druillip.
Het weer maakt de eerst volgende dagen dat we niet massaal afzakken naar de kust en zorgen voor overvolle dijken en stranden.

Dan toch maar uitkijken om alsnog te boeken voor een vakantie in het buitenland?
Altijd nog een beetje meer met in het achterhoofd: wat als!

'Wat als' kan iedereen voor zichzelf oplossen.
Blijf de richtlijnen volgen door afstand zoveel mogelijk te bewaren.
Blijf uw handen ontsmetten.

Ik begin een beetje op een viroloog te lijken?
Dat niet, maar ik blijf voorzichtig.
Vorige week bleek iemand uit een buurgezin van familie met corona besmet.
Die mensen kwamen het zelf melden bij de familie omdat de kinderen speeltijd met elkaar doorbrachten.
Mooi en verantwoord gebaar.
De familie heeft zich onmiddellijk laten testen, gelukkig negatief.

Wat ik me daarbij wel afvroeg. De dokter heeft de testen uitgevoerd met het positieve resultaat van een persoon als gevolg.
Hoe zit dat met het melden met wie je in contact bent gekomen?
Een waarschuwing van hogerhand moest toch komen?
Dat is toch de bedoeling?

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Dinsdag 30 juni 2020, een goeie morgen met Wilfried

 

Het lijkt een beetje op een de Hollandse show aan de start van het maatjes seizoen in juni en dat van de mossels in juli.
Ze zijn telkens fantastisch, nog beter dan het jaar voordien dat al zo super was. Die Hollanders toch.

Het lijkt er op dat de wijnboeren in Bordeaux in de leer zijn gegaan bij onze Noorderburen.
Er blijken alleen nog maar fantastische wijnjaren te zijn.
Met een nuance: 2017 was niet zo schitterend.
Alhoewel ik al fijne wijnen uit dat middelmatige jaren heb geproefd.

Wijnboeren weten tegenwoordig hoe ze de minder ideale omstandigheden moeten aanpakken.
Eigenlijk is het interessant te weten hoe een wijnbouwer kan ingrijpen en het al of niet doet.

Wat een feit is: de klimatologische omstandigheden, die je zelf niet kunt bepalen, waren in 2015,2016,2018 en 2019 uitstekend en maakten het de wijnboer voor een stuk gemakkelijker om er een goed jaar van te maken.

Ik wou in de toekomst investeren in Bordeaux.
Het is niet omdat ons gedragspatroon de voorbije decennia (20 jaar?) veranderd is dat we wijnen uit Bordeaux met bewaarpotentieel geen plaats meer moeten geven.

We drinken meer wijn.
Glaasje wit, rosé of rood zijn geen zeldzaamheid meer, voorbehouden voor de feestdagen.
Een boek, een film op TV, eender welke gelegenheid laat toe een flesje te openen.

Daarnaast zijn er die 'grootse' momenten.
Daarom niet noodzakelijk een gebeurtenis, maar gewoonweg al het feit dat je er de tijd kan voor vrijmaken.

Deze ochtend snuister ik in mijn wijnrekken voor de fles die deze middag aan de eettafel of vanavond op de salontafel die meerwaarde kan geven.
Een chateau Lespault-Martillac, Pessac-Leognan 2019.
Aangekocht in Jabbeke op.....
Wilfried gaf er een uitgebreide uitleg bij.

Je herinnert je de aankoop nog in primeur en de levering in de lente van 2022.
Het was een goede investering.

We zijn inmiddels 2026. De wijn heeft er nu 7 jaar opzitten.
De eerste fles die je opentrekt. En wat een openbaring.
Prachtig geëvolueerd en mag gerust nog enkele jaren vergeten worden.
Dat zijn de mooiste momenten in het leven van een fles wijn en jij, die de wijn aankocht, want je hebt er nog enkele.

Wil ik maar zeggen: ja er is nog plaats voor  een 'grote' Bordeaux.

Ik heb er gisteren in geïnvesteerd.

Het voorlopige lijstje met de namen die ik je kan aanbieden in primeur: 

 

Chateau Lanessan  / Haut-Médoc

Chateau La Tour Carnet / Haut-Médoc

Chateau Cantemerle / Haut-Médoc

Chateau Fombrauge / Saint-Emilion grand cru

Chateau Lilian Ladouys / Saint-Estephe

Chateau Haut-Marbuzet / Saint-Estephe

Chateau Pedesclaux / Pauillac

Chateau Prieure Lichine / Margaux

Chateau Lespault-Martillac / Pessac-Léognan

 

à la vôtre

Wilfried

******

 

 

Maandag 29 juni 2020, een goeie middag met Wilfried

 

Na een rustpauze terug achter de computer.
Strikte planning op zondag.

Champagne ophalen in de Moeren bij een tante van Doué, nadat ze mezelf in de kou lieten staan op de heetste dag van vorige week.

Van de gelegenheid gebruik gemaakt om bij de plaatselijke bakker 'l'Amour du Pain' echt brood op te halen.
Op de terugweg wijn leveren in Gistel en fijne gezouten hesp kopen voor bij moeders cavaillon.
Wijn afzetten in Zerkegem en met moeder ontbijten om 9.15u.
Nog maar weinige keren gebeurt dat ik zo op de minuut kon plannen.

Ik had in Warhem wat speling.
Te vroeg aan de deur om aan te bellen en daarom  in de auto nog wat zaken in orde gebracht. 

Wat tijd om eens rond  te kijken. Er is wel altijd iets te zien.
Zelfs als de helft van een dorp nog slaapt.

Op de middag in Leuven bij An na opnieuw een planning met tussenstop. Querciabella, Italiaanse topper uit Chianti afzetten bij een klant in Oosterzele.
Ja, nu en dan ga ik eens vreemd.
Ditmaal Italiaans. An hoefde zich geen zorgen te maken.

Na de middag naar het verjaardagsfeestje van Lotte.
Lekkere cava, op het terras,' sneukelingskes' erbij.
En dan aan tafel voor taart en koffie.
Een Tiense (?) gewoonte dat zowat iedereen taarten bakt op zo'n gelegenheid? Kaastaart, crumbletaart en een taart met foto van Lotte in Lara Croft outfit.

Gisterenavond in het zeteltje in een poging TV-kijken.
Om half twaalf bed in, buiten westen, in Midden-Brabant.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zaterdag 27 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Soms gebeurt het dat mijn schrijversinspiratie me in de steek laat.
Maar dan is er altijd wel iemand die me ter hulp snelt.

Zelfs 's nachts na tweeën als ze de slaap niet kan vatten door de warmte op de kamer.
120 km verder sta ik dan op om naar Zeebrugge te rijden.

Vandaag hoeven veel woorden niet.
De foto die ze me stuurde is zo mooi en speciaal dat voor een keer tekst maken niet hoeft.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Vrijdag 26 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

De eerste keer als ik wakker word, voel ik me maar half uitgeslapen, het is pas 01.30u.
De tweede keer, het is dan amper een uur later, voel ik me al een stuk beter.
Ik kan al wat rationeel nadenken.
Wat heb ik moeder toch beloofd!
Ik maak de groenten voor vanavond. Deze hitte vraagt om koud eten.
Ik heb een bak vol groenten opgehaald. Slapen moet je doen, verplicht ik mezelf en niet nadenken.

Met een zweem van koelte die in het tweede deel van de nacht opsteekt hervind ik de slaap.
Om iets na vijf is er geen houden meer aan. Ik moet er uit.

Het huis geurt naar de zomer.
Komt door  de cavaillon in de fruitmand op tafel.

In volgorde werken leg ik mezelf op.
Ik breng water aan de kook voor de bloemkool en schraap ondertussen de worteltjes.
Ik snij ze in korte fijne reepjes.
Hak wat sjalot en look en haal buiten een takje tijm en rozemarijn.

Het is pas half zes en wat ruiken mijn handen lekker naar de kruidigheid.
Als ze in de pot gaan vervullen nieuwe geuren het huis.

Is het daarvan dat moeder wakker wordt.
Efkes met de rollator naar de badkamer tjokt en terug.
Ze gebaart van 'piekenhaas' en doet alsof ik er niet ben.
Wedden dat ze straks vooraleer ze aan tafel gaat stiekem proeft van wat er in de kom zit voor vanavond.
Op dat moment ben ik al lang vertrokken richting Sint-Kruis.

een kleurrijk slaatje van bloemkool, wortel, sla met olie en azijn, boontjes, een primeur aardappeltje op zijn zuiders en de nieuwe maatjes, dat is wat vanavond op het menu staat.

Ik pers drie appelsienen, goed voor 2 glaasjes fruitsap, een lekkere toevoeging aan het ontbijt.

Het is 6.30 als ik een d als laatste letter intik.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Donderdag 25 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik vroeg jullie enkele weken terug of er iemand was die me een locatie met een kersenboom kon aanraden.
Ik kreeg verschillende reacties waarvoor dank.

Met kersen moet je bij de pinken zijn: het ene moment zijn ze nog niet rijp, het volgende moment hangen ze te blozen aan de takken en een dag later liggen ze onder de boom weg te kwijnen of zijn ze verdwenen in de maag van een vogel.

Vorige zondag was het dan zover.
Ik kreeg een tip van mensen langs de Hollebekestraat die me aanraden niet langer te wachten.

Ik had een momentje vrij, langer hoefde niet.
Bedoeling was na te gaan of de kersenboom voldeed aan wat ik van een kersenboom verwachtte en of de inplanting in de tuin me kon herinneren aan mijn ouderlijk huis eind de jaren zestig.

Het plaatje klopte perfect.
Een fotootje zo en nog eentje anders en die opbergen in een nieuw aangelegd archief.
Voorlopig een eerste uit een reeks die niet zal eindigen vooraleer ik er honderden heb.

Zo gebeurde het ook toen ik met Patrick in 2012 een eerste keer samen kwam om te bespreken hoe we 'Weg van Vis' gingen aanpakken.
Het resultaat kent u: een boek dat veel lijviger werd dan de bedoeling was, gekleurd met honderden foto's. (het boek is nog altijd verkrijgbaar - 30 euro).
Bij de publicatie kon ik iedereen verrassen met een luxe uitgave.
De recensies waren unaniem zeer lovend.

 

Volgend jaar, zelfde periode vragen we de mensen de toestemming of we een tafel onder de boom mogen plaatsen.
Een tafel gedekt met een ontbijt zoals het vroeger thuis meermaals gebeurde toen de zomer flirtte met de lente.
De kersenboom met tafel en ontbijt zal dan een van de eerste foto's worden in mijn 2de boek: 'Wijnen met een verhaal'.

Ik heb me voorgenomen wat in te binden qua luxe bij de samenstelling van m'n nieuwe boek.
Het niet meer in eigen beheer uit te geven, maar het prijskaartje te laten betalen door een uitgeverij.

Willen die niet over de brug komen om een ingebonden boek met mooie foto's en een vlotte tekst uit te geven, geen erg: ik trek Vlaanderen rond om mijn boek te vertellen.

Nu al moet ik glimlachen bij de gedachte hoe mijn publiek plezier zal beleven bij het horen van zovele anekdoten uit 40 jaar ervaringen in de wijnwereld. (en het proeven van de wijn).

Net als ik nu al glimlach bij het schrijven er van.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Woensdag 24 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

De wijnshop ligt er mooier bij dan ooit.
De gezellige VIP-ruimte voor gewone mensen zoals jij en ik, met andere woorden: iedereen die van onthaasten houdt, mist zijn effect niet.
Er is nog geen zaterdag voorbij gegaan zonder dat er gebruik werd van gemaakt.

Ondertussen werd de stock aangevuld en wacht ik nog alleen op de aankomst van de champagne Etienne Doué.

Een ganse wand werd ondertussen aangevuld met de wijnen van Moulin de Gassac. Nooit eerder was het gamma van de familie Guibert zo uitgebreid.

De fijne chardonnay Guillaman is terug.
De merlot van Badet-Clement Les Fruits Sauvages krijgt niets dan goeie noteringen oa bij de barbecue.
Badet-Clement bewijst daarmee nog maar eens hoe goed ze zijn in het maken van toegankelijke wijnen.

En dan is er natuurlijk nog mijn zot idee om een laatste aanpassing in de wijnshop te laten uitvoeren.

De kant waar nu de kisten met Bordeauxwijnen staan opgeslagen zou ik willen omtoveren tot een wand met uitschuifbare vakken met er bovenop een presenteerblad.
Daarin steek ik dan de wijnen die onthaasten als leidraad hebben.
Toppers uit topjaren waarvoor je wat geduld moet opbrengen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag  23 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Prettige kennismaking met Salito-beach of hoe er geweldige investeringen werden gedaan om een strandbar corona-vrij in te richten.
De strandbar is de grootste in Blankenberge en ook de meest opvallende.
De gebruikte materialen zijn dan ook top.
Hier is het gezellig om oa een boek te lezen.
Muziek als achtergrond die nooit storend overkomt.
Gisteren stak er een briesje op wat de temperatuur zalig hield.
Ook voor vandaag  kan dat briesje voor afkoeling zorgen.

Sommige restaurants hebben de vrijheid gekregen om enkele parkeerplaatsen in te nemen.
Dat geeft hun de mogelijkheid twee extra tafeltjes te installeren.
Dat zorgde gisteren voor een opvallend en niet zo gelukkig tafereel voor de betrokkenen.

Een dame, alleen aan een tafeltje, schrok zich rot toen een meeuw er van door ging met enkele frieten.
Meteen het sein voor andere snoodaards, hetzelfde te proberen.

En dat terwijl een wandelaar verwonderd naar zijn hand keek.
Net voordien had een meeuw een gesuikerde wafel in een soort kamikazevlucht gewoon uit zijn hand geritst.
Dat was dan weer het sein voor een spelletje aanjagen door meeuwen die vonden dat zo'n zoetigheid voor de aanvaller toch te groot was.

Waarschuwing, zowel voor groot als klein: houdt waardevolle dingen goed op zak en geef meeuwen geen enkele kans.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 22 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren op bezoek bij Sofie en broer Willy die hun huwelijksverjaardag vierden.
In beperkte kring, een bubbel van familie en de dichtste vrienden.

Het werd een super fijne zondag.
Iedereen in zijn meest zondagse tenue om na weken van elkaar missen, blij wat te kunnen showen.
Ik deed voor het eerst weer een paar deftige schoenen aan!
12 weken lang kon ik door het leven met een paar vrijetijdssloffen.
Kan als je niet buiten komt.

Ontvangst met een glaasje champagne en een tapasplank om u tegen te zeggen.

Sofie had werk gemaakt van de gedekte tafel.
Het resultaat was effenaf schitterend.

De tongen kwamen los want na al die weken viel er wel wat te vertellen.
Moeder stal de show bij het voorgerecht ook al was het niet haar bedoeling.
Maar als je het vuur aan de schenen wordt gelegd met vragen in de zin van 'hoe was jouw firstdate', en 'wanneer heb je voor de eerste keer'.
Of hoelang hebben jullie in Boom gewoond vooraleer naar Zedelgem te verhuizen. Of nog: waar is Willy geboren?
Dan kan je soms iets onbedachtzaam zeggen.

En toen gebeurde het moment van onbedachtzaamheid.
Is te begrijpen als je, je moet concentreren op een halve kreeft in je bord en op wat je vertelt.

Meer was het niet dan: 'de papa van Willy'.
Daar zaten wij dan: Hilde, Ivan en ikzelf.
Kun je gaan denken hoe lang dat bleef nazinderen: de papa van Willy en de onze dan?

We lachten ons een kriek bij de Sancerre.
Hoe goed moeder haar best bleef doen om het recht te zetten bij de hoevekip met gebakken aubergines, het kaasbordje en het dessert: het bleef hangen.

Of hoe het een geslaagde zondag werd: fijne ontvangst, lekker eten (take-away den Duyventooren Bellem) en maar zottebollen.
De familie Moeyaert op haar best met dank aan moeder en vader zaliger; de papa van Willy...Ivan, Luc, Hilde en mezelf.

 

à la vôtre

Wilfried
(foto's An - panasonic Lumix)

 

*****

 

 

Zondag 21 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het is zondagochtend iets voor zessen.
'Tielik' vroeg voor een zondag, zouden ze in Wevelgem zeggen.
Maar het voelt goed.

Gisterenavond aan zee aangekomen. 
En eigenlijk gelukkig dat alles weer op normaal begint te lijken.

Het appartement dat fris en uitnodigend op je wacht nadat An het drie weken eerder grondig aanpakte.
Elf weken opgesloten staan liet toen z'n sporen na.

Toen was het nog onwezenlijk.
Blankenberge leek op een overrompeling die er niet klaar voor was.

Nu nodigen de strandbars uit tot een bezoekje.
Ze hebben zich aangepast aan de nieuwe normen.
Restaurants trachten de verloren plaatsjes te winnen op parkeerplaatsen.

Om zoveel creativiteit en geduld wil de zomer de mensen wel belonen.
Misschien valt er nog een buitje tijdens de langste dag van het jaar, maar daarna draaien ze hierboven de warmtekraan open.
'Gif moar sjette' op z'n Westvloams. Wij gaan er alvast morgen van profiteren.

Vandaag gaan we op bezoek; Willy en Sofie vieren hun huwelijksverjaardag.
Voor het eerst zijn we weer samen met broers, zus en moeder.
En ook dat voelt goed.
Moeyaerts zijn naast werkers immers feestvierders.
Ook dat is iets wat we gemist hebben.

En niet alleen wij, denk ik.
Van klein tot groot; het zit in ons ingebakken.

Linde de kleinste van de twee kleinkinderen verrast moeke met een tekening. Daarop een huis met een tuin.
In die tuin een zwembad.
Opblaasbaar zoals ze tegenwoordig de deur uit vliegen. In afwachting dat hun papa er een echt gaat uitgraven.
Ook een tennisveld dat herinnert aan de vakantie-tenniskampen.
In en rond het huis heeft ze figuurtjes getekend.
We zijn allemaal present.

Van de figuurtjes die wat herkenning missen omdat de oren of neus niet overeenstemmen met de werkelijkheid heeft ze er de namen bij gezet.
Maar wat aan duidelijkheid niets te wensen overlaat is de titel die ze aan de tekening geeft: Villa Familia.

Terwijl ik gisteren in de wijnshop bezig ben vind ik tussen mijn papieren plots een andere tekening van haar.
Iets heel persoonlijk dat ze op haar manier in de verf zet.
Het is zo mooi in zijn eenvoud dat ik het plastificieer  en er een plaatsje aan geef.

Ja, wat hebben we allemaal mekaar gemist.

'Moeyart' op z'n frans. Ook dat kan geen toeval zijn.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*******


Zaterdag 20 juni 2020, een goeie middag met Wilfried

 

Toch nog tijd gevonden om u een korte zaterdagse bijdrage te schrijven, nu ik in de wijnshop tot rust kan komen.
Van de voorziene om 8 uur thuiskomen kwam niets terecht.

Pas kwart na acht vertrokken uit Zeebrugge.
Bij Eddy fruits de mer opladen, afzetten bij Ivan, stoppen bij de bakker, boodschappenlijstje voor de supermarkt afwerken om pas om 10u met 2 u vertraging thuis aan te komen.

2 leveringen aan de horeca, bestelwagen lossen met opgehaalde wijnen en de deur van de shop openen om 10.59u.

Net mijn zaterdagse pistolekes voor ochtend en middag met smaak op gegeten.

Als je straks langs komt en je bemerkt dat ik in slaap ben gevallen, aarzel dan niet om me wakker te maken.

Je kan natuurlijk jezelf in de zetels bedienen.
Er staat een karaf met rode wijn op het tafeltje.

Hou er wel rekening mee dat het een 'show'wijntje is.
Wat dat te betekenen heeft?
Dat moest er een houdbaarheidsdatum opstaan de Heilige FAVV me onmiddellijk zou verketteren.

de echte Daumas Gassac zit mooi in de flessen op stock

Dus me toch maar beter wakker maken.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*******

 

Vrijdag 19 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren, heavy dagje.
Wijnen die uit zowat alle wijngebieden toekwamen.

Twee paletten uit Aniane. Afzender Moulin de Gassac.
Ik keek er naar uit want voor het eerst in die zending 3 nieuwe wijnen: Combe Laval, Terra wit en Terra rood. De laatste twee zijn bio wijnen.
Dat maakt mijn gamma van de familie Guibert indrukwekkend.

Er zijn de wijnen in de Guilhem reeks wit,rood, rosé, er is de Elise in rood en Faune in wit. Er zijn de monocépages merlot en chardonnay.
In totaal 10 wijnen met hun Mas de Daumas Gassac in verschillende oogstjaren er bovenop.
Ook nog de olijfolie van de lucques olijven en hun balsamico.

Voor een klant in Oosterzele kwam de 2016 Quercibella Chianti Classico binnen.
Er was de chardonnay van Guillaman, de Saint-Véran van Daniël Pollier en Port ruby van Vista Alegra.

Wie er niet was en gevraagd had in plaats van vrijdag op donderdag te komen was Doué.
Onze champagneboer is een kampioen in champagne maken maar helaas evenzeer kampioen in communicatie.
Het is niet de eerste keer dat een woordje uitleg een van de moeilijkste dingen blijkt te zijn.
Ik zie het al gebeuren: als ik er vandaag niet ben, er een telefoontje (noodgedwongen) komt: ik sta hier aan de deur. 
Moet hij maar uitzoeken waar Sint-Kruis ligt. Want daar ben ik vandaag aan het werk.

Morgen is de wijnshop open van 11 tot 17u.
Iedereen welkom maar niet allemaal tegelijk.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Donderdag 18 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Een foto tijdens de lockdown bracht me op een idee.
Heb je een huisdier of ander dier die gebruik maakt van onze lege verpakking om in lockdown te gaan, laat het me weten.
De origineelste of beter nog, om favoritisme uit te sluiten, diegene die er bij lottrekking van een onschuldige hand uitkomt ontvangt een karton cava, witte of rode huiswijn naar keuze.

Het reglement heb ik ondertussen uitgebreid met al wie zou willen gebruik maken van onze verpakking om in lockdown te gaan.

Zelfs schoonmoeders komen in aanmerking (als het een kleintje is, of eventueel met één been).

De wedtsrijd van de goeie ideeën loopt tot de volgende opendeur, wanneer die ook maar kan doorgaan (graag in oktober).
Stuur uw foto's op en maak kans op een mooie prijs.

Een eerste reeks van eerste foto's

  

info@moeyaert.eu

 

à la vôtre

Wilfried

 

*******

 

Woensdag 17 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

De Schelde ontspringt in Noord-Frankrijk op het grondgebied van de gemeente Gouy, stroomt grotendeels door België en mondt 360 km verder in het zuidwesten van Nederland uit in de Noordzee.

Het stroomgebied is in drie trajecten ingedeeld.
De Bovenschelde loopt vanaf de bron tot Gent, waar ze samenvloeit met de Leie. Het deel tussen Gent en Antwerpen heet Zeeschelde en het laatste traject is de Westerschelde.
Deze 113 km lange verbinding loopt vanaf de Belgisch-Nederlandse grens via Terneuzen, Breskens en Vlissingen tot de monding in de Noordzee.

De bron van de Schelde ligt in een rustiek stukje bos in het Noord-Franse dorp Gouy.
Rond de plaats waar het water omhoog borrelt, metselden Vlaamse monniken in de dertiende eeuw een nis.

De oorspronkelijke en nauwelijks nog te lezen Latijnse tekst op één van de muren is in het Frans en Nederlands vertaald op koperen platen.
Deze zijn in 1985 samen met het beeldje De Dolfijn en enkele rustbanken geschonken door de gemeente Antwerpen.

Al sinds 1919 heeft deze stad nauwe banden met Gouy.
In dat jaar werd met een bedrag van 200.000 Belgische francs bijgedragen in de herstelkosten van gebouwen die in de Eerste Wereldoorlog in het dorp werden vernield.
In die dagen werd door Antwerpenaren ook voedsel uitgedeeld aan de getroffen dorpelingen van Gouy. Sinds het najaar van 2018 staat de Schelde na bijna zestig jaar weer in verbinding met haar zijrivier de Leie. 

In het stadscentrum van Gent is het gedempte deel van de Nederschelde, beter bekend als De Reep, weer opengegraven.

De samenvloeiing van de Nederschelde met de Leie werd in de jaren 60 gedempt. De stank van het water was niet langer te harden en de stad had dringend parkeerplaatsen nodig.

De herstelde plek markeert een historisch belangwekkende locatie.
De naam Gent is afgeleid van het Keltische ganda en dat staat voor samenvloeiing of monding. 

 

Surf naar onderstaande zeer interessante link voor 'reizen langs rivieren'

http://www.reizen-langs-rivieren.nl/de-schelde-van-bron-tot.html

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

 

 

Dinsdag 16 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik had het er een tijdje terug al over: ik rij niet vlugger op de autoweg omdat er minder gerij is.
Integendeel, voor mij gaat het een stuk meer relax en neem ik de tijd om rondom me heen te kijken.

Ik had het oa over de mooie gebouwen.
Ik merkte de afspanning tussen Aalter en Nevele om te verhinderen dat wild de weg zou oversteken.

Vorige week brak ik me het hoofd over iets totaal anders.
Ik zie de aanduiding Schipdonk kanaal, de Leie en de Dender, maar nergens het bordje met de Schelde.


De Schelde die vanuit het Noordfranse Gouy als l'Escaut België binnenstroomt.

Het leidde vorige vrijdag aan tafel tot enkele bedenkingen.
In de zin van de Schelde dwarst de E40 niet of waar kruist die de E40 wel.
Ik was er zeker van: de Schelde dwarst de E40 op weg naar Gent, waar ze samenvloeit met de Leie.

Ivan wist de Schelde tussen Zwijnaarde en Merelbeke te situeren.
Daar dwarste ze anoniem de autoweg.
Het stond niet aangegeven.

De 360 km lange rivier die op die plaats het minste vermoeden had dat zeeschepen haar een eind verder zouden bevaren.

Ik ben dus op zoek gegaan.
Niet ter plaatse de oever afrijdend. Ik heb er de tijd niet voor.
Maar kwam toch heel wat boeiende dingen te weten.
Morgen vertel ik er meer over.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 15 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik wil jullie allemaal bedanken.

Nooit voorheen was de wijnverkoop met vaderdag in de wijnshop zo geslaagd zoals dit jaar.
Niet alleen op zaterdag was het druk, maar ook in de aanloop er naar toe had ik de handen vol.
Ook de thuisbestellingen verliepen vlot.

Patrick en Françoise hadden het over de perfecte match tussen grill en merlot Fruits Sauvages


Marianne schreef op facebook dat haar Luckske 'wreed' content was met de Graves d'Ardonneau in het kistje

Er werd gekozen voor de traditionele kleppers.
Wijnen die betaalbaar blijven en toch leuk zijn om geven, krijgen en...drinken.

We zitten dan ook goed met namen zoals Pontificis, Provenquière, Guillaman, Tariquet, de Guibert familie in Aniane en de familie Rey op Ardonneau.

Trouwens, vandaag komen in Beernem bij onze transporteur 2 paletten uit Aniane toe.
Met daarbij de Tèrra, in wit en rood, twee bio-wijnen en de nieuwe Combe Laval.

Daarnaast kwamen ook de wijnen uit mijn selectie Bordeaux in de duurdere klasse aan bod.
Akkoord, het zijn niet de wijnen  die je dagdagelijks uitschenkt voor jan en alleman, maar waaraan je bij de gepaste gelegenheid heel veel plezier zal beleven.

Wijnen die gemaakt worden om in je kelder, wijnkast of koele plek in je huis te bewaren, minimum 5 jaar. Sommigen beweren zelfs tot 20 jaar.

Komt het doordat het klimaat verandert en de wijnbouwers in Bordeaux zich daaraan hebben aangepast?
Maken we daardoor een bijna ononderbroken opvolging van uitstekende wijnjaren mee?
Nu flirten de 2015, 16, 18 en 19 met het label van zeer goed tot uitmuntend. Uitgedrukt in scores: 92-93/100, ****1/2 op 5, 18-19/20.

Laat niet na me op te zoeken in de wijnshop in Jabbeke. Ik ben er elke zaterdag van 11 tot 19 u.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Vrijdag 12 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Vandaag stel ik u opnieuw een topper uit onze mooie reeks van Bordeaux wijnen voor:

CHATEAU LANESSAN  2016  aoc  HAUT-MEDOC


Lanessan behoort sedert de 18de eeuw toe aan de familie Bouteiller.
Sinds  2009 liet Hubert Bouteiller de directie over aan Paz Espejo die het chateau en zijn wijn een nieuw elan bezorgde.

Het château heeft immers een prachtig terroir van 80 ha, gelegen aan de Gironde, tussen de appelaties Margaux en St. Julien. De wijngaard ligt naast die van Ch. Beychevelle en die van Ch. Branaire Ducru.

Voor een zeer milde prijs kan men hier een zeer goed alternatief, en in dezelfde stijl, voor de duurdere St. Julien wijnen kopen.

In de assemblage van de 2016 zitten zowat alle in Bordeaux gebruikte druivenrassen: cabernet sauvignon en cabernet franc, merlot en petit verdot.

Na de traditionel vinificatie rijpt de wijn op eik: 1/3 nieuw, 1/3 één jaar oude vaten en 1/3 twee jaar oude vaten.

Deze chateau Lanesson van het super jaar 2016 hebben we in stock aan
6 x 20.20 euro in houten kistje, al of niet gecombineerd met andere wijnen. Of per fles 21.20 euro

*

Morgen stel ik u de chateau Petit Bocq Saint-Estephe voor.

*

Nog te vermelden dat gisteren een palet met wijnen van de familie Rey binnen kwam.
Met oa een schitterende Graves d'Ardonneau rosé.
Niet alleen een mooi vernieuwd etiket, maar ook een geslaagde wijn (merlot-malbec). Dat was ook het oordeel van mijn 6 medeproevers.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Donderdag 11 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Vandaag de derde wijn in de reeks topwijnen voor vaderdag

Chateau Maucaillou 2015 aoc Moulis

32.15 per fles  / 31.15 x 6 al of niet gecombineerd met andere wijnen in houten kist


Ch. Maucaillou is een kasteel dat ooit gebouwd werd als huwelijksgeschenk.
De naam is afgeleid van 'Mauvaise Caillou', verwijzend naar de stenen die in het terroir zitten.
De stenen waren slecht voor het cultiveren van granen.
Voor de wijnstokken is deze grond echter ideaal

Het château omvat vandaag 9ha en is eigendom van Philippe Dourthe, hij heeft het beheer afgestaan aan zijn drie kinderen.

Ch. Maucaillou is een zeer plezante en verfijnde Moulis met bewaarpotentieel

Deze fijne wijn is een assemblage van 60% Cabernet sauvignon, 37% Merlot en 3% Petit verdot.
Na de traditionele vinificatie gaat de wijn een achttal maanden op eiken vat waarvan 70% nieuw.

Deze schitterende jaargang 2015 kan gerust 10 jaar rijpen.

Kom deze wijn afhalen op zaterdag in de wijnshop of laat hem thuis bezorgen

info@moeyaert.eu of sms 0472993303

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Woensdag 10 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Na chateau Poujeaux uit de appellation Moulis stel ik je vandaag een fijne Margaux als vaderdag suggestie voor:

chateau La Tour de Mons / crus bourgeois / aoc Margaux

28.00 euro per fles / 27.00 x 6 al of niet gecombineerd in kist

De geschiedenis van chateau La Tour de Mons in Soussans aan de Garonne gaat eeuwen terug.
Ze heeft haar naam huidige naam te danken aan de bewoner van toen, in 1623, een zekere Pierre de Mons.
De wijngaard van 48 ha in één geheel wordt omgeven door een muur.

Het château werd bij de befaamde indeling van 1936 geklasseerd als Cru Bourgeois. Sinds de jaren 1990 hebben de nieuwe eigenaars een groot renovatieprogramma doorgevoerd: de bouw van een nieuwe vinificatiekelder en een nieuwe geklimatiseerde opslagkelder, een uitgebreid drainagesysteem en de invoering van de beredeneerde landbouw met het oog op een duurzaam ecologisch evenwicht.
Het kasteel wordt sinds 2012 beheerd door CA Grands Crus.

Anne Le Naour, technisch directrice van de eigendommen CA Grands Crus, superviseert het optimaliseringsplan voor de hele wijngaard.
Ze krijgt daarbij advies van oenoloog Eric Boissenot.
Alles wordt in het werk gesteld om een klassieke, pure en elegante wijn te produceren, eigen aan de typiciteit van de terroir van Margaux.

Op door de Garonne aangevoerde kiezel en een mengeling van klei en kalk wordt 56% Merlot, 38% Cabernet Sauvignon en 6% de Petit Verdot aangeplant.
De wijnstokken hebben een gemiddelde leeftijd van 30 jaar.

Er wordt manueel geoogst met een gescheiden vinificatie per lot.
Na de vinificatie wanneer de wijnen geassembleerd worden tot een geheel, gaan ze 12 maanden op eiken vat waarvan jaarlijks 40% vernieuwd wordt.

Kleuromschrijving: Enorm intens purper.
Neus: Complex en zeer expressief zwart fruit, kruiden en koffie.
Mond: Ch La Tour de Mons 2016 is voorzien van enorm veel fruit, binnen een stevige maar elegante structuur, waarbij het fruit zeer sappig overkomt, lekker rijp ook (de oogst eindigde hier op 19 oktober) en tegelijk kruidig (peper).
Ook de afdronk blijft rijp en kruidig.
Een heerlijke wijn, met flink wat fruit en complexiteit.

Chateau La Tour de Mons is binnen de 3 jaar drinkbaar en kan met deze 2016 de 10 jaar goed doorstaan.

Beoordelingen:
Robinson 16.5/20
Decanter  91/100
J.Suckling  93-94/100
Vivino ****/5

 

morgen komt chateau Maucaillou aan bod

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Dinsdag 9 juni 2020 een goeiemorgen met Wilfried

 

Suggestie voor vaderdag:
chateau Poujeaux aoc Moulis
als fles in geschenkverpakking of al of niet in combinatie met andere wijnen in houten kistje.

Prijs per fles  38.40     / 37.40 prijs in kistje van 6  of in combinatie

Af te halen op zaterdag in de wijnshop - of thuis levering  /  info@moeyaert.eu of sms 0472993303

*

Vandaag stel ik u deze fijne wijn voor.
Reeds in 1985 een van de vaste waarden in mijn eigen kelder.
Een wijn die er steeds weer staat. Ook in de moeilijke wijnjaren voor Bordeaux. Vandaag kan ik hem voorstellen uit het super jaar 2016!

Deze cru is met zijn 70ha één van de grootste van Moulis..
Het terroir bestaat uit 'graves', zeer dikke lagen kiezel.
De vinificatietechnieken zijn ultramodern.

De kleur van deze chateau Poujeaux 2016 is intens purper met een  schitterende spiegel.
In de neus etaleert hij aroma's van rijpe donkere vruchten opgevolgd door een kruidige toets.
Ch Poujeaux 2016 is een zeer complete wijn, waaraan moeilijk te weerstaan is door de charme van het sappige, verfijnde fruit dat als het ware openbarst in de mond, zo fris en krokant! Deze zijdezachte en verfijnde smaak blijft doorgaan tot in de finale. Een wijn met een lange caudalie eigenschap.
Wat wil zeggen dat je de wijn lang blijft naproeven.
Bewaartijd: 20 jaar  / Drinkklaar: 2021

Een van de mooiste Moulis uit een gezegend jaar en dat voor een goede prijs.

Hoe dat komt?

De grootte van de wijngaard, 70 ha, laat toe dat men rigoureus de druiven van de tot 35 jaar oude wijnstokken kan selecteren.
De druiven worden getransporteerd in kleine bakjes en worden nadien door het menselijk oog en op de transportband door een optisch digitaal oog geselecteerd. Alleen de mooiste druiven gaan in de cuves voor de chateau Poujeaux.
De overige gaan in de tweede wijn, La Salle de Poujeaux en Haut de Poujeaux.

Men beschikt op Poujeaux over de modernste vinificatie technieken.

Samenstelling van de assemblage:
60% Cabernet sauvignon 35% Merlot 5% Petit verdot.

Na de traditionele gisting rijpt de wijn 12 maanden op eiken vaten waarvan 1/3 nieuw.

*

Eigenaar van chateau Poujeaux: sedert 2007 de familie Philippe Cuvelier (ook Clos Fourtet St Emilion)

Externe oenoloog: Stéphane Derenoncourt met Nicolas Thienpont
Manager: Matthieu Cuvelier
Directeur: Christophe Labenne
Verantwoordelijke voor de wijngaard: Stéphane Dubrulle
Verantwoordelijke keldermeester: Laurent Perroteau

*

morgen stel ik u chateau TOUR DE MONS aoc Margaux voor.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 9 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Een ganse week lang brengen we je een vaderdagsuggestie met de topwijnen uit ons gamma.

Tegenwoordig maakt men overal ter wereld lekkere wijnen.
Dat in Italië, Zuid-Afrika, Spanje, waar ter wereld ook, wijnen van een hoog niveau gemaakt worden aan belachelijke prijzen is al evenzeer een belachelijke veronderstelling.
Aan wijnen die tot de beste van hun regio behoren hangt een prijskaartje.

Ook ik schrik wel eens als ik prijzen ga vergelijken.
Als ik oude (heel oude) schrijfsels boven haal en de prijs van een Ausone, een Angelus of een Vieux Chateau Certan naast de huidige prijzen leg, dan krab ik ook in mijn haar.

Het weinige haar dat overgebleven is.
Wat me onmiddellijk terug tot de realiteit brengt: ik ben oud aan het worden want de 75 en 76 zijn jaargangen die...45 jaar achter ons liggen.

Ik weet wel, zoals het nu weer de schuld van de Chinezen is, waren het de Chinezen die de toppers uit Bordeaux opkochten en zo de prijzen deden exploderen.

Maar onder die absolute onbetaalbare toppers, van wie het de eigenaars waren die als eersten investeerden in hun 'buitenland' en hun kennis tot alle uithoeken van de wijnwereld brachten, is er dat schitterende gamma bordeaux wijnen met de classificatie van cru bourgeois.
Ik denk aan chateau Poujeaux, aan Sociando Mallet, aan Petit Bocq, aan Tour de Mons, aan Maucaillou, aan Lilian Ladouys enz....

Ik heb ze allemaal in stock.
Wat zo fijn is: we werden de voorbije jaren in de Bordeaux regio verwend met schitterende wijnjaren 2015-2016.
Straks volgen de 2018 en 2019.
Een weelde in zo'n korte tijdspanne waarvoor we heel ver in de tijd moeten terug gaan.

Morgen kom ik terug met de presentatie van de eerste wijn uit de reeks:

chateau Poujeaux aoc Moulis. (37.40 btw in)

Elke wijn kan je bestellen per kist van 12 of 6 of in geschenkverpakking van 3/2/1. Ook een samenstelling met verschillende wijnen is mogelijk.

  

Stuur een mail naar info@moeyaert.eu of sms 0472993303.

 

Zondag 7 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik lichtte gisteren al een tipje van de sluier.
We zijn de infrastructuur van onze wijnshop verder aan het aanpassen.
Vooraf blijft het altijd een vraagteken: hoe zal de verandering, aanpassing meevallen?

Het tapijt, moeders tapijt, lag er al.
Tantes muziekboxen bleven wat op de achtergrond wegens nog niet aangesloten. Ik weet zelfs niet of er ooit nog enig geluid kan uitkomen, maar alleen al het retro design past wel in het kader.

Gisteren werden de 2 tweezits geplaatst.
Die komen dan weer van de beste vrienden.
Het lijkt wel een kringloop zonder winkel.

Maar ik wilde echt zo'n gezellig hoekje in de wijnshop; een salonnetje.
Gemaakt voor mensen die efkes tijd hebben.

Mijn idee; ik zaag een wijnton middendoor om als salontafel te gebruiken heb ik laten varen wegens niet passend in het geheel.

Wacht zegt Patrick; ik heb ook nog de bijzettafeltjes van het salon.
Een tweede rit bracht de afzonderlijke dingen weer tot een geheel.

Met Patrick en Françoise de onderste helft van een fles Daumas Gassac 2010 uitgedronken.
Is het minste wat je kan doen.

Voordien hadden broer Ivan en Jelle al mee geholpen met de bovenste helft.
En het dient gezegd: wat een superlekkere wijn!!!! (nog 48 flessen in stock à 35.00 euro).

Een halfuur na sluitingstijd kwamen mijn eerste gasten, niet toevallig Werner en Marijke de vernieuwde infrastructuur uit proberen.
Of dat meeviel?

Een telefoon van moeder:
Wilfriiiieeeed waar blevde gij? herinnerde me er aan dat het ondertussen ruim 19 uur was geworden.

maw: ik zou best nog ergens op zoek gaan naar een staande klok die past bij een Perzisch tapijt uit Lapland, lederen zetels uit Jabbeke en retro boxen uit Tomorrowland.

 

à la vôtre

Wilfried

PS morgen en de volgende dagen stel ik u telkens een ander top chateau/domaine voor om volgend weekend mee te scoren als vaderdaggeschenk. (voordeel of nadeel van deze wijnen is dat je niet zal moeten zeggen: nee schat, vanavond niet ik heb koppijn.

 

******

 

Zaterdag 6 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Zoals iedereen inventief bezig is zijn uitbating en de manier van zaken doen aan te passen, zo blijf ook ik niet stil zitten.

Morgen krijg je een update van de infrastructuur aanpassing en nog belangrijker, de uitbreiding van het aanbod.

Aan alle mama' en grote kinderen die de portemoné beheren; volg me morgen in mijn dagbegroeting (en ook de volgende dagen).

Aan alle papa's doe alsof je neus bloed maar laat enkele keren  je computerscherm open staan op www.devinoclub.be.

In ieder geval: kom volgende zaterdag langs in de wijnshop voor het perfecte vaderdagcadeau.

Lukt het niet?
Geen erg; maak een afspraak voor donderdag of vrijdagavond (0472993303).
Of nog gemakkelijker; laat het cadeautje thuis afleveren op zaterdagavond of zondagvoormiddag.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Vrijdag 5 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Zeevisgroothandel André is een van de groothandels in Zeebrugge met de langste staat van verdienste in de sector.

In een sector waarin ze velen zag komen en gaan blijft ze  zoeken naar creatieve ideeën.
Zo lijkt ze een eeuwig jong leven beschoren.
Ik heb tijdens mijn 13-jarige loopbaan in het bedrijf nooit anders geweten.

Steeds weer werden stappen gezet om de marktevolutie goed op te volgen, soms die stap voor te zijn.   

Ik herinner me de aankoop van een ontgraatmachine en later de portioneermachine waarbij de visfilets tot op 2 gram nauwkeurig worden afgewogen.
Een bijna logische volgende stap was de productielijn voor MAP verpakking.

Vanaf 2016 ging men voluit voor het behalen van de ACS certificering (Auto Control System), een label waarvoor ik mee verantwoordelijk was en maakte dat leveringen aan de zorgsector, ziekenhuizen en officiële instanties mogelijk werden.

Er werd geïnvesteerd in internationale certificaten zoals MSC (Marine Stewardship Council) en ASC (Aquaculture Stewardship Council) voor zowel zeevisserij als gekweekte vis.

Mijn opvolger in het bedrijf, Cliff Vansteene, bouwde mee aan een strategie, waarbij de inspecteurs van het FAVV zeevis André goeie punten toekende.

Gisteren werd opnieuw een belangrijke stap gezet.
In samenwerking met de Rederscentrale werd in exclusiviteit voor zeevis André het label van Duurzame Visvangst van de Vlaamse Visserij voorgesteld aan het publiek. Een eerste toepassing met het label op het freshpack visassortiment gebeurde voor Eurospar Ieper.
Niet toevallig voor deze supermarkt.

Sarah Bouton, de jonge zaakvoerster, is een voorbeeld voor velen qua investeringen in 'local food'.
Eerder al engageerde Eurospar Ieper zich om oa met vis de ecologische voetafdruk te beperken.
In deze tijden van corona hoe langer hoe meer een gegeven om rekening mee te houden.

Het waren de mensen van zeevis André die vragende partij waren om het kwaliteitslabel 'Visserij Verduurzaamt' niet alleen te gebruiken bij aankoop door de sector op de veilingen maar om dit ook kenbaar te maken bij de consument.
Verschillende Vlaamse reders  engageerden zich in dit project dat voor het eerst een brede weerklank zal vinden.

Focus-WTV was er gisteren bij toen bestuurder Eric Cobbaert tekst en uitleg verschafte over deze primeur op nationaal, zelfs internationaal niveau.

Ik ben tevreden met het contact dat ik kon leggen tussen zeevis andré en Focus-WTV om dit prachtige initiatief van eigen bodem kenbaar te maken.

Dat Visserij van eigen bodem me nauw aan het hart ligt zullen de mensen die me volgen al langer weten.
In 2014 startte ik het project Visseversa met de presentatie rond de Vlaamse Visserij.

Ik sta in mijn eigen familie niet alleen met de voorkeur voor de eigen visserij. Vishandel Vandenabeele van schoonbroer Eddy en zus Hilde in Sint-Kruis en Catering Moeyaert van broer Ivan zijn er typische voorbeelden van.
De 'bekende' soorten zoals tilapia en... zal je er niet vinden.

Waarom zou je ook, nu de pladijzen, tongen en andere platvissen op hun mooist worden.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Donderdag 4 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Maandag zetten we de volgende stap in de versoepeling van de lock-down.

Terrasjes doen wordt dan weer mogelijk.
Mooi voorbeeld hoe terrasjes aangepakt worden krijgen we in Blankenberge bij het opzetten van de strandbars.

Sommigen, zoals Salito, zijn er klaar voor en hebben kosten nog moeite gespaard om de aantrekkingskracht op het publiek te optimaliseren.

Ook de Velodroom, stokoud qua infrastructuur ligt er opnieuw piekfijn bij in zijn wit-groen-rode kleuren.

Anderen zijn pas nu aan de slag gegaan of zijn nog volop bezig.

Sommigen hebben van nature uit een voordeel. Of wat gedacht bij de foto: gekleurde man schildert panelen in het zwart.

Nu maar hopen dat de zon vanaf 8 juni opnieuw voor iedereen schijnt.à la vôtre

Wilfried

 

******

Woensdag 3 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Kun je het lastig krijgen doordat iemand anders aan het werken is?

Soms kan je het lastig hebben met iemand die aan het werk is.
Omdat het niet gaat zoals jij het wil?
Omdat het niet vooruit gaat?
Kwestie is om je dan niet zenuwachtig te maken en te denken; het komt wel in orde.

Maar soms krijg je het lastig omdat iemand zo spectaculair bezig is dat je met open mond (en de télé in aanslag) het gebeuren gade slaat.

Dat is wat gisteren uitgevoerd werd door twee mannen die een kraan aan het installeren waren.
Ik denk dat de job goed betaald wordt.
Mag ook wel, want al is het beveiligd, je kon merken aan de bewegingen dat het hier geen uitstapje betrof.

Wij kregen er gisterennamiddag, ditmaal landinwaarts, zicht vanop de eerste rij op.

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

dinsdag 2 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

Of het nu al of niet moet, aan te raden is, al of niet helpt: eenmaal aan zee heeft niemand op uitzondering van...2 mensen op de duizenden een mondmasker.
Tot daar, het is nu eenmaal geen verplichting.

Maar wat me vooral opvalt; op de dijk wandelen hoeft niet volgens bepaalde richting. Iedereen loopt maar een beetje door elkaar.
Wat dat gaat worden als iedereen naar zee mag komen?

Iedereen mag er van mij naar toe, maar de richtlijnen zullen een stuk duidelijker moeten zijn en ook toegepast worden.

Ik heb me van de drukte weg gehouden.
Het belette me niet met de télé op 300mm tot een compositie van foto's.

Geniet mee

                     

   

 

     

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

Maandag 1 juni 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Was van plan om je vandaag een derde keer over de aanpassingen en de gevolgen van corona te schrijven maar wacht er nog een dagje mee.

Vrienden stuurden me een foto van hun huisdier.
Dat bracht me op een idee.
Gooi je verpakkingen van aangekochte flessen wijn, bij mij gekocht, niet weg.

Zo lang de coronamaatregel beperkingen oplegt, hoe groot of klein ook, mag je me een foto opsturen van je huisdier of een eventuele bezoeker in een karton.

De leukste foto, al of niet met tekstje, wordt beloond met een dubbele prijs: een karton cava van 6 flessen en een doosje voor het dier.
Kittekat of frolic, zolang er maar geen olifant in de wijndoos zit.

Aan het werk: van klein, een late meikever, tot groot....

Ideeën met foto opsturen naar Wilfried 0472993303

foto1: Patrick en Françoise

t'is nie al wij die het opgedronken hebben

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zondag 31 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik keek gisteren al vooruit; positief denken weet je wel.
Ik blijf dan ook op zoek gaan naar ideeën voor de heropening van onze horeca.

En ik denk, ik niet alleen: gisteren kwam Michel Vandenbrande op het voorplan met zijn stellingbouw.
Een vriend gaf me de tip om 3x zoveel te consumeren, kwestie van het 2/3 verlies aan bezetting te kunnen compenseren.

Vandaag wil ik je mijn tip voor steden en gemeenten meegeven.
Ook al omdat je straks als klant niet graag van her naar der zal willen rijden om te genieten van je aperitiefje, je wijntje, je pintje, je snack of je gastronomisch menu.

Daarom: zoals we de electronische borden voor het parkeren nu al kennen aan de toegangswegen van onze steden, kunnen er borden geplaatst worden voor de horeca

Kroeg 'de Volle Bak': vol

Praatcafé 'de Enkeling': 29

Restaurant 'First Date': 3
  Onze selectie voor vandaag
  (een blondje - hogere studies)
  (een heer 80-90 - goed te been)
  (een dame - voor gezelschapsspelletjes)

Logisch dat voor iedere bijkomende informatie er een adverteerbijdrage kan gevraagd worden.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zaterdag 30 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Laat met mijn dagelijks bericht maar dat komt door de dagplanning.
Deze ochtend thuis van Zeebrugge om half acht.
Wat slaap inhalen tot 9u.
Ontbijtje op terras en dan naar de wijnshop voor de eerste afspraak.
Een tweede en derde volgend.

Nu kwart na één, tijd om op adem te komen.
Je voelt het: de kelders, koele hoekjes en wijnkasten beginnen stilaan leeg te raken.

Het zal niemand ontgaan zijn dat we ook enkele nieuwe wijntjes in het gamma hebben. Vandaar.

Morgen kom ik met mijn dagbegroeting terug op de aanpak bij de versoepeling van de coronamaatregelen.

Michel Vandenbrande had er deze week ook eentje:

ik kan stellingen bouwen aan de voorgevel van een horecazaak,  liet hij aan de media weten. Die kunnen in de hoogte als terras gebruikt worden.

Allemaal goed en wel, maar bijna ondoenbaar voor de garçons en zeker al niet voor de klant.
Probeer maar eens een 'stellingtrap' af te dalen met drie duvels in je lijf. Waarom 3?

Op vraag van de cafébazen als steunmaatregel.
Nadat we de patattenboeren helpen kunnen we ook de patron van ons stamcafé een hart onder de riem steken.
Door de social distancing kunnen ze maar 1/3 aan klanten ontvangen.
Als iedereen nu 3 keer zoveel drinkt is dat opgelost.

Tot morgen voor meer aanpassingsideeën.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Vrijdag 29 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Kort van stof vandaag. Straks ga ik zus Hilde handje(2) toesteken.
Volgende nacht gebeurt hetzelfde bij zeevis andré.

Dat kan omdat ik gisteren toch redelijk positief nieuws kreeg in Sint-Lucas.
Ik kreeg het resultaat te horen van een MRI en nadien ook nog een botscan.
Daaruit werd opgemaakt dat ik oud aan het worden ben.
maw: de ongemakken (meestal meer dan zomaar een ongemak) zijn te wijten aan artrose en nog wat anders dat met een zeeeeer moeilijke benaming uitgelegd werd.
Daardoor ook een overbelasting die zich van de rug ook naar de heup verplaatst.
Gevolg: gisteren kreeg ik een infiltratie in de...lies.

Vandaag proberen normaal te doen (das werken).
Morgen gaat de wijnshop open om 11u.

Open flessen: la Petite Perrière sauvignon en Tariquet Cuvee de Pressée, een mooie rosé.

Morgenavond voor de eerste keer in...11 weken naar Blankenberge.

Me ook volgende week blijven volgen want er komt belangrijk nieuws voor iedreen die Focus-WTV in het TV-aanbod heeft.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Donderdag 28 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Terwijl iedereen zich stilaan opmaakt om op een aangepaste manier zich aan de versoepeling van de lockdown te houden, komt ook wat mezelf betreft het luik 'wijn' stilaan weer op gang.

De leveringen aan de horeca zijn op dit ogenblik nog wel onbestaande  maar dat wil niet zeggen dat ik blijf stil zitten.

De stock in de wijnshop is flink gereduceerd.
Hoe dat komt als de grootste bestellingen achterwege blijven?
Omdat ik steeds werk naar een open-deur toe.
Daarbij wacht ik af hoe de klant reageert op de proeverij om dan onmiddellijk daarna  te gaan importeren.
Zo kan ik 2 weekends nadien overal leveren.

Wat verkocht zal worden op zo'n proeverij is vooraf moeilijk te voorspellen.

Dit jaar viel de geplande open-deur in april door de omstandigheden weg. En dat nadat we vorig jaar de beste degustatie ooit optekenden.
Ook de presentaties in april, mei en de volgende maanden, tot en met november werden afgezegd.

Maar toch blijven we niet bij de pakken zitten; de wijnshop is sedert 2 mei op zaterdag opnieuw open en de leveringen vanuit Frankrijk kunnen weer doorgaan.

Op die leveringslijst staan momenteel... 18 wijnen en 1 olijfolie.
Ze worden verwacht in de eerst volgende twee weken.
6 ervan arriveerden gisteren: uit de Loire de Pouilly Fumé van Bouchié-Chatellier, de Sancerre La Perrière en la Petite Perrière, de Belle Poule rosé van chateau du Rouet uit de Provence, de Cichoulet Côté Plage (die vorig jaar gul op het strand in Blankenberge werd geschonken) en nieuw in het gamma: de Rosé Pressée van Tariquet uit de Gascogne.

 

Over Tariquet valt wel iets te vertellen.

Het huis Tariquet in Eauze in de Gers- Gascogne ontdekten we met het realiseren van mijn boek 'Weg van Vis in Aquitaine'.

Sedertdien werken we met hun Réserve blanc en nu ook nieuw binnen deze rosé pressée.

 

Een assemblage met merlot (30%), cabernet franc (30%), syrah (25%) en tannat (15%). (de tannatdruif typisch voor de Gascogne)

Het is een schitterende wijn in zowel kleur, geur als smaak.

 

Je kan hem nu zaterdag proeven in de wijnshop

 

Lanceringsprijs tot en met eind juni: 

per 6 flessen - 6 x 6.95 ipv 7.90 (per fles 8.90)

 

U dacht dat de lente een zomers karakter aan het krijgen was? Dat is zo met een rosé op je terras.

 


*

vandaag laatste dag voor het bestellen van fruits de mer:
product van Vishandel Vandenabeele (Eddy en zus Hilde) in Sint-Kruis -
lees de details in mijn dagbegroeting van vorige maandag

afhaling op zaterdag in de wijnshop tussen 11u en 17u
prijs 37.50 euro

*

volgende week: ONTBIJT voor VADERDAG -
productie catering  MOEYAERT (Broer Ivan en Ann)
levering aan huis in Jabbeke op zondag tussen 7 en 9u!
uitgebreid ontbijt 2 pers. met fles cava per 2 pers 2 x 19euro + 9.50
(maandag op deze site foto's en detail over betaling enz)

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

woensdag 27 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Brief aan alle burgemeesters in ons land

 

Nu het er naar uit ziet dat we nog enkele  zomerse dagen tegemoet gaan is dit een warme oproep tot Mr. Bart Tommelein, Mr.Wilfried Vandaele, Mevr. Daphné Dumery, Mr.Leopold Lippens, eigenlijk alle burgemeesters van onze kustgemeenten en -steden.

Ik heb kunnen vaststellen, via de media en die zijn altijd juist, dat jullie allemaal bezig zijn met plannen op te maken, misschien ook reeds uit te voeren, om straks opnieuw mensen op onze, sorry, uw stranden te kunnen ontvangen.

Met sorry bedoel ik dat ik eigenlijk blij ben geen burgemeester te zijn van een kustgemeente of -stad want dat kan de dag van vandaag niet eenvoudig zijn*.

Daarom, een welgemeend 'chapeau' voor met wat jullie bezig zijn.
Als ik vanavond om 20 uur weer in mijn handen ga klappen voor..., ga ik dat ook een beetje voor jullie doen.

Of het nu 10.000 mensen toelaten is op het strand, of  ieder zijn plaats moet reserveren  op het strand, ik wil jullie waarschuwen om zeker rekening te houden met het volgende:
tientallen, honderden, duizenden, misschien wel 10001 mensen hebben tegenwoordig een pakketje  badhanddoeken in hun kast steken.

Splinternieuw want niet gebruikt doordat hun all-inn reis naar Turkije, de Dominicaanse of weet ik waar ook werd geannuleerd.

Badhanddoeken die ze naar jaarlijkse gewoonte zouden gebruiken om 's avonds hun ligzetel voor de volgende dag op het terras aan het zwembad te reserveren.

Zie je het al gebeuren op het strand van uw kustgemeente of -stad?
Karel en Jacqueline die vlug hun  badhanddoekjes leggen en 2 voor de kinderen en nog een stuk of 4 voor de bubbel.

Iemand die 12 handdoeken legt voor hem zelf en de 11 anderen uit een kraakpand in een of andere stad die onder hetzelfde dak wonen.

En of dat nog niet genoeg is zullen ze tot de middag eerst nog hun inkopen doen in de plaatselijke supermarkt en pas dan aankomen op de door hen met badhanddoek gereserveerde plaats.

Als tegen dan de horeca  terug actief is, zou men zelfs de tijd durven nemen om op de terugweg naar het strand  eerst nog een aperitiefje te nemen.

Wil ik maar zeggen: hou ook daar rekening mee.

Misschien lost het probleem na enige tijd zichzelf op.
Plaats niet meer vuilbakken dan er nu al zijn.
Moedig de mensen niet aan hun 'leeggoed' terug mee naar huis te nemen.
En vooral; doe niet de kosten om iedere ochtend in alle vroegte een kuisploeg het strand op te sturen om dag na dag alles op te ruimen.
In de kortste keren zullen onze toeristen geen vrije plaats meer vinden om hun handdoek uit te spreiden.

*eigenlijk wil ik nu ook geen burgemeester zijn van eender welk dorp of stad in ons land.
Je moet maar de tijd vinden om uit te zoeken, op te meten en uit te proberen hoe een terras groter gemaakt kan worden.
Telkens moeten zeggen aan de uitbater: graag gedaan, een gewoon pintje is goed, kan niet gemakkelijk zijn.
Begin maar een keer in een stad zoals Kortrijk.

 

Hoogachtend

Wilfried Moeyaert

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag 26 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

We houden van eenvoudig; hier gaan we.

Koop 1kg gamba maat 13-15. Laat ontdooien

Snij anderhalve ajuin in julienne

Besprenkel de ovenplaat met olijfolie

Leg er de gambas op, kruid met peper en zout

Neem 1 blik elvea tomaatblokjes met basilicum en leg een laag op de gambas

verdeel de ajuin over de gambas

Strooi wat knoflookpoeder en groene kruiden

 

Dat is de gemakkelijke versie

 

De aangepaste versie:

Gebruik verse look, tijm, rozemarijn en ook nog versnipperde zongedroogde tomaatjes

 

Plaats de schaal in de oven op 180° - 20 à 25 minuten

En smullen maar

zo'n hongertje dat ik te laat was om een foto van de ovenplaat te maken, kan je zien aan foto 2 er na

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Maandag 25 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Een nieuwe week, nieuwe ideeën? Zo kan je het noemen.

Met de volgende weekends die er aankomen bereiden Vishandel Vandenabeele (Sint-Kruis) en Catering Moeyaert (Veldegem) opnieuw hun lekkere fruits de mer schotels.

Wij hebben de wijn die daar perfect bij past.

Dat is de La Petite Perrière sauvignon van Saget.
Een wijn met frisse fijne zuren.

Met het huis Saget (Pouilly-sur-Loire en Sancerre) werken we al sedert...1986!
Met andere woorden: zowel de Fruits de mer schotels (1985) als de wijn (1986) hoeven geen verder uitleg, maar toch graag een woordje daarover.

FRUITS DE MER
Een plateau met garnalen / scampi's / koningsgarnalen / krabnijpers / kreukels / wulken / langoustines / langoustinestaartjes / ½ kreeft / zeeuwse platte en creuse oester /cocktailsaus /

voorbeeld: plateau 2 pers / oesters worden apart meegegeven (37.50 per persoon)

 

LA PETITE PERRIERE
een karton van 6 lekkere sauvignonwijn van wijngaarden in het Loire gebied.
Gevinifieerd in het domein Guy Saget in le Charenton / Pouilly-sur-Loire. Saget heeft wijngaarden in 6 verschillende appellations langs de Loire. Met het hoofdhuis (ook het ouderlijk huis) in Pouilly en ook nog de beroemde grotkelders La Perrière in Sancerre.

 

 

Prijs per fles 8.80    / Speciale actie op kartonprijs: 6 + 1 gratis  7.80 x 6 (geldig tot eind juni)
de wijnshop is iedere zaterdag open van 11 tot 17u.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zondag 24 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Kan je me helpen?

Ik ben op zoek naar een kersenboom.
Liefst eentje waar binnen een paar weken de takken het gewicht van de kersen amper kan dragen.

Ik herinner me onze kersenboom die halfweg juni volop droeg.
Waarom ik een kersenboom zoek?

Ik zou, indien je een kersenboom in de tuin hebt of er eentje weet staan, graag de toestemming krijgen om er een gedekte tafel onder te installeren.

Dat moet dan een van de eerste foto's worden in mijn nieuwe presentatie (en boek) 'Wijnen met een verhaal'.

Je krijgt nu al een absolute primeur (geen definitieve versie) van dat stukje uit het boek.

*

Mijn ouders hadden het als werkmangezin met 5 kinderen niet zo breed.
Wijn was dan ook een luxe en moest nog eerder gedeeld worden met een borrel.
Ik herinner me mijn jeugd waarin een eenvoudige rosé' d'Anjou sporadisch op zomerse tafels kwam.
Het waren onvergetelijke buiten-eten momenten.

Vanaf mei werd de oude tafel op het terras van onder de tool gehaald.
We ontbeten met de dauw op het gras onder de zwaar beladen afhangende takken van de kersenboom.
Een terras dat vader, zoals de oprit van ons huis, met ongelijke stukken arduinsteen eigenhandig had aangelegd.  
Vader knutselde alles zelf in mekaar.

Naast de 5 kinderen, in de garage een opslagbak in twee niveaus.
Om de winter door te komen; onderaan de aardappelen, bovenaan de steenkolen.
Hij kweekte zelf konijnen, niet altijd met evenveel succes.
Daarentegen mocht hij terecht fier zijn op zijn moestuin.

Voor ons een paradijsje.
Niet alleen omdat we ieder ons eigen perceeltje kregen, maar omdat we ons te goed deden aan de jonge klimerwtjes.
We verscholen ons tussen de ranken en waren net als rupsen een plaag voor de opbrengst van de uiteindelijke oogst.

*

Voor mij een emotioneel stukje, zoals er zovele in het boek zullen steken.
Vrijdag reed ik langs de Diksmuidse Heirweg op zoek naar de oude kersenboom van het ouderlijk huis.
50 jaar later is de kersenboom er niet meer.

Vandaar mijn vraag. (sms 0472 993303 of info@moeyaert.eu)

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

zaterdag 23 mei 2020, een goeie middag met wilfried

 

Vertel me nu niet, dat jij dat niet hebt?
Die zaken die je liever niet doet en uiteindelijk niet anders kan of ze  tegen heug en meug te doen?

Ik heb er in ieder geval verschillende.

Naar de autokeuring gaan, bijvoorbeeld.
Bang voor een rode knip misschien?

Of een bezoek aan de tandarts? Bang dat de boor in het gaatje pijn gaat doen? Bijlange niet, of toch?

Pas halt houden aan de benzinepomp als je al 50 km op reserve rijdt?

De tandarts, daar kan ik nog inkomen; dat doe je niet voor je plezier.
Maar er zijn van die zaken die er ingebakken zitten, eerder uit pure nonchalance. Neem nu naar de kapper gaan.
Vandaag kan het niet, maar we zien morgen wel. Of nog: ik heb volgende week maandag vrij.

In het geval van de kapper ten tijde van corona is dat stom, stom, stom.
Jambon, Wilmes en de Caluwé waren het eens: met of zonder tweede verblijf; naar de kapper gaan mocht terug.

Wat had ik moeten doen: die vrijdag 14 maart toen enkele uren later de lockdown zou ingaan?
Bellen en vragen: Annabelle, heb je een plaatsje voor mij, eender wanneer de lockdown ooit voorbij zal zijn, maar dan liefst op dag 1.
Heb ik niet gedaan; ik kon nog op reserve rondhotsen.

Als ik Annabelle aan de telefoon krijg: 03min17seconden na het opheffen van het verbod naar de kapper te gaan krijg ik te horen dat de eerst volgende afspraak pas over 4 weken kan gemaakt worden.
Niet dan, dan, of dan, maar die dag, 's morgens om 08.12u.

Ik heb getracht het zelf een beetje te onderhouden.
Moet je eens proberen; terwijl je in de spiegel kijkt met een schaar rond je oren knippen.

Als ik het iemand vertel dat ik pas over 4 weken kan gaan lachen ze me uit:
je kon dat toch denken.

Ik probeer mijn nonchalance te verpakken in een soort social-distancing-reden.
Hoe kunnen die afstand houden?
Knippen ze met  een hegschaar misschien?

Iemand anders weet het:
ze gebruiken een snoerloze  tondeuse  die zelf zijn weg zoekt op je hoofd.
Van hetzelfde merk zoals die grasmachientjes en stofzuigertjes.

Nog iemand anders vraagt langs zijn neus weg: ga je naar een herenkapper?
Neen, zeg ik, het is een kapster.
En is het een knappe, vraagt m'n vriend.
Een heel knappe, moet ik toegeven.

De conclusie is vlug getrokken, maar kan ik dat wel doen?
Een kapster uit de gele gids opbellen en haar vragen: heb je een paar slechte tanden, kijk je loens enz en zo verder....
Wedden dat ze vandaag nog een plaatsje heeft.

Dus wacht ik geduldig mijn beurt af over vier weken.
Bij de kapster en bij de tandarts(assistente).

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Vrijdag 22 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Geen dagbegroeting vandaag of een simpel hallo.
Deze ochtend om 6u uit Leuven vertrokken om straks aan de slag te gaan. 

Zaterdag ben ik er uitgebreid weer vanaf 11u.

 

À la vôtre

Wilfried

 

******

 

Donderdag 21 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried


Een Westvlaamse gouverneur die 's morgens op de radio verklaart: we zijn er niet klaar voor.

Een Premier die zegt: we gaan tweede verblijvers toelaten en een Vlaamse minister die verklaart: tweede verblijvers zijn toegelaten. HET voorbeeld van een eenvormig besluit.
Moest toch even van het hart.

In ieder geval, zoals deze week in Blankenberge gecontroleerd wordt, kan ik maar één ding zeggen: er is niets leuks aan om naar zee te gaan.

Dus schrijf ik vandaag verder aan 'Wijnen met een verhaal'.
Vanop het terrasje in Leuven met aan de computer een schaduwzijde vast gemaakt.
Deze namiddag, wanneer het te heet wordt, verhuizen we naar de voorkant.

Tussenin zoek ik afkoeling aan...de stoof om wat klaar te maken. Gisteren alles wat je met tomaten kan doen.
In schijfjes versneden, gemarineerd met olijfolie en grof zout, sjalotjes en sneetjes jonge kaas.

En een experiment: tomaten gedroogd op 80°.
Enkele uren in de oven wat er voor zorgde dat het binnenshuis ook al wat te warm werd.
De (zon) ovengedroogde tomaatjes heb ik in een bokaal met olie, rozemarijn en tijm opgeslagen.

Wordt leuk bij het aperitief...als de zonnige dagen er aan komen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Woensdag 20 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Laat opstaan en schrijven, dat was wat ik gisteren in mijn dagbegroeting plaatste.

Was ik vergeten dat ik ook stoverij had klaargemaakt.
Hoe ik op dat idee kwam ook al is stoverij nu niet direct een zomers gerecht?

Eenmaal in de week halen we frietjes aan de frituur bij Bart en Laura op honderd meter van de deur.
Goeie frietjes en een lieve madam.
Mensen die het nu ook moeilijk hebben nu de universiteit en OHL als naaste buren al maanden stil liggen.

Als men frietjes eten ongezond noemt, dan kan je het slechte maar in een keer er door jagen, denk ik dan.
Dus bestellen we voor mij een kleine friet met frikandel.

Iedere week friet; ok, maar iedere week frikandel lijkt me iets teveel van het goeie.
Dus besloot ik 1kg stoverij te kopen en klaar te maken.
Hoe doe je dat? Ieder zijn manier zeker?

De stoverij aanbakken gekruid met peper en zout.
Blussen, neen niet met piedboeuf maar met spijt in het hart, een van de rocheforts.
Ook een geutje water om het wat te milderen.
Kruidnagel, laurier, boterham met mosterd, soeplepel confituur en 1 speculoos.

Om vast te stellen, na enkele uren sudderen, dat het de ideale combinatie was tussen bitter en toch ietsepietsie zoet.

Laten overnachten en dan gisteren een lekker maaltijdje: frietjes met stoverij.
Rood merlot wijntje wat gekoeld.

De wijn had ik overgehouden want de Vlaamse stoverij had evengoed een boeuf bourguignonne kunnen worden.

Dat doe ik voor een volgende keer als ik schrijf: laat opstaan en schrijven.

 

PS An wijst er op dat de 'meneer' ook een lieve is.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag 19 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Hoe m'n dinsdag er uit ziet?
Een beetje zoals mijn maandag en woensdag.
Later opstaan dan voor de coronatijd, ontbijten zonder haast en dan aan het schrijven gaan.

Ik ben dus volop bezig aan mijn 2de boek.
Of 'Wijnen met een verhaal' ooit zal uitgebracht worden?
Kan ik nu niet zeggen.
In eigen beheer uitgeven zal wel niet meer gebeuren.

Twee dingen zijn wel zeker:
1. dat ik vanaf volgend jaar een reisplanning ga uitwerken in functie van het boek.
Dat zal misschien starten in Brugge aan de gevel van het Pandreitje, het restaurant van Guy Vanneste.
Tot de verbeelding sprekende namen en plaatsen zullen aangedaan worden.
Ik denk bijvoorbeeld aan Vieux Chateau Certan in Pomerol
en
2. dat het nieuwe boek een leidraad zal zijn voor een nieuwe reeks van presentaties in Vlaanderen.

Een probleem heb ik alvast opgelost.
Tot vorige week was het niet mogelijk om teksten op de computer in te tikken in volle zonlicht.
Daar heb ik nu een mouw aangepast: ik heb een kartonnen opstaande wand aan mijn klavier gemaakt. Die houdt het zonlicht af.

en wat is er leuker dan op terras in de zon een boek te schrijven over 40 jaar leuke ervaringen. Met een glaasje gekoelde witte wijn bij de hand?

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 18 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Nieuw ideetje voor een zomerse week: een leuk gerechtje voor zomerse dagen.

Wat er in de koelkast stak?
Schorsvel*, nog 'n halve gele courgette, halve staal witloof, een ijsbergsla, wat zoete rode paprika, groen pepertje, een appel, stukje comté kaas* en een zakje kriel patatjes in de groentenlade.

Ik heb de groenten en de appel in piepkleine stukjes gesneden.
Ook de patatjes werden kleine kubusjes die ik aan de kook bracht en dan in de braadpan van het schorsvel efkes kleur gaf.

Op het laatst heb ik de comté geschaafd zodat door heen de kleurrijke salade ook wat schilfers zaten.

De gebakken krielpatatjes gingen in de salade.

Geen mayonaise maar olie en wat wijnazijn maakten het geheel af.

Het werd de meest kleurrijke salade die ik maakte en ze was heeeel lekker. Zo lekker, dat alles...op was.

*schorsvel: andere benamingen zijn kraaibiefstuk, beenhouwersbiefstuk en karweivlees, omdat de slachters dit betrekkelijk kleine stukje vlees (er zit circa één kilo aan een rund) mochten houden als (extra) vergoeding voor hun werk. In Frankrijk en België is de longhaas bekend als onglet de boeuf en geliefd vanwege de lange draad

*comté: De Comté (ook Gruyère de Comté) is een Franse kaas, afkomstig uit de Jura, uit de Franche-Comté. Hoofdstad van het Comté-gebied is Poligny, waar ook het "Maison du Comté", het Comté-museum, staat. De kaas behoort tot de zogenaamde zachte kazen en is de vader van de zachte witte-korstkazen. Hij is een van de 44 Franse kazen die het roodgele Europese AOP-keurmerk, dat sinds januari 2012 het AOC-label vervangt, mag voeren.
De Comté heeft heT AOC-keurmerk al sinds 1958. Regels die vastleggen wat er moet gebeuren voordat een kaas een Comté is zijn door de INAO bepaald.

Die regels omvatten onder meer:

  • Het gebied waar de melk vandaan moet komen: het Jura massief, in de departementeN Jura, een deel van de Daubs en een klein stukje van de Ain.
  • Het ras koeien dat de melk mag leveren: De rassen Montbéliard, Franse Simmentaler of een mengeling van beide rassen.
  • De hoeveelheid ruimte voor iedere koe: minstens 1 hectare.
  • De hoeveelheid te gebruiken kunstmest is zeer beperkt, om de rijkheid van de flora blijvend te waarborgen
  • De koeien mogen niet bijgevoederd worden met gefermenteerde producten (kuilgras, kuilmaïs)
  • De melk moet binnen 24 uur na melken tot kaas verwerkt worden, zonder toevoeging van kleurstoffen, conserveermiddelen

à la vôtre
Wilfried


*******

 

 

Zondag 17 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Geen dagbegroeting op zaterdag ook al verliep die zaterdag zeer geslaagd.

's Morgens thuis van Zeebrugge om 7u, één uurtje nog in bed, dan een ontbijtje met moeder.

Voor het eerst sedert vele weken winkelen in oa de Kwarto voor bureaumateriaal.

De wijnshop open om 5 voor 11 en 5 minuten erna de eerste klant.
Voor het eerst sedert lang klanten tot sluitingsuur.
Mooi na elkaar zodat we nooit met meer dan 3 mensen in de shop aanwezig waren.
De grote tafel geïnstalleerd wat me de mogelijkheid gaf de nieuwe merlot te presenteren.
Blijkbaar weten nog niet zoveel mensen dat ik de cava Arboc 1919 nu ook in een rosé versie heb. Een aanrader!

Me nu klaarmaken om het zondagse ontbijt met eitje klaar te maken en dan te vertrekken naar An.
Vis mee voor de uitbater van Exotic World in Leuven.
Een toch wel heel speciale winkel die er prat op gaat voor iedere nationaliteit iets in de rekken te hebben. En dat is dus heeeel gevarieerd.

Deze week Focus TV in het oog houden.
Zeevis André start exclusief met de verdeling van vis van eigen bodem, de Vlaamse visserij, onder het logo Vis Verduurzaamt.
Eurospar Ieper stapt als eerste in het project dat door de mensen van zeevis André werd aangebracht.

onze stand 'Vlaamse Visserij' in de Kortrijkse hallen

Nu iedereen 'lokaal' winkelt en stilaan begrijpt dat Chinees niet altijd staat voor 'top' begint men zich ook vragen te stellen over Aziatische vissoorten met namen zoals tilapia en consoorten.

Het is het moment: met de lente halen onze soorten zoals pladijs en tong ook stilaan hun zomerse volle gewicht.
'n Suggestie om volgende week hiermee aan de slag te gaan.

Een pan vol tong, kropsla en tomaat, handgesneden frietjes van de Vlaamse patatenberg, eitje van de kip van de boer om de hoek en zelf eigenhandig mayonaise kloppen met Torhoutse mosterd en scheutje blauwe hand.

Je voelt het al, ik kom op dreef.

PS stel je voor, was ik bijna vergeten. Wijntje van 'bij mij'.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Vrijdag 15 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Een goeie vrijdag aan iedereen.
Wanneer je dit leest zit ik op de E40 richting de kust. (6.30u)

De volgende 24 uur liggen mijn werkzaamheden daar.

Misschien zien of horen we mekaar morgen?
De wijnshop is open op zaterdag vanaf 11u doorlopend tot 17u.
Wil je iets thuis besteld,dan kan dat. Sms naar 0472 993303 of mail naar info@moeyaert.eu

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Woensdag 14 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Vandaag kan ik u een primeur aanbieden.
Nooit eerder waagden we ons aan een rode Bourgogne in ons gamma.
In de privékelder hadden we wel een cru uit Gevrey-Chambertin maar als het ging op echt betaalbare bourgognes botsten we teveel op middelmatigheid.

Omdat we toch geregeld vraag kregen om wijn van de pinot noir en beperkt tot Frankrijk bleven we op zoek gaan. Sancerre was voor mij geen optie.

Dat de aanhouder wint ervaar ik nu met de ontdekking van het domaine Belleville in Rully.

Rully ligt in de Côtes Chalonnaise.
De verschillende 'climats' vormen een lang lint dat reikt tot het stadje Chagny, op zo'n 15 km ten zuiden van Beaune.
Het dorp is vooral om zijn witte wijnen gekend.
De productie van wit bedraagt het dubbele van rood.
Het neemt niet weg dat in die rode heel mooie wijnen steken.

 

Ik liet me vorige week verleiden door hun rode Rully Chaponnière. Chaponnière komt van chapon, het bourgondische dialect voor bouture of stekje. Bouturer is het planten van stekken.
De eerste keer dat deze wijngaard werd aangeplant kreeg het meteen de naam Chaponnière.
De wijnstokken aangeplant op een terroir met kiezel en klei zijn 40 jaar oud.

De wijn krijgt 12 maanden eikrijping waarvan 1/3 nieuwe eik.

De geur verraadt veel fruit met voornamelijk zwarte bessen.
In smaak is hij soepel, complex en etaleert hij zijn mogelijkheden om minimum 5 jaar te bewaren.

De wijn komt deze week binnen. Afhaling / thuislevering  zaterdag mogelijk

RULLY ROUGE CHAPONNIÈRE  18.50 x 6 / fles 19.50

 

à la vôtre

Wilfried

 

********

 


 

Woensdag 13 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Wat steekt er in de koelkast en wat kan ik gebruiken?

Een rest van waterkers met wortel, een sla, flesje melk, fles visfond, 1 ajuin, 2 gele courgetten, 1 tomaat.
Meer heb ik niet nodig om een fijn gerecht te maken met de kabeljauwhaas op vel. 

Hoe ze er toe komen weet ik niet maar ik vroeg in Zeebrugge 1 kabeljauwhaas met vel 500+.
Als ik thuis kom steken er in het kistje met ijs 2 stuks 500+, goed voor...anderhalve kg.

Ik snij 2 stukken en verpak ze voor moeder om in de diepvries te steken. De rest gaat mee naar Leuven.
Maandag maakte ik er een eerste bereiding mee:

op vel gebakken kabeljauwhaas met sausje van waterkers.

Ik breng 1/4 melk aan de kook en doe er de waterkers en enkele blaadjes van de kropsla bij.
Geutje witte wijn, soeplepel visfond, tipje mosterd, peper en zout.
Ik laat het een tiental minuutjes trekken.

Ik zet er de mixer in. Het sausje krijgt een prachtige groene kleur.
Om alle restjes te verwijderen wrijf ik de saus door een zeef.
Ik laat het op een klein vuur verder trekken en voeg er uiteindelijk wat bindmiddel bij. Weinig want ik wil het luchtig liquide houden.

In de pan gaan de schijfjes courgette, een ajuintje en de ontvelde tomaat.

De pel droog ik in de oven om straks als garnering te gebruiken.  

Ik hou de groenten warm en bak de vis; eerst toegeschroeid op de velkant, dan op een kleiner vuur op de viskant.
Perfect getimed om het sappig te houden.

Wanneer alles klaar is zet ik de mixer nog eens in de saus om ze op te schuimen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Dinsdag 12 mei, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik weet niet of het een opdracht was in de zin van 'Iedereen Beroemd - Lockdown', of het idee uit de eigen fantasie kwam, maar wat Chrisje en Carl opstuurden naar An vond ik zo mooi dat ik een publicatie niet kon weigeren.

Of hoe hun kleinkinderen op het fantastische idee kwamen iets moois te creëren met hun lief katje dat zich blijkbaar overal thuis voelt.
Katjes kruipen nu eenmaal graag in dozen of in verborgen plekjes.

Geniet van deze prachtige foto en help zo ook uw kinderen / kleinkinderen aan een leuk idee.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 11 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried


Gisteren in mijn toch al redelijk gevarieerde carrière iets moeten doen wat ik voordien nooit gedaan heb: ontbijten aan huis brengen.

Ik schreef vorige week al dat de take-away van de horeca voordien nooit zo'n hoogte had bereikt.

Dat ondervond ik vrijdagnacht in Zeebrugge toen ik de routeplanning opmaakte met bestellingen voor Lier, Rumst, Helecine, Grobbendonk, Halle en nog een zestigtal andere leveringsplaatsen.

Gisteren was het weer van dat.
Ditmaal waren het de ontbijten van catering Moeyaert die voor moederdag aan huis dienden gebracht te worden. Had ik het verkeerd begrepen en zaten leveringen op de maan toch niet in mijn lijstje?

In ieder geval: ik had me goed voorbereid en me er naar toe gekleed.
Kwestie van bij aankomst bij broer Ivan de druk een beetje af te nemen.

Alles was perfect georganiseerd zodat niemand zich hoefde zenuwachtig te maken. De dozen met de ontbijten werden aan een laatste controle ontworpen en konden ingeladen worden.

met het juiste liedje op discq in de auto op weg

https://www.youtube.com/watch?v=mQR0bXO_yI8

En wat voor een ontbijtje?
Stokbrood, pistolets, boterkoek, vers fruitsap, yoghurt, verse fruitsla, bord met charcuterie (gekookte hesp, jonge kaas, comté, gezouten hesp, paté), spek en eitje, confituurtje, honing, chocopasta.

En zo trokken we op weg om te leveren tussen 7 en 9u.
Om soms verbaasde gezichten van de mama's te zien, maar meestal de vaders op de uitkijk te ontmoeten.

In ieder geval; mijn planning ging uiteindelijk niet zo ver dat ze tot de maan reikte, maar iedereen die ik op mijn route ontmoette was hééééél tevreden.

Super reclame voor catering Moeyaert.

* met vaderdag kan je opnieuw bestellen.
Straks komt er een folder uit met de types geschenkdozen met 3 wijnen van wijnen Moeyaert.
Ontbijt, met al of niet het vaderdagcadeau er bovenop. Een mooie combinatie. Wordt samen aan huis geleverd.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zondag 10 mei 2020, een goeienamiddag met Wilfried

 

14.30u even van de wereld weg.
Uitrusten tot half vier en dan naar Leuven om te bekomen van een hectisch weekend.
Morgen alvast meer over de zeer geslaagde ondernemingen van de familie.
Tipje van de sluier? Toepasselijk liedje: fly me to the moon

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zaterdag 9 mei 2020, een goeiemiddag met Wilfried

 

Geen uitgebreid geschrijf op deze mooie zaterdag omdat mijn bobijntje aan het aflopen is.

Niets te melden?
Toch wel: ik denk dat de horeca en de voedingszaken naar een absoluut topweekend aan het evolueren zijn?
Straffe taal?

Neen! Als je weet dat er in gans België geen enkel kreeft meer te vinden is, behalve deze die in aquariums zitten en niet besteld zijn, dan is dat een gegeven dat ik voordien nooit heb meegemaakt.

Als je weet dat een firma, zonder naam te noemen, maar in het genre van hello-fresh meer dan 1400kg vis laat versnijden.

En als ik zie wat ik vannacht in mijn eerste en tweede werkshift meemaakte (van3u tot 7u en van 7.30u tot 10.30u) dan kan ik niet anders of besluiten: whah!.

Het is de viswinkel, de cateringbedrijven, de restaurants die werken met take-away gegund.

Hopelijk denken de klanten van nu na de coronacrisis nog wel eens aan de viswinkel, nu ze ontdekt hebben wat je allemaal kan doen met vis en hoe lekker het is.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Vrijdag 8 januari 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het prachtige weer nodigt uit tot buitenkomen.
Ik moet nog altijd opletten met mijn rugje, maar gisteren was het zover.
Niet te ver en de 6000 stappen waren dan ook meer dan voldoende.

Toch enorm genoten van ons (privé)park dat we alleen maar met studenten joggers moeten delen.
Leuven heeft blijkbaar het park nog niet ontdekt.

Onze route die we volgden week wat af van het normale traject en belaadde ons op bepaald ogenblik toch met wat onzekerheid.

Een gebouwtje midden in het groen met naambordje: Center for microbiologie

Stel dat...
met Wuhan in het achterhoofd overwon ik mijn schroom en stapte ik nader om de openstaande voordeur te sluiten.
Je weet toch maar nooit hoe een virus ontsnapt.
Heeft dat veel nodig? Toch geen openstaande voordeur?

Dan zag ik het tweede bordje en begreep ik dat we ons geen zorgen hoefden te maken.
InBev had hier misschien een vinger in de pap.

De gebouwen en gebouwtjes van de KU Leuven, verscholen tussen de eeuwenoude eiken en kastanjebomen

In ieder geval, de laatste 3000 stappen konden we ons opnieuw onbezorgd aan het mooie park en de natuur wijden.

Een natuur die bij iedere wandeling steeds weer zorgt voor een ander facet: de prachtige kastanje in bloei, of onverwacht een bosnimf achter een boom aan de oever van de Dijle

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Donderdag 7 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren een van de wijnen geproefd die straks nieuw in ons gamma komt.
Het is de merlot IGP Pays d'Oc van Abbotts & Delaunay.
Een van die zovele producten uit een zee van wijn die de Pays d'Oc voort brengt.

Het is nu sedert een tweetal jaar dat ik werk met Abbotts & Delaunay.

Cathérine en Laurent Delaunay

Na hun chardonnay en vooral hun Pontificis in rood, een van onze grootste succesnummers, heeft Laurent Delaunay met deze merlot 'Les Fruits Sauvages' opnieuw een 'grootse' fles in de aanbieding.

Wat me intrigeert is de aanduiding 'Les Fruits Sauvages', wat niet verwijst naar het karakter van de merlotdruif, tenslotte toch een van de meest gecultiveerde rassen, maar naar de wilde planten en bloemen waartussen de wijnstokken zich bevinden.

Op het etiket verwoord als:
par le travail respectueux de nos sols, nous veillons chaque jour à la préservation des plantes sauvages qui bordent nos vignobles'.

Nog mooier wordt het als je ziet en weet welke zorg wordt besteed aan de presentatie van deze wijn.

Een fles die naar boven toe iets breder uitloopt, die ook zwaarder is en een ziel heeft zoals alleen flessen van grote wijnen die hebben.
Geen kurk maar schroefdop omdat het nog altijd gaat om een wijn tout-court.

Deze fles zien vraagt om een bevestiging om wat er in steekt.
Zoals bij andere wijnen van Abbotts & Delaunay gaat het om een volle wijn, in dit geval een fruitbom met braambes en cassis.
Daar tegenover staat de kruidigheid die de wijn in balans houdt en aangenaam om drinken maakt.

Dat ondervond ikzelf gisteravond in het zeteltje toen ik drie achtereenvolgende opgenomen afleveringen van GR5  volgde.
Zoals de serie op TV openbaarde de wijn zich in de fles.
Mooi! Mooi! Mooi!

Omdat de kamertemperatuur toch een 22° haalt had ik de fles in afwachting op terras buiten gezet zodat ik hem op een ideale 16-18° kon proeven.

Een absolute aanrader, zeker als je weet dat we de wijn aan... 7.05 euro gaan aanbieden. Wij kunnen leveren vanaf zaterdag 16 mei.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Woensdag 6 mei 2020 een goeiemorgen met Wilfried

 

Graag wil ik u 3 feestwijnen voorstellen die je zaterdag kan ophalen in de wijnshop.
We verpakken ze al of niet in een geschenkdoos. Klik op deze link voor een beschrijving en illustratie

feestwijnen

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Dinsdag 5 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried


De meest uitgesproken woorden tegenwoordig?
Mondmasker in de Nederlandstalige woordenschat, social distancing in het engels?

Ik heb er nog eentje dat dag per dag een hogere score haalt.
Na zondag gaat het misschien wat afnemen, maar het herpakt zich naar het eerste weekend van juni toe: take away!

Moederdag, volgende zondag en later ook vaderdag zijn topdagen voor het restaurantgebeuren.

Nu onze horeca nog niet toe is aan een heropening zie je hoe onze chefs creatief omspringen om iets te kunnen recupereren van dat enorme inkomsten verlies.
Het is hun gegund.

Tenslotte: dat steeds maar heruitvinden van welk brood gaan we vandaag zelf bakken, alle kookboeken doorbladeren om nog iets nieuws te vinden, dat gaat ook stilaan vervelen. Ook al is er nu het 'Blijf in uw kot kookboek'.

Dus dacht ik bij mezelf: ok, iedereen aan de take away en wij presenteren er een wijntje met stijl bij.

An en ik gingen gisteren aan het werk en vonden van onszelf dat we goed bezig waren met de fotoshoot en....
Niet zomaar een glas bubbels en een fles maar origineel op de foto gepresenteerd. Het resultaat: een mooie foto en een lege fles.

Onze cava l'Arboc 1919 rosado leende zich bereidwillig tot fotograferen. (€ 9.90 btw in)

Je kan de rosé zaterdag in onze wijnshop komen ophalen.
Ondertussen kregen we de Pontificis en Provenquière ook opnieuw binnen.  
De mensen die de take away via catering Moeyaert bestellen krijgen de wijnen thuis mee geleverd.

Stuur een mail naar info@moeyaert.eu voor afhaling of thuis leveren.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 4 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik kwam er gisteren niet toe,maar vandaag maak ik dat goed.
Hier komt het recept van de kip met witte wijn: le poulet au blanc fumé de Pouilly.

We hebben de kip op de meest diverse bereidingen in zowel de Coq Hardi, la Bouteille d'Or als l'Espérance voorgezet gekregen.
L'Espérance, gedurende de jaren 70-80 nog verrijkt met een Michelin-ster.

De kip klaargemaakt volgens de gemoedsgesteldheid van de kip en/of de chef.
En geproefd volgens de meest verscheidene ingesteldheid van onszelf.
Dat kon nogal verschillend zijn: of bij aankomst na 500 km autorijden of 's avonds na opeenvolgende degustaties bij Langoux, Bourgeois, Gitton...

Vandaag presenteer ik ze in de meest klassieke versie.

De kip (in ons geval 2 serieuze bouten) in een kom laten marineren gedurende enkele uren.
Ik gebruik daarvoor ruim de helft droge witte wijn aangevuld met water. Laurier, knoflook teentje, sjalotje, kruidnagel, tipje mosterd, peper en zout.

De bouten droog deppen en aanbakken.
In dezelfde pot stoof ik een sjalotje en champignons.
Blussen met de marinade.
De bouten gaan in de pot en worden nu overgoten met de rest van het marinadevocht.
Eens terug op temperatuur gaat er verse room bij (weinig of meer volgens eigen idee).

Laat het op gepast vuur garen.
Afkruiden en eventueel wat indikken, maar zeker goed liquide houden.

Je kan het zowat met alles serveren. Wij versneden een lekker stokbrood.

Voor de marinade: een dagdagelijkse droge witte wijn
Aan tafel: Pouilly Fumé van Bouchié-Chatellier / Cuvee Les Adelins ( een klassieker uit onzec wijnshop)

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zondag 3 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

In 'Fijn met Wijn' heb ik het vandaag over 'Eten'.
Het is een aspect in de benadering van het 'wijngebeuren' dat ik nog niet aangekaart heb.

'Foodpairing' is een van die termen die het voorbije decennium enorme opgang heeft gemaakt.
Zo ver wil ik vandaag niet gaan.

Het is inderdaad zo dat bepaalde wijn bij bepaald gerecht beter samengaat dan een ander.
Een bepaalde stijl van wijn zal beter harmoniëren met een gerecht opgebouwd in diezelfde stijl.
Terwijl sommigen beweren dat je eerder het contrast moet opzoeken.
Fijne zuren die een wijn typeren met het 'filmende' van een bereiding.
U begrijpt het al: niet zo 'n eenvoudige materie en iedreen heeft gelijk.

Ook ik heb daar een mening over.
Het is leuk het uit te proberen en super het te kunnen vaststellen, maar doe dat niet tegen je eigen smaakwensen in.

Mijn tafelgenoot werd in het menu-wijnen-inbegrepen ooit een zoete sherry voorgesteld bij een blauwe kaas.
Voor de meesten onder ons een geslaagde combinatie, maar niet voor mijn tafelgenoot die absoluut niet van zoet hield.

Beetje extreem zelfs,  in die zin door bijvoorbeeld irish coffée te bestellen zonder de minste toevoeging van suiker.
Logisch dat ze die 'opgelegde' keuze maar niks vond.
Het is iets dat ik ben blijven onthouden.

Chardonnay bij een kaastafel.
Wit, zullen sommigen verwonderd zijn.
Helemaal niet, past perfect, maar niet voor een rode wijn drinker.
Zo zie je maar.

Eigenaardig, deze ochtend. Waarom?
Ik zet me aan de schrijftafel met in gedachten, vandaag schrijf ik iets over 'eten zoals op reis'.

'Le coq au vin blanc de Pouilly fumé' zoals we het geserveerd kregen in Le Coq Hardi en ik het deze week voor An en moeder heb klaargemaakt.

Uiteindelijk  vul ik hier een tekst met... 282 woorden over foodpairing. (282 duidt de computer aan, de drie puntjes meegeteld).
Voldoende geschrijf voor een zondagochtend.

Mijn bereiding van de kip krijg je morgenochtend of het zou moeten zijn dat er vandaag iets spectaculair gebeurt.
De dag is nog lang en je weet nooit op voorhand wat Donald nu weer zal uitkramen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zaterdag 2 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

De wijnshop gaat vandaag opnieuw open.


We volgen de corona-maatregel strikt op en hebben handgel en plastic handschoentjes voorzien.
De ontvangsttafel hebben we dubbel groote gemaakt maar met slechts 4 stoelen. Zo nemen we ook de afstandsregel in acht.

Betalingen gebeuren uitsluitend met overschrijving na mailing van de leveringbon.

Graag hadden we vooraf een telefoontje.
Zo kunnen we de bezoeken spreiden over de volledige dag van 11 tot 17u.

We hebben  2 x wit en 2 x rood als proefwijnen.

Misschien tot straks.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Vrijdag 1 mei 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Uitslapen zit er deze keer voor mij niet in.
Ik ga tot deze middag zus helpen. Volgende nacht ben ik aktief in Zeebrugge.

Morgen zaterdag is de wijnshop opnieuw open.

Nu nog een groet uit Leuven met een praktisch verlaten ring en dreigende wolken.

À la vôtre

Wilfried

 

******

 

donderdag 30 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

in Fijn met Wijn: het etiket

Tientallen flessen, mooi op een rijtje. Het ene etiket al opvallender dan het andere. Soms flashy, soms oer-traditioneel.
Maar op wat moeten we eigenlijk letten?

Let op: het is niet omdat een wijn die hoort tot de meest hoogstaande categorie, zoals in Frankrijk de AOP-AOC (appellation controlée) het ook de beste koop wordt.

De aanduidingen kunnen ook van gebied tot gebied wettelijk verschillen. Daar kom ik later op terug.

Tegenwoordig zal men de vermeldingen op het etiket eerder beperken en een contre-etiket aanbrengen waarop heelwat uitleg staat.

Laat het me vandaag hebben over de bepalingen die er toe doen en deze die overbodig zijn.

Wettelijk

De naam van de wijn / de inhoud / het alcoholgehalte / het jaartal / de producent / waar de wijn gebotteld werd / of het gaat om een AOP, IGP of Vin de France. Sedert 2011 vervangt een Europese maatregel de AOC benaming door de benaming AOP -appellation d'origine protégé. VDP - vin de pays wordt vervangen door IGP - indication géographique protégé.

Toch is men in Frankrijk chauvinistisch genoeg om ook de oude gewoontes aan te houden.  Produit de France en de vermelding 'wijn bevat sulfiet' sluiten het rijtje wettelijke vermeldingen af.

Overbodig

De uitleg hoe de wijn ruikt en smaakt.
Het is een beoordeling toegevoegd door de wijnmaker  die steeds positief zal  zijn. Zo zal volgens de wijnmaker de wijn geschonken kunnen worden bij zowel vlees, kaas als vis.

Een genummerde fles geeft geen enkele meerwaarde naar kwaliteit.

Ook een medaille kan misleidend overkomen.
Wat nut heeft het toekennen van een 'médaille d'or' als de beoordeelde wijn de enige was die aan een concours deelnam.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Woensdag 29 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

Zedelgem

Rond half vijf drinken we onze koffie, met een koekje.
Koffie met een koekje, zwart voor mij, half klontje en drupje melk voor moeder. Koffie met het nieuws van de dag; de laatste berichten op internet, een artikel uit de krant.

Ik vraag moeder een lijstje op te maken.
De boodschappen bij de bakker, de groentenwinkel, de slager, de supermarkt, de apotheker...

Het is een organisatie. Ik hou van organisatie, iets wat ik meeheb van vader, niet van moeder.
's Avonds zal ik het opnieuw vragen, de dag nadien, bij het ontbijt opnieuw.
Dan begint het te dringen, de vrijdag werk ik de ganse dag buitenshuis, de zaterdag zit ik vast in de wijnshop, dan trek ik naar Leuven.

Ik probeer moeder tot inzicht te brengen door haar voor blok te zetten.
Een aanpak die meestal niet succesvol is.
Dan komt ze me achterna in de traphal, als ik reeds twee verdiepingen lager met de deur in mijn hand sta: Wilfriiiieeed, ik ben.....vergeten, kun je nog...

Na 93 jaar verander je een mens niet zo gemakkelijk. Dus heb ik geleerd het zo te laten.
Ook ik heb mijn dingetjes die anders, beter, zouden kunnen.

Wat ik wil zeggen: bij onze koffie zitten we niet te janken over dit of dat wel of niet?
Neen we hebben het over de dingen die gebeuren; in het dorp, in het land, ja zelfs in de 'States of the crazy men'.
En dat maakt het koffie-momentje leuk.
Moeder doorbladert haar deel van de krant, ik vul het kruiswoordraadsel in.
De ene keer lukt het al beter dan de andere.

Zoals vorige vrijdag wanneer ik  me vast schrijf in het kippenhok met het woord voor moederhen. Vijf letters eindigend op een 'k'.

'Een ander woord voor moederhen' vraag ik hulp aan moeder.
De antwoorden die ze geeft kunnen ofwel niet in de vijf vakjes, of eindigen niet op een k.

's avonds kijken we samen TV, de krant verhuist naar de papierbak.
Neen, een etentje bij Peter Goossens (de prijs) zit er niet in.

's Morgens ga ik naar de bakker, een zaterdags ritueel, klein rond bruin, klein rond wit, pistolekes, taartje met aardbeien. Zo heb ik moeder voorzien als ik enkele dagen in Leuven ben.

Ik pak na het ontbijt m'n valies en neem afscheid.

Met de voordeur van het appartement in de hand hoor ik moeder boven de deur openen: ze roept iets.
In m'n binnenste maak ik me sterk, niet toegeven, 't'is toch weer nie van da'.
Ik moet NU kunnen vertrekken.

Wat is er? roep ik naar boven.

Het antwoord galmt van verdieping naar verdieping:
'kloek', kloek is dat woord voor moederhen.

Alhoewel de kans eerder klein is ooit in het Hof van Cleve binnen te raken  ben ik gelukkig nog een moeder te hebben die op haar 93ste nog zo verrassend uit de hoek komt.

Volgende keer mag moeder bovenaan de trap roepen:
Wilfriiieed, ik ben de boter vergeten. Kun je nog een keer....

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

dinsdag 28 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren Jan Fabre in de dagbegroeting, vandaag een andere grote 'meneer'.

In Fijn met Wijn 'van mensen' wil ik u Gido Van Imschoot voorstellen.
Voor diegenen die Gido nog niet zouden kennen.
Hoe ik Gido heb ontmoet? 2003-2004?

Neef Stefaan Moeyaert had op een plaatselijke degustatie iemand ontmoet die als stage-coördinator verbonden was aan de hotelschool Spermalie.
Ze raakten aan de praat en uit dat gesprek bleek dat Gido op zoek was naar nog enkele wijnbouwers die op een heel creatieve manier werkten.
Over hen en hun wijnen wilde hij een boek uitbrengen.

Stefaan, zijn nonkel en de wijnbouwers waarmee hij wekte indachtig, stelde voor een ontmoeting te regelen.
Die kwam er in Jabbeke en uit die ontmoeting volgde voor Gido een reisje naar Lunel.

Het resultaat was de opmaak van een boeiende reportage over de wijnmakers Jean-Philippe Servière en Philippe Salasc van chateau Grès -Saint-Paul.

Grès-Saint-Paul was slechts één van de opvallende beschrijvingen in Gido's eerste boek 'Terug naar de Wijngaard' dat in 2005 uitkwam.

De band tussen Gido en mezelf was gesmeed.
Gido maakte voor mij de contacten met de hotelschool Spermalie mogelijk.
Daaruit volgde dan weer een gala-avond met Roman Guibert van Daumas Gassac en een bezoek aan het domein door de Vlaamse Sommeliers.

Het parcours dat Gido Van Imschoot aflegde is indrukwekkend met oa In 2012 de prestigieuze erkenning Europees Ambassadeur van de Champagne.

Gido werd een goeie vriend waarmee ik veel kon en kan delen, zowel professioneel als privé.

Gido op bezoek in Leuven na mijn hartoperatie

Hij werkte belangloos mee aan de samenstelling van mijn boek 'Weg van Vis' en vorig jaar trokken we samen op voor een restaurant-presentatie in Bistro Merlijn in Beselare.
Wie weet komt er in de toekomst nog een gezamenlijk project waar we vis en wijnen gaan combineren.

In 2019 kwam 'Ontdek Piëmonte' het 9de boek van Gido Van Imschoot uit.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 27 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

De bestellingen ingeladen en op weg.
Geen tijdsdruk, prachtig weer en...alleen op de E40.
Het lijkt wel alsof je op een verlaten departementale rijdt ergens Midden-Frankrijk. Alhoewel ik heb 3-rijvakken ter beschikking.

Ik hoor en lees berichten dat precies de verkeersluwte aanzet tot sneller rijden.
Bij mij juist niet.
Ben ik een 120-130 rijder, dan betrap ik me er nu op slechts sporadisch de wijzer de 110 te zien halen.

Ook de muziek van de préhistorie (april 1962) werkt dat in de hand: Mr Acker Bild's klarinet met de klassieker Stranger on the shore.

Ik heb tijd om rondom mij te kijken.
Bemerk in de middenberm tussen het frisse groen een ander kleurtje van een mij onbekende heester.

Aalst 6' staat er aangegeven.

In Gent had ik alle tijd om de site rond de Ghelanco-arena te bewonderen.
In Brugge duurt het langer vooraleer er iets uit de grond komt.

Waar ik anders geen aandacht aan besteed maar nu wel mijn ogen naar uit kijk zijn de bedrijfsgebouwen.

In Zwijnaarde Mainfreight met zijn mooi embleem.

In Melle valt de site van Orsi op.


De bronzen figuur met het kruis zal wel niet de man van Melle zijn, maar 'de Man die het Kruis draagt', van Jan Fabre.
Ik krabbel de naam op een papiertje en ga bij aankomst opzoeken voor wat Orsi staat

Uroloog en pionier in de robotchirurgie Dr. Alex Mottrie opende in september 2018 officieel 'zijn' ORSI Academy in het Oost-Vlaamse Melle. Vanuit het onafhankelijke trainingscentrum werkt hij aan een wereldwijd ecosysteem voor innovatieve chirurgenopleidingen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zondag 26 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

In 'Fijn met Wijn' breng ik u 'Over mensen' een van de meest spraakmakende verhalen die ik in mijn ganse carrière heb gelezen en die leidde tot een fijne vriendschap met de man en zijn echtgenote in kwestie.

Het was een van die zaterdagochtenden, rustig weer met wat najaarszon, ideaal weer om... de druivenoogst binnen te halen.

Ik had tijd om de krant te doorbladeren en tijd of niet; ik zou tijd gemaakt hebben om het artikel onder de titel 'Kasteelheer bij toeval' te lezen.

Hoe verder ik las hoe meer het me intrigeerde.
Jan Parys en z'n echtgenote Brigitte trokken met de kinderen naar Frankrijk op een vakantie met een doel: uitkijken of er iets op hun weg kwam als 2de verblijf.

De eindbestemming?
Halt houden waar het mooi was en de zon scheen.
Het kan dan wel mooi zijn in Normandië en Bretagne, maar de zon bestellen gaat niet zomaar.

Na dagen van regen en regen verzeilden ze uiteindelijk aan de linkeroever van de Gironde waar de zon hen wel toelachte.
In Cissac werden ze onmiddellijk gecharmeerd door de rust van het dorp, de plaatselijke wijn, buur van Saint Estephe en een stulpje, waar wel wat werk aan was.
Met 3 ha grond er om heen had men meteen ook de nodige privacy.
Na wat heen en weer 'gevlieg' werd de koop gesloten.

Het zou pas maanden later zijn, toen Jan op het gemeentehuis werd ontboden om na te gaan of in overeenstemming met een gemeentelijk plan, enkele m2 grond kon geruild worden, hij tot de vaststelling kwam dat de bewuste 3ha behoorde tot gebied met een 'appellation'.
Weliswaar sedert decennia niet meer aangeplant en overgroeid met struiken en wildernis.

Opnieuw enkele maanden en pastissen later zou papy René de Brabander in contact brengen met zijn zoon Christian die als loonwerker het eigendom wou opschonen.

Christian Ferrié werd niet alleen 'de tuinman' van de familie Parys, hij had ook wel ervaring met het onderhouden van wijngaarden van enkele gevestigde waarden.

Jan, zoon van witloofkwekers, vond in Christian zijn vennoot om in een 'gewaagd' project te stappen.
'Chano' was op papier geboren.

Met de kennis van de Université de Bordeaux werd gekozen voor de meest geschikte druivenrassen.
Relaties met 'grote' namen uit de naburige appellaties zorgden voor ondersteuning. In 91 werd er aangeplant, in 93 een eerste keer geoogst.

Chano werd met de jaren beter en beter en groeide uit tot een fijne Haut-Médoc.

Ik bezocht Chano in Cissac enkele keren maar wat fantastisch was: Jan engageerde zich om samen met mij avonden voor wijnclubs door heel Vlaanderen te organiseren.
Doordat hij z'n tijd verdeelde tussen zijn Kortenberg en de nieuwe thuis in Cissac was dat mogelijk.

Zoals we Chano zagen evolueren, zo kwam er ook een abrupt einde aan het fantastische verhaal.
Compagnon Christian Ferrié, die als Fransman een licentie binnenhaalde, werd ziek en overleed.
Jan als buitenlander kon onmogelijk het project alleen verder zetten.
Er werd dan ook gekozen om de wijngaard in métayage over te dragen aan een wijndomein in Saint-Estephe.

Het was voor mij een fantastische periode om samen met Jan te kunnen optrekken en al zien we mekaar nu minder, de band blijft bestaan.
Vorig jaar waren we nog te gast in Kortenberg waar we voor VTB een presentatie brachten van mijn boek 'Weg van Vis', gecombineerd met een wijndegustatie.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*******

 

Zaterdag 25 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried


We weten waar we aan toe zijn, we weten waar ons aan te houden.
Het is moeilijk maar noodzakelijk.
Als iedereen zich aan de regels houdt zullen we er vlugger van afgeraken
Alle beweringen andersom zijn nefast.

Ook al kan je het niet langer uithouden: de gordijnen van je clublokaal dicht trekken om je sport te kunnen beoefenen kan je éénmaal doen, zelfs dat is één keer teveel, maar een tweede keer hang je.

 

Ik wil ook mijn steentje bijdragen.
Ik woon met moeder op een appartement met 5 gezinnen.
Ik heb handgel gekocht en dat op een tafeltje geplaatst in onze hal.
Iedere bewoner of bezoeker die er nodig is, mag/moet er gebruik van maken. Gebeurt dat, dan is iedereen voor een stuk veiliger.

Bij zus Hilde en Eddy staat een tafel aan de voordeur van de winkel.
Op die tafel, handgel en een doos met handschoentjes.
Was een beetje onbedacht om over de middag de tafel niet binnen te zetten.
Maar was nog zoveel egoïstischer van iemand om de doos met handschoentjes mee te nemen.

Wat ons appartementje betreft, zal dat niet gebeuren.
Het tafeltje staat binnen de privéruimte en we zijn allemaal mensen die bezorgd zijn om mekaar.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Vrijdag 24 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

We gaan vandaag even resumeren in 'Fijn met Wijn'

Wat je moet onthouden

 Het bewaren van wijn

We maken  een onderscheid

Voor alle bewaarwijnen:
veel licht is nefast. Beter is de wijn te bewaren in hun karton of kist.
temperatuurschommelingen zoveel mogelijk vermijden.
zoek een relatief koude plaats in uw huis
vochtigheidsgraad is ideaal op 70%  - flessen liggend bewaren
(vochtigheid 70% is ideaal om kurk goed te bewaren)

Dagelijkse wijnen:
de naam zegt het zelf, hier gaat het niet om de wijnen die met de jaren beter wordt.
hier zijn de opslagmethodes dan ook niet zo van toepassing.

De serveertemperatuur van wijn:

Bubbels 6-10°
dessertwijnen 8-10°
Dagelijkse fruitige witte wijnen 8-10°
volle witte wijnen  10-12°
Rosé wijnen op terras 8-10°
rosé wijnen aan tafel 10-12°
rode fruitige wijnen 12-14°
Volle rode wijnen 16-18°

  • De kamertemperatuur voor wijn is een achterhaalde visie.
    Met onze centrale verwarming bereiken we al vlug 20-22°
  • Beter te koud dan te warm inschenken: in het glas loopt de temperatuur al vlug op
  • Als je een koelemmer in het bereik hebt is het beter niet teveel ineens in het glas te gieten

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Donderdag 23 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

FIJN MET WIJN  van mensen  NONKEL GERARD

Ik zou een iemand over het hoofd zien als ik het heb over de mensen die me op weg gezet hebben in de ontwikkeling van mijn wijnkennis.
Komen de volgende dagen aan bod; Hubrecht Duycker, Philippe Salasc, Jan Parys en Gido Van Imschoot.

Maar wie ik ook niet mag vergeten is mijne nonkel Gerard.
Nonkel Gerard was nu niet DE persoon die mijn kennis zou verruimen in de zin van het is nieuwe leerstof maar hij was wel de eerste die me een prachtig wijndomein liet ontdekken, waarvan ik via hem enkele kartons wijn aankocht.
Er hangt een bijzonder verhaal aan vast.

Nonkel Gerard was een zelfstandige die goed zijn brood verdiende als vakman.
Hij had zijn bedrijf in sanitair en verwarming.
Z'n echtgenote baatte de boetiek uit waar je binnenliep voor een frietketel en  een strijkijzer.

Terwijl moeders en vaders er op zoek gingen naar het nieuwe huishoudstuk konden de kinderen zich vergapen aan het nieuwste speelgoed.
Zeker als de decembermaand naderde.

Voordien hadden Christiane en Gerard beurzen en groothandels bezocht zodat ze mee waren met de nieuwste trends.
Het was de tijd toen invoerders en groothandelaren hun winkeliers nog beloonden voor de goeie verkoopcijfers.
Beloningen in de vorm van procenten en reducties maar ook met snoepreisjes.

Op die manier ontdekte het koppel Avignon.
En wat ligt er naast de Mont Ventoux nog in de omgeving van Avignon?
Juist, Chateauneuf-du-Pape!

Enkele jaren na mekaar, te beginnen halfweg de jaren zeventig? werd me gevraagd de zaterdag rond 6 december vrij te houden.
M'n schoonpa en ik werden naar Oostende gebracht waar we professioneel geschminkt werden en het mooiste kostuum aangetrokken kregen.
Eens dat gebeurt en we het sein kregen dat tientallen en tientallen kinderen Sinterklaas en zwarte piet langs de Lanestraat stonden op te wachten reden we Zerkegem binnen.

3 uur lang aanhoorden we wensen en verzuchtingen, gaven we schouderklopjes, berispten we de meest ondeugende, namen we, uit het zicht, het speelgoed van de papa's aan en knipoogden we naar de mooiste mama's.

Eenmaal de winkel leeg gelopen trokken sinterklaas en zwarte piet zich terug.
Voor mij een heus werkje om onder de douche opnieuw blanke man te worden.

Een verzorgde koffietafel en wat geld in de hand gestopt, wat zelfs een heilig man niet weigerde, was ons deel.
En toen volgde... het openen van de flessen. Chateauneuf-du-Pape 'Le Vieux Télégraphe' van de familie Brunier.
Eén van DE grote namen van de appellatie.

Nonkel Gerard had ter plaatse op een van zijn snoepreisjes een half palet besteld en kon iedereen die het wou wel enkele flessen door verkopen.
En zo kregen ook bij mij 36 flessen een bevoorrechte plaats in mijn wijnkelder.
Wijn met een verhaal.

Wij bezochten het domein een drietal keer.

Wat leerden we vandaag

De appellatie - appellation (wijngebied dat wettelijk in zijn oppervlakte omschreven wordt en moet voldoen aan de meest strikte reglementering)
Chateauneuf-du-Pape is een van die appellaties in de zuidelijke Rhône (je hebt ook de noordelijke) Het omvat de gemeente en enkele buurgemeenten al of niet gedeeltelijk.
Meest gebruikt druivenras voor rood is grenache. Voor wit is dat de clairette.
Vieux-Télégraphe
: Henri Brunier startte in 1891 met het domein in Bédarrides. Momenteel is het de 5de en 6de generatie.
Naast de appellatie Chateauneuf-du-Pape die...100ha beslaat hebben ze ook 20 ha in de IGP Vaucluse en AOC Ventoux.
Ze participeerden  in een domein van 25ha in de AOC Gigondas en maken sedert 1998 deel uit van een project in Libanon dat 50 ha omvat.

 

à la vôtre

Wilfried

 

 

 

Woensdag 22 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

Ben nu nog in Leuven maar zal vrijdag moeder in Zedelgem de vele (...150) felicitaties laten lezen. 't Zal haar goed doen.
Alvast van onze hele familie bedankt voor de attenties.

We gaan vandaag verder met onze wijncursus onder de arm.

WIJNCURSUS: FIJN MET WIJN

Vandaag Patrick Cornelis

U kreeg van mij al broer Ivan, André Chabanne, Ignace Van Isacker, als mensen die me op wegzetten in de wijnbranche.

Vandaag is het de beurt aan mijn goeie vriend Patrick.

We hebben in de bijna 40 voorbije jaren veel, heel veel samen gedaan.
Onze ontdekkingstocht in de wijnwereld hoort daar zeker bij.

En we deden dat op een speciale manier.
We hebben mekaar ook wat opgejut.

Toen m'n privékelder klaar was, was Patrick de eerste om ter plaatse een fles wijn te kraken.
Hoe zot kun je zijn om iets te willen realiseren, een wijnkelder laten bouwen nadat je huis er al 10 jaar staat. Ik kom er later op terug.

Toen Patrick aan de noordkant van zijn huis een verloren plekje herinrichtte, was ik de eerste om een fles uit een van zijn nissen te kiezen.

Toen ik professioneel ging met de bouw van een opslagplaats achteraan de tuin waren we opnieuw samen om het glas te heffen op de toekomst.

Ik kocht de 'Neus van de wijn', een exclusieve verzameling flesjes met de extracten van zowat alle geuren die in wijnen voorkomen. Van fruit tot vegetaal, van floraal tot animaal.

Hoeft het u te verbazen dat we onze maandelijkse afspraak hadden waarop we ons verder verdiepten in de materie.

Hoe we dat deden?

We kozen om beurt 5 of 6 flessen uit de eigen kelder.
We nummerden de flessen. Nummerden de glazen overeenkomstig.
Vulden de glazen met dezelfde proefhoeveelheid.
Daarna werden de nummers op de glazen afgedekt.
De glazen werden in een willekeurige volgorde op een rij gezet door een van ons die niet bij het inschenken en nummeren aanwezig was.

We wisten dus wel om welke wijnen het ging maar niet in welk glas wat was. Eenvoudig zou je denken, ware het niet dat...

We keken naar de wijn, herbekeken de spiegel, de viscositeit, de afranding, de kleur.
Zo probeerden we uit te maken of het om een oudere of jongere wijn ging.
De geur: we leerden keuzes maken door geurgroepen uit te schakelen.
Alleen water tussenin om de smaak niet te beïnvloeden werd getolereerd.
De conclusies zetten we op papier.

En dan kwam het verdict: een maximum was moeilijk.
Het gevolg van een verkeerde keuze resulteerde dus in twee verkeerde antwoorden.

Soms waren we op goeie weg.
Nu eens Patrick, dan weer ik.
We dachten van ons zelf het onder de knie te hebben tot we de volgende maand de mist ingingen.

We hadden wel altijd een reden om onszelf te 'verschonen'.
Te moe, wat ziekjes, te warm, te koud.

Maar we waren eerlijk genoeg om in onszelf te bekennen: wijn, hoe moeilijk is da! Die keren waren we al tevreden met de beoordeling het lekker of minder lekker te vinden. Dat was een kwestie van eigen smaak. En daar gaat het ook om bij wijn.

Eind vorig jaar verraste Patrick me nog door mij een deel van zijn papieren archief te schenken. Een archief met aantekeningen, teksten en foto's waarin ik of wij samen betrokken waren en dat terugkeerde tot eind de jaren tachtig.
Een emotioneel  en fantastische gebeurtenis.

Voor het eerst sedert lange jaren gingen we weer samen op 'wijnweekend'. Moeten we zeker blijven doen was de conclusie.

In 2012 had mijn oude gebuur Geert ook al hetzelfde gedaan met foto's te recupereren die dreigden verloren te gaan.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Dinsdag 21 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Moeder werd gisteren...93.
Het is niet aan iedereen gegeven en nog zo actief zijn.
Zich gelukkig te kunnen prijzen nog steeds zelfstandig op haar appartement te  wonen.

Ik had afgesproken met An dat ik met de aanloop naar haar verjaardag en dan gisteren zelf, thuis zou zijn.

Moeder vond haar verjaardag maar zo en zo.
Stel je voor: geen familie met wie ze steeds de verjaardagen samen viert.
Geen buren die om beurt uitnodigen bij zulke gelegenheden.
En haar eigen kinderen die ze niet kon ontvangen.

Ik zorgde voor 'n ontbijtje en had asperges in gedachten voor de lunch.
Pas om 9 uur kreeg het idee voor de bereiding enige vorm.
Rundscarpaccio, asperges en een harde kaas, dat was het.

Ondertussen wist moeder niet welk telefoongesprek eerst aangenomen.
Tante Jeanine, neven Gustaaf en Pierre, broer Luc in Duitsland, neef Stefaan.

Ik had m'n handen vol met de groep Moeyaert in goeie banen te leiden.
De  berichtjes naar mekaar waren op zondagnamiddag ingezet.
Allemaal goed en wel om moeder te komen feliciteren maar dan wel als iedereen zich aan de beperkingen kon en wou houden.

En zo gebeurde: met de fiets vanuit Sin-Kruis, Aalter, Beernem en Veldegem. Anderhalve meter van mekaar op de binnenplaats en zingen maar.

Later een tweede reeks op het voetpad aan de voorzijde van het appartement.

Neen, geen soepje, kon ik moeder overtuigen want er moest nog een hongertje voor 's avonds overblijven. Eddy en Hilde maakten een plateau met al het lekkers uit de zee en gaven die cadeau

Pour ma mère, ma belle-mère, nos grand mère et la grande-arrière-mere, le plateau fruits de mer.

Moeder zal weinig keren met haar verjaardag zo binnenshuis gebleven hebben. Het belette haar niet te zeggen: dat heb ik in heel m'n leven nog niet meegemaakt. Het was leuk en onverwacht

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 20 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

het vervolg van Fijn met Wijn

Naast broer Ivan, André Chabanne ere-voorzitter van het wijnsyndicaat van Pouilly heeft ook Ignace Van Isacker een grote invloed gehad in mijn ontwikkeling in de wijnbranche

Ignace, Knokkenaar, was een van de eerste 'voyageurs' die bij ons over de vloer kwam.
Ignace was anders dan de anderen.

Ik vond het niet zomaar een handelsreiziger.
Ignace kon een half uur zijn visie over het gebeuren in de wereld meegeven.
Hij vroeg jezelf honderd uit, had gevoel voor humor en zou uiteindelijk wel eens ter zake komen.

Zijn interventies konden al eens uitlopen.
Het paste niet altijd in het strakke schema van een winkel uitbaten, maar ohlala, als we beiden tijd hadden.

Ik heb hem, het zal inmiddels ook al weer 10 jaar geleden zijn, eens thuis opgezocht.
Hij was geopereerd, moest het kalmer aan doen en had zijn laatste werkgever Mampaey in Brussel verlaten.

Ignace, die ik ook een beetje als een dromer aanzag, soms fantast, had iets speciaals over hem.
Mijn bezoek maakte veel duidelijk.

Dat hij de opdracht gegeven had om de Oostendse vuurtoren 'Lange Nelle' naar zijn idee te schilderen was dus niet utopisch.
Meer zelfs, in zijn atelier in de villa ontdekte ik de kunstenaar in hem.

Niet zomaar wat ideeën  tekenen of schilderen, die hem ingegeven werden door de zee en wat er mee te maken had.
Zo goed dat Ignace Van Isacker zijn plaats kreeg in een galerij in z'n eigen badstad en dat met de jaren uitbreidde, met exposities over de eigen landgrenzen tot New York.

Wat Ignace voor mij bijbracht naast levenswijsheden?

Hij opende voor mij deuren, waar ik zeker toen, nooit zou binnen gekomen zijn. Lorentz in de Elzas, Drouhin in de Bourgogne, grote namen in de Bordeaux.
Door hem beleefde ik (samen met Ivan) nooit te vergeten momenten.
En hoe klein we ook waren, Ignace kwam graag en maakte degustaties in Ter Velde mee.

Ik ga u een bijzonder verhaal vertellen.

Ik moet het hem vragen welk jaar het was.
Feit was, dat we nog niet zolang onze zaak hadden en hij voor de eerste keer langs kwam.
Ik ga u een uitnodiging bezorgen was z'n afscheid.
Enkele dagen later kregen we de invitatie voor een degustatie met buffet in de sterrenzaak Chateau du Lac aan het meer van Genval.
Het enige wat we hoefden te doen was opgeven met hoeveel personen.

Die namiddag verzamelde er het kruim van wijnbouwers van Chacalli-Dedecker.

Er was een klein probleempje: er was zoveel volk dat aanschuiven voor het buffet een onmogelijke zaak werd.

En wij?

Wij waren wat aan de late kant? Onderweg ergens blijven hangen.
Ieder nadeel 'hep' z'n voordeel.

Wij bemerkten bij aankomst een lege hal zonder bezoekers, maar met wijnbouwers die met mekaar stonden te praten, in afwachting om zelf aan te schuiven.

Wij namen onze tijd, raakten met wijnbouwers aan de praat die plots alle tijd voor ons hadden en werden uiteindelijk door hen uitgenodigd samen te tafelen.

Dat werd ons allereerste contact met Jean-Louis Saget van wie we tot op heden La Petite Perrière en de Sancerre La Perrière verdelen.

Het werd een schitterende lange avond met JL Saget, Henry Fessy (Moulin à Vent), Donatien Bahuaud (Chinon) en...2 danseressen van de Brusselse Boum-Boum.

Hoe we later ontvangen zouden worden in Pouilly-sur-Loire en Moulin à Vent vertel ik u in een volgende bijdrage als we door Frankrijk trekken.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zondag 19 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik had het je gisteren beloofd; mijn gerechtje met coquilles en inktvis.
Ik heb het gepresenteerd in een kommetje.
Nog mooier zou zijn op een langwerpig bord of groot plat bord.
Aan de smaak veranderde het niet: het was effenaf super.

Eddy had kleine pijlinktvis en verse coquilles.
Wil je ze absoluut hebben, bel dan even vooraf.
Coquilles zullen geen probleem zijn, inktvis is iets moeilijker, alhoewel we dat ook hoe langer hoe meer terugvinden.

De inktvis was volledig opgekuist en panklaar gesneden.
De coquilles ontdeed ik van hun koraal.
U hebt ze er liever aan? Geen probleem, nu hebben ze er nog, maar het loopt op z'n eind.

Een dame vroeg me onlangs: wanneer weet ik dat het geen geïmporteerde coquilles uit Amerika zijn.

Mijn antwoord was zo eenvoudig als het moeilijk was.
Vertrouw uw visboer, maar houd er rekening mee dat 9 op 10 keer het ingevoerde zijn.
Wanneer weet je het zeker of het verse zijn?
Als ze in de pan liggen en onmiddellijk bakken. De coquilles die ingevoerd worden in plastic potten zullen in de pan moeilijk bakken.
Maar dan is het natuurlijk te laat en kun je geen kant op. Tenzij, kwaad zijn op jezelf en nog meer op je visboer.

Even terzijde

Het gaat hem over vertrouwen: coquilles uit onze Noordzee (van Portugal tot Noorwegen) en Amerikaanse, bewerkt om te bewaren (tot 2 weken).
Soms wordt er een loopje genomen met benamingen: een rivierlotte bestaat niet maar is ontdooide tilapia. 
Hondshaai, de grotere doghaai, de duurdere doornhaai en de goedkope en niet zo lekkere zandhaai zijn geen zeepalingen.
Wat dan wel? Kongeraal is de juiste Nederlandse benaming.
In de volksmond zal je op de veiling 'koengle' horen.
Die wordt aangekocht voor bv Brusselse winkels die veel allochtone klanten over de vloer krijgen.
Ik kom er nog op terug.

Terug naar de winkel van Eddy en Hilde in Sint-Kruis

Ik liet 5 coquille en 200 gram panklare inktvis opzij zetten.

Moeder had 1/4 staal prei, 3 fijne wortels, 1 sjalot, 1 tomaat en een stukje van een zoete paprika in de koelkast steken.

Ik bakte de fijn gesneden groenten in goeie boter en bluste voortdurend met wat water, zodat ik voldoende jus bleef behouden.

Een soeplepel witte wijn en een koffielepel visfond gaven de kracht. Als laatste ging de in 4-gedeelde ongepelde tomaat erbij. afegekruid met peper en zout.

Ik hield de groenten warm en gebruikte dezelfde pan met opnieuw wat boter om de inktvisringetjes en de tentakels (voor elk  1 kopje met tentakels) te bakken (5'), daarna legde ik de 5 coquilles in de pan, die op hoog vuur onmiddellijk toe schroeiden. De vis had ik gespoeld, goed droog gedept en afgekruid.

Uiteindelijk voegde ik de groenten bij de vis, zwierde alles nog eens goed door elkaar en haalde de pan van het vuur.

De verwarmde  kommetjes uit de oven.
Voor elk een viertal ringetjes die ik opvulde met de groenten, de coquilles er rond, tomaat er tegenaan en de tentakels er bovenop.
Ik lepelde de oh zo lekkere jus er over en om heen.

Met een boterhammeke en een glas riesling van Engel uit Riquewhir.
Hemels gerechtje, met onrechtstreeks dank aan Koen en Karien voor de wijnboer in de Elzas.

Aan u om het te proberen.

Vishandel Vandenabeele

 J. delaplacestraat 35 in Sint-Kruis
open van donderdag tot en met zaterdag. Zondag afhaling van traiteurwerk.
Telefoon voor al het lekkere uit de zee: 050 356914

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zaterdag 18 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Enkele dagen (weken) terug startte ik met het idee; in deze tijden van 'in uw kot blijven', ga ik de mensen een wijncursus aanbieden.

Op de dagen waarop ik niet weet wat geschreven als dagbegroeting kan ik dan terugvallen op de cursus.

Geen saaie stof maar leerrijke alledaagse toepassingen aan de hand van een...50-jarige reis doorheen Franse wijnvelden.

Er kwamen al enkele berichten ter sprake.
Een van de eerste punten, de mensen die me op weg gezet hebben en die maakten dat ik me verder kon ontwikkelen in de materie, zoals broer Ivan en  André Chabanne.

Ignace Van Isacker is de volgende.
Die zou vandaag zijn entree maken moest het niet zijn dat...
Ik voor de zoveelste dag op rij toch weet wat geschreven.

An zegt me dan; waar jij die energie blijft halen.
Of zus Hilde na een dag handje toesteken;
zie je dat nu nog zitten om iets klaar te maken voor bomma.

Als ik thuiskom ligt bomma in de zetel, ogen dicht.
Oei, schrik ik dan; toch niets erg.
Ze opent de ogen, is blij me te zien en zegt;
ik heb gekuist, ik deed nu 'zjust' m'n ogen dicht.

Doe nog maar even zeg ik dan.
Ik laad m'n valies uit, hang m'n 'viskleren' aan de haak, installeer de laptop en kijk wie er me vandaag gevolgd heeft en een reactie plaatste -op de wafels aan het touw- (zie gisteren).

met dank aan de vrt voor deze foto - Thuis, wegens corona, nu nog tot 24 april: de tv-ontspanning voor moeder

Sedert enkele maanden heeft bomma iets nieuws ingevoerd:
omdat ik soms op een te laat uur thuis kom om mee te kijken naar 'thuis', installeert ze zich in de zetel met het salontafeltje vòòr haar en geniet ze van de boterham, het koffietje en haar programma.

Gisteren gebeurde dat met een variatie:
koffietje werd een glaasje cava met hapje en een warme bereiding van inktvis en coquilles.

Als een moeder, die maandag 20 april, 93 wordt, een dag gekuist heeft, dan is mijn moeheid wel verdwenen en verdient ze iets beter.

Daardoor moet Ignace wachten tot maandag vooraleer aan bod te komen (als er dan opnieuw niet iets tussen komt).
Morgen krijg je mijn bereiding van het gerechtje.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Vrijdag 17 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik had jullie allemaal graag persoonlijk willen bedanken voor de lieve verjaardagwensen voor An, maar met zovele berichtjes was dat niet doen.

Daarom van An en mezelf: hartelijk, hartelijk, hartelijk dank.

Zeker in deze coronatijden, wanneer je je kinderen, kleinkinderen en ouders mist  doet dat dubbel zoveel deugd. Daarom: laat niet na om familie of vrienden in het zorgcentrum een kaartje of berichtje te sturen.
En eigenlijk mogen we niet mopperen: we zijn gezond en zijn creatief genoeg om iets leuks, fijns en lekkers te verzinnen.

Neem nu gisteren; ontbijtje, tepanyaki en 's avonds een rundscarpaccio. Dat kan tellen.
k'moet zeggen: ik heb me nooit eerder zo in mijn nopjes gevoeld.

Het beste kwam tijdens de namiddag:
een complotje, opgezet door de 13-jarige Lotte.

Haar berichtje van de avond voordien:
Frietje, we zouden morgennamiddag met papa met de fiets naar jullie komen.
Hoe laat past dat best.

Ik beantwoordde het berichtje met ' leuk en dan zorg ik ook voor jullie voor een verrassing'.

Ik had moeite om het stil te houden want moeke treurde een beetje.
Precies om half drie klonken de stemmetjes zeven verdiepingen lager.
Moeke liep naar het balkon: ik geloof dat ik de stemmen van Lotte en Linde hoor

Terwijl ik moeke naar beneden stuurde en ze de bloemen van op afstand in ontvangst nam, maakte ik gebruik om mijn plannetje uit te voeren.

Een voorverwarmde oven en 4 minuten had ik nodig om enkele diepvrieswafels krokant af te bakken.
Ze te bestrooien met bloemsuiker, ze te versnijden en de partjes in een broodzak te steken.
Ik hing de zak aan een touw en liet het zakken.


Oud brood voor de kippen dachten pa en de kinderen.
Dat was het dus niet.
Grijpgrage handen haalden de smakelijke beloning van het touw.

Tip: zorg er voor dat je touw lang genoeg is (ik had ruim overschot)

geniet van een compilatie in foto's


à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Donderdag 16 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Geen wijncursus Fijn met Wijn vandaag, alhoewel er bubbels op tafel komen, van 's morgens vroeg zelfs.

Het is dan ook een speciale dag. An verjaart.
Ik moet mijn beste beentje voorzetten, ook al probeer ik dat altijd te doen, maar in deze periode nog meer.
Kinderen en kleinkinderen moeten missen op je verjaardag, het is nooit eerder gebeurd.
Eén jaar terug wandelden moeder en dochter door de straten van Maastricht.

Dus was ik vandaag vroeg uit de veren. Ik heb in Leuven ook een perfecte 'reveille'. Om 6u komt de eerste vrachtwagen de Delhaize binnen gereden om te lossen.
Met het venster open slapen maakt dat het lawaai je perfect inlicht hoe laat het is.

Nog wat flikflooien en er uit.
Ik bak broodjes en ga ook experimenteren.
In de koelkast steekt een rol bladerdeeg.
Ik rol wat deeg uit in een driehoekje en strijk het in met abrikozenconfituur
Ik rol het driehoekje  op, bestrijk het met eierdooier en plaats de mini croissants 15 minuten in de oven.

De living is een oase van fijne geuren. Etienne Doué bubbelt in het ene glas, vers geperst fruitsap in het andere.
Een eitje in de pan en wat charcuterie maken het compleet.

De dag kan niet leuker beginnen.

Hey An, je mag opstaan. Ik hoef het niet te herhalen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

woensdag 15 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 


Naast broer Ivan reken ik André Chabanne bij de personen die me op weg zetten in de wereld van de wijn

de ontmoeting met André Chabanne

Je komt in de late namiddag toe in een verlaten dorp. Het is bloedheet.
De hond van de Pivarecs heeft languit wat schaduw opgezocht. Z'n vacht kleurt naar het stof van de straat.
De tong uit de muil, zich nog amper de moeite troostend te knappen naar een ambetante vlieg.

Het is geen weer om ook maar iets te doen, onweer hangt loodzwaar in de lucht.  Meermaals meegemaakt: halfweg juli is het te fris om 's avonds buiten te tafelen, bij de terugkeer uit vakantie kan het niet omdat onweer voor ravage zorgt op de tafels.

De Pivarecs, zo lezen we op het uithangbord, eigenaars van de Bouteille d'Or, hotel met aanzien, helaas zonder tuin.
Dus installeren we ons aan een van de tafeltjes op het kleine terrasje voorkant hotel, restaurant-bar.

De Pouilly-sur-Loire, de plaatselijke wijn van de chasselasdruif gaat rijkelijk van glas naar glas.
Voor de enkelingen aan de toog is Monsieur Pivarec een graag geziene verteller.

Na het uitpakken en installeren besluiten we  de patron om raad te vragen.
Het is ons opgevallen dat een op de drie huizen een bordje aan de gevel hangen heeft met verwijzing naar de plaatselijke wijn.
Hoe maak je dan onvoorbereid een juiste keuze? Door raad te vragen aan iemand die het kan weten: monsieur Pivarec! Toch?

Het ene plezier is het andere waard, is een gezonde aanpak.
Dat doen we door de wijnkaart te vragen.
Met een flesje, waarbij we de rest (?) bij ons avondeten kunnen opdrinken, zal Monsieur Pivarec ons behulpzaam zijn.
Zo ver komt het niet. Waarom?
Op de wijnkaart kan je niet naast die ene pagina kijken: vin à emporter La Bouteille d'Or. Pouilly Fumé per fles, per 3, per 6, per 12.
Etiket met daarop de afbeelding van het hotel.

Weg zijn de contacten om ons, zonder vooroordelen, op weg te zetten.
En nu?
We zouden wel eens rapper thuis kunnen zijn, dan we vooraf vermoeden.
We drinken ons glas leeg en stappen op.
Op zoek naar wie? Nu iedereen wijselijk binnen blijft achter de dichtgeklapte luiken.

Eén man dacht er anders over.
Hij komt uit de kerk gewandeld, waar hij de maandagnamiddag deel uitmaakt van het plaatselijke kerkkoor.
Gebruik makend van een wandelstok, gaat hij richting Rue Nationale.

Wij laten die ene kans niet voorbijgaan.
Of monsieur weet waar we moeten zijn om enkele goeie flessen te kopen.

De man kijkt ons beiden aan, tikt met z'n wandelstok op mijn schouder en zegt:
vous êtes des Belges?
Op onze bevestiging gaat hij verder:
les Belges sont mes amis parceque pendant la guerre....

Het verhaal eindigt als we enkele honderden meter verder aankomen aan een ijzeren hek dat toegang geeft tot zijn woning.
Kom mee, nodigt hij ons uit.

Uit een nis diept hij een sleutel op.
Die geeft toegang tot een half ondergrondse kelder.
Het is wennen aan het duister opgelicht met een eenvoudig peertje.

Tegen de wand staan eiken fusten opgesteld, deels onder schimmel en stof bedolven. Ook al zijn ze leeg, ze  zijn getuige van de verhalen van deze 80 jarige man.
De man die ons op weg zet in zijn dorp, Pouilly-sur-Loire.

Neen je moet niet zoeken in het dorp, maar trek de velden in de gehuchten Les Chaumes, Les Berthiers, Les Loges...
Hij zal ons naar Jean-Jacques Bardin sturen, ons allereerste bezoek aan een wijndomein.

We zijn de tijd uit het oog verloren.
De verhalen bij het schenken van de wijn in glazen tastevins zijn te boeiend.

We zullen André Chabanne blijven bezoeken tot aan zijn dood in 83.
Hoe belangrijk onze toevallige ontmoeting is zullen we pas later beetje bij beetje vernemen.

Monsieur Chabanne, toevallige voorbijganger, is een grote 'meneer' die als wijnbouwer mee aan de erkenning stond voor de appellation controlée van Pouilly.
Hij werd voorzitter van het comité, later ere-voorzitter.

Als we bij wijnboeren uitlegden hoe de man van ons allereerste contact noemde reageerde men steeds met eerbied: ah, Monsieur Chabanne!

Uit erkentelijkheid zou het gemeentebestuur de straatnaam Rue Nationale wijzigen in Rue André Chabanne.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag 14 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

FIJN MET WIJN

Het allereerste wijndorp

1978,79?
we rijden voor een eerste keer naar een voor ons nieuwe regio.
Na enkele jaren de Alpen opgezocht te hebben en twee jaar onze vakantie in Saint-Raphaël doorgebracht te hebben kiezen we voor het Centraal Massief.

Ik plan de reis km per km en boek vooraf een hotelletje in Villeneuve-sur-Allier, een onbeduidend dorp wat in een ver verleden wel eens 'villeneuve' kan geweest zijn.  Het eenvoudige optrekje voor één nacht langs de drukke N7, de beroemde National Sept, past in zijn omgeving. (die N7 werd nu grotendeels vervangen door een autoroute)

De reis verloopt vlot via de A1 tot Senlis.
Omdat we het toen niet echt aandurfden ons vast te rijden op de péréphérique, rijden we af en volgen we  Melun -  Fontainebleau - Nemours.

Montargis, Cosne, Maltaverne: even abrupt als we voordien langs mais- en korenvelden rijden en de  zonnebloemen ons op weg zetten komen we terecht in een landschap met een zee van wijnstokken aangeplant op de glooiingen links en rechts van deze route nationale.

Een groot bord verduidelijkt: ici commence le vignoble de Pouilly-sur-Loire. Enkele seconden blijft het stil in de auto en dan komt de uitroep van Ivan, onze medepassagier:
das hier Pouilly, we hebben daarover geleerd op school.
Al heel vlug er achteraan volgt: kunnen we hier dan niet overnachten?


In de vallei zoekt de Loire zijn weg.
Sancerre op z'n heuvel tekent zich af aan de horizon.

Nog vooraleer we Villeneuve bereiken hebben we de beslissing genomen: als we terugkeren van onze vakantie zullen  we een dag extra uittrekken en in  in Pouilly overnachten.
Onze reis moet nog echt van start gaan en we denken reeds aan het terug naar huis rijden.

Een beslissing die van heel grote invloed zal zijn voor de wending in mijn carrière.

Morgen de ontmoeting met André Chabanne en het allereerste wijndomein bezoek.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 13 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Hoe was jullie Pasen? Heb je er toch iets kunnen van maken?
Het is natuurlijk anders dan met de kinderen, kleinkinderen, ouders.
Dus moet je er proberen het beste van te maken.

Er verschenen voorbije week berichten in de pers over de toeloop naar  traiteurs om aan huis te leveren.
Ook restaurants die het paasmenu aan huis brachten konden een graantje meepikken.

Het verguld het ontbreken van inkomsten van de voorbije maand absoluut niet maar het zorgt er voor dat het thuis ook gezellig kon zijn.
Wij bestelden bij Ivan en An het lamskroontje. Pasen en lam: het is een goeie match.

Wij genoten van de zon op het terrasje, lazen een boek en genoten in de vooravond van een aperitief waarvan Inge van de Duyventooren deels inbreng had.
We gebruikten haar met gin opgelegde krieken en combineerden dat met tonic.

Daarbij een geroosterd sneetje brood met gerookte rivierpaling.

De groentjes opwarmen in de  wokpan, de dauphinois en de lamskroon in de oven. Lamskroon 15' op 200'. Het sausje opgewarmd op het vuur.
Dat maakte dat we een top hoofdgerecht konden op tafel zetten.

Een telefoontje op zondagnamiddag met de dringende boodschap:
ga'j' zeggen aan broere dat het een heel lekker paasmenu was,
bewees dat we met onze beoordeling 'uitstekend' niet alleen waren.

Volgend weekend bereidt Ivan ossobucco.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

zondag 12 april 2020, een goeie Paasochtend met Wilfried

Fijn met Wijn / Stap 3

Over mensen: broer Ivan

Als je echt bezig bent met wijn, heb je in de korte of lange periode altijd mensen die je op weg hebben gezet, of mensen waar je iets aan had. Mensen, zonder wie, je misschien nooit die interesse voor wijn zou hebben gehad. Of het omgaan met wijn nooit zo zou geëvolueerd zijn.

Ik heb er een heel rijtje.

Op de eerste plaats broer Ivan.
Waarom Ivan?
Hij was er in een periode waarin onze familie het moeilijk had.

Vader was op jonge leeftijd na een maandenlange ziekte overleden.
Moeder bleef achter met drie kinderen, waarvan het jongste Hilde zeven was.

Ivan was de jonge gast die de eerste jaren school liep in de koksschool  Ter Groene Poorte. Ikzelf was net het huis uit.
In die periode kwamen we heel regelmatig bij elkaar en was het Ivan die thuis al eens in de potten roerde.
Had hij van moeder, die zelf een heel goeie kokkin was en nog steeds is.

Met het lekkere eten kwam ook de betere wijn* op tafel.
In die tijd sprak men niet of weinig over wereldwijn, maar was Frankrijk troef.
En wat meer was; die wijnen waren best betaalbaar. Als ik nu in mijn jaarboekje, een prachtig kleinood, blader, staar ik met open mond naar de prijzen die we toen betaalden.
Het ligt natuurlijk 40 jaar achter ons, maar toch. Ik heb een relikwie: een Cheval Blanc 75 indertijd aangekocht voor...3000 frank  (75 euro). Die kost er nu 600-700 euro.

Het lekker thuis eten, uit gaan eten* en het om beurten inslaan van de nodige wijn zorgde voor een familiale sfeer die er zou toe bijdragen dat we beiden, Ivan en ikzelf, in 1978 zouden ingaan op een verzoek van oudste broer Willy, toen voorzitter van de plaatselijke NCMV-afdeling (nu UNIZO).
Of we samen op de jaarlijkse driedaagse handelsfoor de tearoom wilden uitbaten.

Nooit eerder iets in de zin aangenomen en daar een zaak op poten gezet waar...100 mensen zouden genieten van een vers gebakken pannenkoek met koffie, een Westmalle trappist, een wijntje, een marquisette (kent u  het nog?), een koude schotel, soorten ijscrème al of niet met fruit, aardbei...

Die beurs werd voor ons beiden de aanleiding om verder te gaan als zelfstandigen.

                            Ivan zorgt voor de catering, wij voor de wijn (feestje in de wijnshop)

En zo valt met deze Pasen alles op zijn pootjes.
Ivan serveert met dit Paasweekend lamskroon en levert aan huis.
Ook aan moeder, nog steeds thuis in haar huis in Zedelgem.
An en ik in Leuven zullen er van genieten.

Voor ons een wijn uit de Languedoc, een gebied dat ik als de openbaring in mijn wijncarrière zal aanduiden.

*Uit gaan eten, toen:  Bietemolen, de Braamberg, Pandereitje, de Zilveren Pauw, Jonkman, Gouden Harynck, Haneveld, Landrost, Lekebek, Ieperley, Molenhuis, Molentje, Comme chez Soi, Bocuse,

*Betere wijn, toen: Larmande, Poujeaux, Les Ormes de Pez, Maucaillou, Socciando Mallet, Clarke, Vieux Télégraphe, Fonbadet.....

(Morgen de ontmoeting met André Chabanne)

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zaterdag 11 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Voilà, alles geleverd zoals het hoort volgens de corona-regels. 
Met handschoenen, mondmasker en sowieso met witte pet en schort.
Handgel in de auto.

Zo op weg naar Elewijt, Wespelaar en Leuven.
In Leuven is dat in de Boutique-Exotic-World langs de Brusselsestraat waar Thierry, vriend des huizes, een persoonlijke bestelling doorgaf.

Aangekomen bij An kreeg ik nog een creatief beeld onder ogen.

Een boodschapper plaatste de bestelde winkelwaar in een draagtas die dan tot op de verdieping werd opgetrokken.
Allemaal goed en wel als het oudere dametje geen 5kg suiker en nog andere zaken gaat hamsteren. Toiletpapier is dan ook een ideaal product.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Vrijdag 10 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik beloofde het gisteren, vandaag zou ik terugkomen op de schitterende BBC documentaire van woensdagavond op Canvas: Earths great rivers.
De beelden over het leven op en langs de Nijl waren indrukwekkend.

Enkele voorbeelden:

Hoe het leven er aan toe ging binnen de muren van de ruïnes van wat indertijd een van de vestigingen van dictator Idi Amin was. Een luipaard sloop 's nachts doorheen de macabere ruïnes op zoek naar eten, gaf een afgezonderd slapend wrattenzwijn biggetje een ferme por maar liet het verder ongemoeid. Onvoorstelbaar.

Een krokodil hield de wacht bij de kuil met haar eieren, hopend om nieuw leven te kunnen begroeten maar moest de bescherming opgeven omdat haar temperatuur aan land dodelijk opliep.  Voor varanen het sein om de eieren te roven.

Op het Victoriameer visten 's nachts honderden vissers met  kleine bootjes door middel van lampen.
Het licht trok een zwerm van miljoenen insecten aan. Die insecten lokten op hun beurt de vissen naar de bootjes. Een manier van overleven voor de arme bevolking die op de oevers van die visvangst leven. Tussen (); het Victoriameer waar indertijd de victoriabaars werd uitgezet voor industriële visvangst. Deze wraatzuchtige soort zorgde er voor dat de diversiteit van vissoorten er verdween.

Een van de meest vernuftige passages in de docu vond ik de nesten bouwende Textorwevers, een  kleine vogelsoort.

Foto's: Door Francesco Veronesi from Italy - Red-billed Quelea

 

Wat hen typeert is het feit dat de mannetjes ieder seizoen een nieuw nest bouwen met de stengels van rietplanten.
Hoe mooier fris groen, hoe mooier het nest.

De manier waarop ze met hun bekje knopen kunnen leggen is sensationeel.

De vrouwtjes slaan het schouwspel gade en laten zich verleiden door die mannetjes die er in slagen de mooiste nesten te bouwen.

De film brengt het bouwen mooi in beeld en toont ook een vogel die denkt een oud nest te kunnen opsmukken met wat jong groen, maar dat is niet naar de zin van het vrouwtje.
Schitterend 'wijs'.

Een aanrader nog in replay te zien tot10 juli. Surf daarvoor  naar vrt Canvas.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Donderdag 9 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

'Bluv in je kot',
de uitspraak die aanvankelijk als lachwekkend overkwam is in een zeer korte tijd door iedere persoonlijkheid, instantie, mens in de straat (pardon; in z'n eigen huis) op zo'n manier overgenomen dat we ons later minister De Block zullen herinneren als de minister van de uitspraak, 'bluv in je kot'.

Maar ondanks de dagelijkse noodzakelijke en veelvuldige herhalingen, al of niet op een fantastische beat vertolkte 'rap', signatuur Philippe Geubels, blijft het voor de mensen moeilijk om niet aan de verleiding te weerstaan.
Zelfs voor die zaken die men vroeger liever uitstelde, dan ze uit te voeren.

Neem nu naar het containerpark rijden om daar 2 uur in de file te staan.
Eerst naar het containerpark en dan naar de autokeuring en je dag is zo voorbij.

foto Het Nieuwsblad

Gelukkig heb ik, een week voor de lockdown inging, mijn meer dan 1 jaar oude verzameling naar het containerpark gebracht.

Er stond 1 wachtende auto voor mij.
Niet eens om dat voor die wagen er nog eentje stond aan te schuiven, maar omdat de vrouw, haar man zat op z'n werk,  tijd zat had om aan de parkeerwachter te vertellen dat het materiaal afkomstig was van een paar vriendinnen.

Het zwaarste stuk had ze opgehaald bij haar schoonmoeder, die eigenlijk een tang van een 'wijf' was.
Wist ze toen dat ze 'dat wijf' weken aan een stuk zou moeten missen.
En ze nu  niet eens kon gaan uithuilen bij haar vriendinnen.

Soms, vergeef me, ook ik, kan een mens niet weerstaan aan de lokroep om buiten te zijn, ja te reizen.

Ik heb het gedaan: niet zo maar een tochtje van hier naar daar, maar er serieus over.

Tweemaal zelfs, vorige week en gisteren opnieuw.
Ik heb de reis van m'n leven gemaakt.
In 48 minuten dan nog wel: ruim... 6200 km langs de Nijl.

 
Een absolute aanrader: Earth's great rivers van de BBC, de woensdagavond op Canvas.

Na de Amazone, vorige week, zag ik gisteren de Nijl.
Dat was zo spectaculair dat ik er morgen op terugkom.
Volgende week reis ik langs de oevers van de Mississippi.

Stap 3 van 'Fijn met Wijn' volgt op zondag.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Woensdag 8 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

FIJN MET WIJN   'van hier tot ginder'

vandaag gaan we verder 'studeren'. Morgen onderbreek ik even. Je kan het blijven natrekken door in het bovenbalkje op FIJN MET WIJN te klikken en dan artikel per artikel in de linkerkolom aan te tikken.

 

Stap 2: de keuze

Woorden met * komen verder in de cursus met de nodige uitleg terug

HIER

Ik kies deze ochtend (wacht toch even tot rond de klok van 11-12u) voor een wijntje met veel fraîcheur.
Een wijntje dat de 'appetit' aanscherpt.
Want het is de bedoeling dat we straks aan tafel gaan met een gezonde eetlust.
Daarom zijn zuren in een wijn belangrijk. Een frisse pint kan een goed alternatief zijn voor de wijn: frisse zuren, soepel, niet te zwaar alcoholisch.

Uit den boze: zoete wijnen (type sauternes, Monbazillac...), aperitieven met een hoog alcohol gehalte en bovendien soms verzoet, logge wijnen met teveel houtlagering en zeker de VDN* (muscat de Lunel*....) en VDL* wijnen (pineau de Charente*, port in Portugal....)
Ze zullen lekker smaken maar vullen de maag.

Neen we houden het voor de gelegenheid bij een glaasje champagne brut, een méthode traditionelle, of een monocépage zoals een sauvignon of riesling bijvoorbeeld.

Champagne staat voor de wijn uit een bepaald wel omschreven gebied in Frankrijk, gemaakt volgens een bepaald procedé, de méthode champenoise*.
Wijnen gemaakt volgens datzelfde procedé maar afkomstig uit een ander land of een ander gebied in Frankrijk mogen zich geen champagne of méthode champenoise noemen maar wel eventueel vin méthode traditionelle*.

Alain Bloeykens met wie ik begin 2000 samenwerkte voor 'Rosé aan Zee' ontdekte de fake vermelding op het etiket van wijnen van het domein van... Donald Trump. Nu is het zo dat indien deze schuimwijn in Amerika blijft, het is toegestaan.  Anders wordt het wanneer hij Europa binnenkomt. Dan moet hij in beslag genomen en vernietigd worden. Maar... als je weet dat Amerikanen de grootste invoerders van champagne zijn, dan weet je het wel, dus laat Europa oogluikend begaan besluit Bloeykens.

We zijn nog niet eens toe aan een eerste glas en er dient reeds zoveel verduidelijkt te worden.

Wat die méthode champenoise en/of méthode traditionelle inhoudt leg ik later uit, wanneer we van dorp naar dorp rijden. Op weg van Forget-Chemin in Ludes naar het domaine Barnaut in Bouzy, waar ik, vooraleer de grand crus te proeven met stijl onderuit ga  in het salon van Barnaut in een partijtje...driebanden.

De keuze voor een eerste wijntje zal voor de gelegenheid uiteindelijk op een sauvignon* vallen.
Het hoeft niet altijd duur te zijn om het te laten smaken.
Een monocépage dus; een wijn gemaakt van één druivenras.

Waarom de sauvignon een van de eerste druivenrassen is waarvoor ik overstag ga vertel ik u in een volgende bijdrage.

Tijd om de daad bij het woord te voegen.

de sommelier
de mooie benaming voor een kurkentrekker. Hoeft niet eens ingewikkeld te zijn. Belangrijk is zijn spiraal en de dubbele hefboom.

 



het glas

De afmetingen van dit degustatieglas zijn vastgelegd door het ISO (International Standard Organization) en wordt door juryleden, sommeliers en wijnproevers gebruikt op wijndegustaties.
Als dit INAO glas op de juiste manier gevuld wordt, wat wil zeggen met ongeveer 5 cl wijn, vormt de wijn een gaaf halfrond waarvan de wijnspiegel *in juiste relatie staat tot de hoeveelheid wijn, terwijl er ook een voldoende hoeveelheid lucht boven zit. Hierdoor kunnen aroma's zich volledig ontwikkelen. Dit proces wordt bevorderd door de kelk van het glas zodat de aroma's zich concentreren bij de opening, dus bij de neus.
glas: Inhoud  220 ml / Hoogte 153 / Diameter kelk  66 mm (+/- 1 mm)  /  Diameter rand 47 mm (+/- 1 mm). Dit zijn standard gegevens.
Een groter glas met dezelfde verhoudingen geeft nog meer aroma's* vrij. Belangrijk vind ik ook de dikte van de glasrand en van de steel. Het is leuker drinken van een glas met fijne boord. Een glas met fijne steel ligt beter in de hand, zeker bij het walsen  van de wijn in het glas.

 

 

Ooit kreeg ik 6 peperdure glazen cadeau waarvan er uiteindelijk geen enkele overbleef. Het glas was zo fijn dat de bol van het glas teveel inhoud niet kon dragen. Gevolg: bij de afwas moest je er op letten dat je het glas niet horizontaal uit het water haalde....

 

temperatuur van deze witte wijn: gekoeld 8 à 10°.

 

Wat nu opvalt bij deze uitleg:

We hebben niet eens een sommelier van doen. Het is een wijn met schroefdop.

Pasklaar gemaakt om te drinken.
Is dat een min-waarde?
  Neen, omdat deze wijn niet gemaakt werd
om te ouderen
maar  voor consumptie binnen de 2 jaar.

Er is nog iets belangrijk met deze wijn: de aanduiding  IGP* Vin de France.

Dat wil zeggen dat de wijnmaker kiest voor een selectie druiven van wijngaarden die verspreid liggen.

Dat kan in het Loire gebied zijn (500km), gezien de ligging van de bottelarij maar ook daarbuiten.

Zo kan hij met een evenwichtige selectie jaar na jaar hetzelfde type wijn op de markt brengen.

Je lust deze wijn
dit jaar, volgend jaar, het jaar daarna: het is een merkwijn La Petite Perrière.

Deze instapwijn is een absoluut succesnummer van Saget in Sancerre.

 

 

We hebben in de Wijnshop in stock. We leveren aan huis per 12 flessen al of niet in mix (La Petite Perrière € 7.80 de fles btw in)

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Dinsdag 7 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Nu iedereen aan het discussiëren  gaat hoe we lessen en examens moeten organiseren heb ik het idee opgevat om vanuit mijn dagbegroeting u een wijncursus aan te bieden. 

Ik zie u al denken, 'oeioeioei'. Niets meer voor mij.

Toch wel, we doen het stap voor stap.
Per stap zal je iets bijleren.
Achteraf zal je me gelijk geven: nooit eerder heb ik zo graag een cursus gevolgd.
Bovendien, ze is gratis.

De enige kost er aan verbonden is de wijn die je uit eigen kelder opdiept. Het hoeft niet eens een kelder te zijn.

Maar hiermee lopen we vooruit op de feiten.
Met - al of niet kelder - zitten we immers reeds aan stap zoveel...

En ook al heb je niet het juiste materiaal (vast of liquide), noteer het of sla deze cursus op.
Zoland de coronacrisis ons dwingt tot creatief zijn lever ik het nodige aan huis mits de juiste afspraken.

Misschien kan je straks als je opnieuw met vrienden of familie aan tafel zit een aangename quiz opstellen met wat jij hebt op gestoken van wat ik je de volgende dagen ga bijbrengen.

Ik beperk met tot een studie met de Franse wijnen als uitgangspunt. Waarom Frankrijk en niet Duitsland, Oostenrijk, Zuid-Afrika?
Nu men overal in de wereld fijne wijnen produceert.
Kijk maar wat er aan het gebeuren is in ons eigen land.

Ik heb vroeger (1997/98) de studie van Sopexa gevolgd voor de opleiding Sommelier in de Franse wijnen.
Ik pluk er nog steeds de vruchten van.
Nadien nog verder gaan in wereldwijnen was, gezien mijn drukke nevenactiviteiten, niet haalbaar.

Met FIJN MET WIJN VAN HIER TOT GINDER wil ik, zoals Hubrecht Duycker in zijn fantastische boeken het vroeger met mij deed, u ook meenemen naar de dorpen en de wijngaarden.

Nog een aanrader is Gido Van Imschoot volgen.
Heerlijk hoe hij de ontdekkingen van wijngaarden, wijnmakers en hun wijnen beschrijft.
Moet je eens natrekken.

Als je dan nog niet overtuigd bent zou ik zeggen: hou het bij water. Alhoewel, ook dat is een studie waard.

WIJNCURSUS

FIJN MET WIJN VAN HIER TOT GINDER

Stap 1: een goed begin....

HIER

WELKE FLES, WANNEER?

Een fles wijn openen, dat doe je ter gelegenheid van de meest uiteenlopende momenten.

Zomaar omdat het 11 uur is, omdat de zon schijnt, of net niet en je niet buiten kunt, zelfs in tijden van corona of net dan.
Om iets te vieren. Alleen, met je partner, met familie, met vrienden, met levensgenieters, met wijnkenners.

Het klinkt wat egoïstisch, maar houdt de beste wijn voor jezelf.
Wil je toch anderen laten mee genieten, doe dat dan niet met de duurste flessen of alleen als je quasi zeker bent dat het zal gewaardeerd  worden.

Niets is frustrerender dan te moeten horen dat de wijn die jij top vindt maar zus en zo is. 
Of misschien wil je juist wel het oordeel of advies kennen van mensen waarvan je weet dat je ook van hen iets kan bijleren.

Meteen al een hele brok, maar met levenswijsheid (en ervaring)

Maar, al houdt je de beste flessen voor jezelf, open ze alleen  op het geschikte moment.
Wat dat is?
Omdat het 11 uur is. U kijkt op?

Van de veronderstelling uitgaand dat je ontbeten hebt op een fatsoenlijk uur en je dat hongerige gevoel krijgt naar de lunch.
Hongerig staat voor verlangen naar.
Kan op velerlei gebied.
Honger naar... maar ik word stout en wijk af.

maw je hebt het geraden, FIJN MET WIJN VAN HIER TOT GINDER  wordt geen saaie boel.

Integendeel: HIER staat voor hoe we het thuis aanpakken,
GINDER staat voor de ervaring ter plaatse.

Hoe ik het meemaakte op de heuvel van Montgueux, op het terrasje in Saint-Martin de Londres onder die enorme plataan.
Op de kop van de rij bezoekers op het wereldberoemde domein van Chateau Mouton Rotchild in Pauillac.
Of de fantastische ervaring in le Lièvre Amoureux in Saint-Lattier in de Vercors, waar we bij ons gerecht bij ondergaande zon een sublieme Chante-Alouette  Hermitage van Chapoutier werden geserveerd.

Dus wat doen we?
We gaan studeren met de realiteit in onze onmiddellijke nabijheid.
Een wijntje, een sommelier, een glas!!!!

Blijf me volgen op weg naar stap 2

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 6 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Waw, wat een dagje, de eerste zondag van april.
En zeggen dat we  vertrokken zijn voor een eerste week van de paasvakantie die effenaf toppie belooft te worden.

Slagers wisten niet waar eerst gesprongen om het barbecuevlees aan te leveren. Het is hun gegund.

Een zaak spijtig: als er een branche is die men steeds weer opnieuw vergeet als het gaat om voeding, dan is het de vishandel wel.
Al één beeld gezien van mensen die geduldig wachten om hun visje te bestellen.

We zagen de bakker, de beenhouwer en tijdens het weekend de boerenwinkel.
Zelfs iemand die doodleuk vertelde dat hij meer dan 10 km fietst om zijn boodschappen in de boerenwinkel te doen.

Daarom wil ik de vishandel een hart onder de riem steken:
het blijft ook deze week visjes-barbecueweer.


Wat je op de barbecue kan leggen?
Natuurlijk een stukje zalm en een scampi, wellicht de meest verkochte vissoorten bij mooi weer.

Maar er is meer, veel meer.
Een makreel? Zeker en vast; gefileerd en gegrild op het vel.
Een baarsje op zijn geheel in papillot met wat verse munt, basilicum en citroenmelisse.
Zelf je visspies maken met enkele vaste vissoorten.
Een rogvleugel op folie, bestrijkt met olie met mosterd.

In feite kan je alle vissoorten gebruiken.
Een barbecueklem is een handig voorwerp om de vissen te draaien.

Gebruik verse kruiden, ook rozemarijn op het vuur wat extra geur en smaak geeft.

Wat het allemaal nog zoveel boeiender maakt is het werken met een keuze van verse groenten, verschillende al of niet zelf gemaakte kruidenoliën, zongedroogde tomaatjes enz...enz... succes.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zondag 5 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Na een week van echt gedwongen op pensioen zijn, voel ik dat rust me goed doet.

Wakker om hoe laat, vroeg dus.
Ook al is het na middernacht als we ons bed opzoeken.
Bleef aan het scherm gekluisterd kijken naar een holocaustdrama op Canvas.

We liggen deze ochtend in bed nog wat na te praten.
Ook al hebben wij het gelukkig niet meegemaakt, we hebben beiden wel iemand in de familie die het wel meemaakte.

In mijn familie onze nonkel Jérôme, de liefste van al onze nonkels. Rustige man, die na de oorlog als burger 'jonkman' zijn weg zocht bij de paters van Zevenkerke en zo mijn tante leerde kennen.

Nonkel die geen  vlieg kwaad deed en de pijn en de handicap van zijn deportatie in stilte met zich meedroeg.
Warme herinnering aan goeie mens.

Alhoewel mijn i-phone niet de kwaliteit levert van wat ze tegenwoordig brengen, het gaat ontzettend vlug tegenwoordig, kan ik het niet laten om Leuven dat wakker wordt in beeld te brengen.
Een vredige prachtige zondagochtend half acht.

Wat er op ons programma vandaag staat?
Straks ontbijten met vers geperst sinaasappelsap, deze voormiddag een korte wandeling, op de middag de tepanyaki op het terrasje installeren en deze namiddag genieten van de zon en een boek.

Morgen rij ik naar Zedelgem.
Eerst was er een scan in de kliniek gepland maar die werd me telefonisch afgebeld.
Of de verplaatsing dan efficiënt is?
Toch wel; de dagen die komen ga ik de huiselijke taken bij moeder in orde brengen.
Nu de kuisploeg het heeft laten afweten moet ik het hoognodige doen.

Eigenlijk moet ik ook naar de boekhouder in Knokke met het binnenbrengen van de facturen voor de kwartaalaangifte.
Kan dat? Moet dat?

Efficiënt zal het wel zijn, nu vadertje staat goochelt met cijfers en bedragen om premies uit te betalen.

https://youtu.be/N-NdlEbPZIY Leuven wordt wakketr

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zaterdag 4 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Bij het verlaten van het Heverleepark aan het sluizencomplex Volmolen waar een voetgangers en fietstunnel onder de ring doorloopt, vond ik deze schitterende uiting van street-art aangebracht door Bisser*

Terug thuis ging ik op zoek naar de omschrijving van dit fenomeen. Zo kwam ik ook op een link naar de street-art in Leuven. En dat is op z'n minst een avontuurlijke wandeling waard.

Street art is een kunstvorm gerelateerd aan de graffitibeweging. Onder street art vallen diverse illegaal of legaal aangebrachte kunstuitingen aan de openbare weg die niet onder de pure graffiti vallen en evenmin tot de officiële kunst behoren. Street art komt voor in de vorm van stickers, sjabloondruk en posters, maar ook eigenmachtig geplaatste beelden, muurschilderingen en mobielen vallen hieronder.

Het grote verschil tussen graffiti en andere street art is dat het bij graffiti vaak primair om decoratieve naamtags gaat (en dus om de makers) en dat bij street art meestal de afbeeldingen en de boodschap erachter belangrijker zijn.

Het kwaliteitscriterium voor graffiti is de moeilijkheidsgraad en voor street art de originaliteit en uitdrukkingskracht. Veel makers van street-art werken anoniem en verspreiden afbeeldingen zonder tekst of signatuur.

Het verschijnsel is ontstaan in de jaren '70 van de twintigste eeuw en werd toen gebruikt om politieke standpunten duidelijk te maken.

Later verdween het fenomeen weer naar de achtergrond en het dook pas weer op in de late jaren '90.
Dit keer als een zuivere kunstvorm (zie straatgrafiek) waarbij de straat, zoals bij het Memory Brick project in Gorinchem, als tentoonstellingsruimte dient.

Een andere vorm van street art is wildbreien (guerrilla-knitting) waarbij straatobjecten zoals palen van verkeersborden of bomen aangekleed worden met kleurrijk gebreid textiel.

Een verdere variant is het wildtuinieren (guerrilla gardening), waarbij men zonder toestemming stukken onbenutte grond in steden beplant met bloemen of struiken.

*Bisser is een Leuvense kunstenaar die wereldwijd faam maakt. In eigen stad, Leuven hoort in het rijtje van internationale steden met oa New York, ging Bisser op vijf verschillende plaatsen aan het werk voor het Artefact festival dat toe was aan zijn 20ste editie. Achteraf bekeken is het thema van dit festival toepasselijker dan ooit: Alone together. Anderhalve maand na het festival een reden om de zoektocht te hernieuwen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

 

 

Vrijdag 3 april 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Een wandeling van anderhalf uur, goed voor 6000 stappen.
Wat aangeeft dat we onderweg dikwijls stil staan om te genieten van de natuur.
Van het geluid die vogels maken alhoewel het krijsen van kraaien en kauwen het gezang van andere vogels overstijgt.

We genieten van eenden op de Dijle en van een koppeltje dat denkt iets te krijgen, achterna gezeten door duiven die tot de onmiddellijke nabijheid van  de camera komen getippeld.

Eergisteren woensdag voor het eerst buiten op het balkonnetje gegeten. Een koude schotel waarvan ik je later een fotootje toon.

Ik publiceer verder op de week nog een derde deel van het Heverlee bos, want we hebben nog mooie dingen ontdekt.

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Donderdag 2 april 2020, een goeiemiddag met Wilfried

 

Morgen publiceer ik een tweede reeks foto's uit dat schitterende park van Heverlee. Het ligt vlak achter het appartement van An, grenzend aan het stadion van OHL en met in het park de gebouwen van de universiteit. oa de sportschool en het centrum voor bio-wetenschappen.

In afwachting van die foto's een bijdrage over een zoveelste gevolg van de klimaatveranderingen. 

Dat heeft ook zijn evolutie bij de nachtegaal.
De vogel die nu terug is uit Afrika en ons verblijdt met meer dan 1000 variatie's in zijn zang.
Had hij al lang voor radio 2 met zijn top 1000  op de proppen kwam.

Latere lentes, hetere en drogere zomers maken de broedtijd van de nachtegaal korter.

Daardoor kunnen ze het zich ook permitteren kleinere nesten te bouwen.
En is er meer kans dat de jongen het overleven.
Daar tegenover staat dat de vogels ook kleiner blijven en ook hun vleugels minder draagwijdte hebben.
Dat is een nadeel om niet in de problemen te raken op hun trek.

de top 10 van vogels bij ons

1. Koolmees
2. Huismus
3. Kauw
4. Vink
5. Pimpelmees
6. Houtduif
7. Turkse tortel
8. Merel
9. Ekster
10. Roodborst

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Woensdag 1 april 2020, een goeiemorgen  met Wilfried

 

Of iemand zich geroepen voelt om vandaag een ander op flessen te trekken?
Ik denk dat het aantal beduidend lager zal liggen dan op vorige 1 aprils.

We houden er aan naar waarheid zo goed mogelijk geïnformeerd te worden.
Iemand te grazen nemen is op dit moment niet aan de orde.
We willen met z'n allen duidelijkheid.

Nooit eerder zal iemand op zijn computerscherm zo 11 uur afgewacht hebben.
Het uur waarop de nieuwe cijfers omtrent het coronavirus worden bekend gemaakt. Nooit eerder hoopten we zo (uitgezonderd tijdens de oorlogsjaren) op een positief bericht.

Daarom was ik gisteren geschrokken toen ik hoorde dat het dodental in België plots de lucht inschoot.
Zowaar een verdubbeling van de vorige dagen.
Achteraf bleek dat niet geregistreerde overlijdens van vorige dagen werden meegeteld.
Oef. De piek wordt telkens wat vooruit geschoven.
Laat alle inspanningen die geleverd worden asjeblieft zijn nut bewijzen.

Geen aprilgrappen maar een ongelooflijke variatie in creativiteit als het gaat om beelden en mopjes waarbij we willen aantonen dat we de lock-down goed doorstaan. Ook heruitzendingen horen daarbij.

Gisteren kreeg ik het sublieme fragment uit de Slimste Mens onder ogen waarbij een schitterende imitatie wordt gebracht van de roep van een toekan, een duif en een koekoek.
Zo'n fragmenten verzoenen ons met het thuisblijven.
Als zelfs een Geubels plat gaat dan is het toch goed?

Trouwens eentje uit Geubels 'Is er een dokter in de zaal'.

Het verschil in het laten van een 'scheet' voor en tijdens coronatijden?

1.Voor de corona crisis begon men te hoesten om het verdoezelen van een scheet
2.nu laat men een scheet om het hoesten te verdoezelen.

en tenslotte: als IJsboerke nu ook opnieuw van deur tot deur komt, veel meer kan een mens toch niet verlangen?

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag 31 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Een mens kan niet blijven restjes verzamelen uit de koelkast. Eens raakt het op.
Maar toch heb je aan niet veel genoeg.
Neem nu de boerenommelet. Voordeel er van is dat zo'n bereiding alle kanten uit kan. Ik moet zeggen: achteraf, toen we naar de lege pan zaten te staren, waren we van onszelf een beetje verwonderd dat daar geen kruimel in overbleef.

BOERENOMMELET OP ZIJN DUITS (?)

 

Aardappelen / 1/3 staal prei / ½ ajuin / 1 wortel / wat oesterzwam /5 eiers  / 1 tomaat / 1 rookworst Herta

Aardappelen met de pel in schijfjes snijden en koken

Aardappelen bakken en even opzij houden

Ajuin, prei en wortel in de pan stoven

Oesterzwam versnijden en bijvoegen

Gebakken aardappelen erbij

Tomaat bijvoegen

In schijfjes gesneden rookworst over de pan verdelen

De eiers er overgieten

De omelet smeuïg bakken

 

Opdienen met glaasje witte wijn (eventueel Alsace)

(gerecht blijft ook in de map 'lekker eten in coronatijden)

 

à la vôtre

Wilfried

 

*******

 

Maandag 30 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

een bijzondere tip om het leuk te houden op een corona-maandag

 

Niet vatbaar voor corona zijn striphelden.
Hun geestelijke vader, Willy Vandersteen is er dan wel niet meer, de publicatie van zijn albums werd overgenomen door jongere vertellers die er voor zorgen dat we vandaag een verjaardag kunnen vieren.

Vandaag is het precies 75 jaar geleden dat het album 0 van Willy Vandersteen werd uitgebracht en de eerste aflevering van het verhaal verscheen in de krant De Nieuwe Standaard.

Het album "Rikki en Wiske in Chocowakije" werd speciaal voor VRT NWS voor deze verjaardag ingelezen door comedians Alex Agnew en Adriaan Van den Hoof.
U kunt het hele stripverhaal van Willy Vandersteen  gratis bekijken en beluisteren.

75 jaar geleden deed Suske nog niet mee, toen de strip voor het eerst in de krant werd gepubliceerd. Ook Lambik, Jerom, professor Barabas en ultieme slechterik Krimson kwamen pas in de volgende albums op de proppen. Toch wordt het verhaal "Rikki en Wiske in Chocowakije" beschouwd als het begin van de bijzonder populaire stripreeks rond Suske en Wiske, bedacht door Willy Vandersteen.

De avonturen van Suske en Wiske" blijft de meest verkochte reeks in België. 75 jaar onafgebroken albums zorgt ook voor een ander record, als langstlopende stripreeks van de Benelux

Surf naar de site van de VRT voor het allereerste verhaal van Willy Vandersteen

 

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/03/29/suske-en-wiske-vieren-75e-verjaardag-adriaan-van-den-hoof-en-al/

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Zondag 29 maart 2020, een goeiemiddag met Wilfried

Heerlijk, de asperges zijn er.
Corona of niet: sommige groenten en fruit laten niet op zich wachten.
Alhoewel het ook soms moeilijk wordt ze gerooid of geoogst te krijgen.
Dat zagen we nog met de beelden op TV op een aspergebedrijf.

Zowel moeder als broer Ivan kwamen met een busseltje aangedraafd.
Het moment om er mee aan de slag te gaan.

Moeder heeft ze graag op z'n Vlaams met hard gekookt ei en peterselie.
Ikzelf hou er niet zo van.
Ik stond woensdag in de keuken. De regel is: wie kookt is baas.
Dus maakte ik een variatie op z'n Vlaams. Vlamingen zijn geboren compromissen-makers.

Wat ik niet doe is asperges koken.
Ik maak asperges klaar in een pan.
Een grote pan, zodat de asperges (10 stuks) naast elkaar liggen.

Starten met een goeie klont echte boter.
Leg de asperges naast elkaar (eventueel in 2 laagjes) voeg een geutje water toe. Kruiden met zout en peper.
Laat de asperges garen tegen kookpunt aan. Niet verder dan beetgaar.

Asperges / ei / gedroogde hesp  ( het recept blijft op deze site in de map Lekker eten in coronatijden)

Als we de asperges willen serveren met gedroogde hesp moeten we er ook voor zorgen dat we de hesp de tijd geven om langzaam aan in de oven te kunnen drogen en dat duurt wel wat tijd.

We koken enkele vaste aardappeltjes

Ik kies op een doordeweekse dag voor een gemakkelijke bereiding met het meeste succes op slagen. Geen gepocheerd ei* maar zacht gekookt (4') en bv. half gepeld.

Geen hollandse saus* maar bij het kookvocht een drupje room.
Het lopend eigeel maakt dat een 'echte' aparte saus vandaag niet echt hoeft.

De asperges zijn klaar - afgewerkt met wat nootmuskaat en gehakte peterselie
de aardappeltjes zijn vast gekookt
de hesp is gedroogd en wordt al of niet verbrokkeld.

Smakelijk

*Hollandse saus

boter op zacht vuurtje klaren - het stremsel er af lepelen

Pan 2
Ook op een zacht vuurtje / soms de pan even afnemen

Gebruik een goed garde en klop in een acht-vorm over de bodem van de pan

Lukt dat niet zo goed - draai dan het pannetje telkens een kwartslag links, dan rechts
1 eierdooier loskloppen tot schuimig met een eierdopje vloeistof

1 eierdopje vloeistof bestaat uit 2 delen witte wijn en 1 deel water

Giet de boter in een fijn straaltje bij de eierdooiers met de vloeistof - blijven kloppen

Werk de saus af met een snuifje cayennepeper en wat citroensap

 

*gepocheerd ei

Neem een hoge kookpot. Vul de pot voor 3/4 met water en breng aan de kook.

Voeg een royale scheut azijn toe tot je het zuur in het water proeft. De azijn zorgt ervoor dat het eiwit straks beter stolt. Doe er in geen geval zout in, want dat werkt averechts.

Breek elk ei in een aparte koffiekop. Hou de dooier altijd heel. Hou ook een halve eierschaal opzij.

Zet het vuur zachter en hou het water net onder het kookpunt. Roer met een lepel of een garde in het water tot er een draaikolk ontstaat. Leg een stukje eierschaal in het water. Zodra het afdrijft naar het midden van de pot en ter plekke op een rustige manier rondjes danst, kan je beginnen met pocheren.

Neem de eierschaal weg en giet het (eerste) ei in het midden van de pot zacht kolkend water. Na 1 tot 2 minuten is het ei voldoende gaar. Verhoog eventueel de temperatuur van het kookvuur een beetje.

Je kan meerdere eieren tegelijk pocheren, maar wie op veilig speelt doet het één voor één. De dooier van een gepocheerd ei hoort binnenin nog lopend te zijn.

Vis het gepocheerde ei voorzichtig op met een schuimspaan, zodat het water weglekt. Snijd eventueel losse flapjes eiwit weg.

 

*gedroogde hesp

Hesp heel fijn gesneden los van elkaar op de grill leggen

Oven op 100° - minimum 1 uur of zolang laten drogen tot je de hesp kan breken

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zaterdag 28 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het heeft nogal wat teweeg gebracht, mijn uitdaging  met de wiskundige puzzel er rond.
En blijkbaar was de oplossing toch niet zo eenvoudig.
Ik kreeg  goeie oplossingen van Sofie en Wilfried. 
De foto dateert van 1987.

Hoe je tot de juiste oplossing kon komen?

Nog eens de gegevens.

Ik ben geboren in 1951
 dus ben ik nu 69 jaar

Op het ogenblik dat de foto genomen werd waren ik en broer Ivan 5 jaar jonger dan ik nu ben

Dat betekent dat we toen samen 64 jaar oud waren

Broer Ivan is 8 jaar jonger dan ik

Hier begon voor velen het moeilijk te worden - wat doe je met die 64 en die 8?

64: 2 = 32 / 32-4 = 28 en 32 + 4 =  36

Daarmee kom je aan het verschil van 8 jaar

En bereken je ook het jaar waarin de foto werd genomen

Ik was 36 jaar / 1951 + 36 = 1987

De foto werd genomen in de kelder van wijnboer Roland Rapeau.
Het was voorjaar en echt koud. Er  viel natte sneeuw en de temperatuur flirtte met het nulpunt. We waren met enkelen naar Pouilly-sur-Loire getrokken om de echtgenote van de wijnboer te helpen met het opbinden van de wijnranken.

Roland zelf bracht enkele weken in de kliniek door nadat hij betrokken raakte bij een traktorongeval. 
Onze interventie(!) haalde de pagina's van de plaatselijke krant Voix de Sancerrois.

Naar goede Franse gewoonte was het geen nine to five (of schrijven we neuf à dix-sept). Iets na elven werden de werkzaamheden stil gelegd om ons aan het aperitief te wagen. Wat kon dat anders zijn dan een Pouilly fumé van de voorbije oogst.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Vrijdag 27 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Met sommige zaken loop ik wel wat achter.
Neem nu de hype waarbij mensen een uitdaging aangaan en een foto van zichzelf uit lang vervlogen tijden op facebook plaatsen.
'n Mens moet toch iets doen om z'n tijd op te vullen.
Het is leuk om te snuisteren in albums en kartonnen dozen.
Straks komen misschien ook nog de communieprentjes en nieuwjaarsbrieven aan bod.

Wel, ik heb ook iets gevonden.

Een foto (in mijn portefeuille) uit...1963 waarop duidelijk te zien is dat ik een degelijke opvoeding heb genoten.
Eerst bij de frères, daarna bij de broeders. Dat kan tellen.
Ooit zei m'n ex-schoonvader-zaliger: t'is ne goeien, hij draagt ne 'plastron'.

Dat allemaal terzijde want vandaag heb ik een ECHTE uitdaging bij de volgende foto. Nu men verplicht wordt om thuis te studeren en men toch zijn examen voor master of bachelor zal moeten afleggen, deze wiskundige vraag.

  • Ik ben geboren in 1951
  • Op de foto zie je m'n broer Ivan en ikzelf
  • Ivan is 8 jaar jonger dan ik
  • Op het moment van de foto zijn we samen 5 jaar jonger dan ik nu ben
  • In welk jaar werd deze foto getrokken?

Zet je antwoord op facebook en lees morgen mijn dagbegroeting met de uitleg van het jaar, maand, plaats en omstandigheden

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Donderdag 26 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het loopt tegen de middag aan wanneer moeder onderaan de trap naar me roept:
'Wilfriiieeed'.

Ik weet wat ze me wil toeroepen want ook ik heb de man gezien en gehoord.

'neem ne keer een foto van die man, heb je hem gehoord, vraagt ze me.

Heb ik al gedaan antwoord ik haar.

Vanuit mijn dakvenster met de télé op mijn toestel is het mogelijk ongestoord aan het werk te gaan. Het tafereel is te mooi om het te laten passeren.

In een periode waarin het coronavirus wild rond zich heen mept is het niet eens een uitzondering geworden.
Mensen zoeken toenadering op de meest diverse manieren.

Aan de overkant van de straat heeft de oude man z'n tas op het bankje naast zich neergelegd en speelt op zijn trompet zijn deuntjes.

Moeder staat op haar balkonnetje te genieten.
De oude man geniet van haar aandacht.

Ik stel me hier wel vragen bij.

Ik ken de man niet bij naam maar weet dat, eens de lente ontluikt, hij regelmatig opduikt om zijn deuntjes te spelen.
Hij speelt niet meer zo vloeiend, maar wel in de maat.


Dat doet hij ongestoord op het bankje, niet aan de overkant van onze straat, maar wat verder af, op het bankje van het gazon aan de grote parking.

Hoe komt het dat hij nu hier op het bankje speelt en zelfs... de eerste zinnen zingt van liedjes die wellicht kort na de oorlog jonge vrouwen het hoofd op hol bracht?

Of hoe een coronavirus plots een positieve waarde kan hebben?
Moet ik meer zoeken achter het feit dat mijn 93-jarige moeder straalt?

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Woensdag 25 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ontelbaar zijn de initiatieven geworden waarbij mensen mekaar een hart onder de riem willen steken.
Soms opvallend, soms hilarisch, soms klein maar daarom niet minder gemeend en oprecht.

Neem nu het papiertje dat José en Mireille aan de postbus van ons appartement ophingen om onze postbode te bedanken.
Zo mooi dat ik bij thuiskomst gisterenavond niet anders kon dan er een foto van te nemen.
Bedankt José en Mireille.

Vandaag wil ik u ook iets moois tonen.
Nu het allemaal zo vlug niet hoeft te gaan heb ik tijd zat om met het fototoestel op pad te trekken.
An en ik steken mekaar hierin de loef af.
Waar zij uitstekend in is, zijn de foto's met schaduwpartijen.
Ik reken dan weer op mijn lens voor detaillering.

Een schoon madam, ook al is het die van mij, mag al eens van achter een boom piepen.

Gisteren en eergisteren maakten we onze (korte) wandeling door het park van Arenberg.
Nu de studenten niet langer hun conditie in het park onderhouden is het er stil geworden.
In tegenstelling met de Abdij van het Park, waar vorig weekend de politie verscherpt toezicht diende te houden, hebben we hier dreven en paadjes voor ons en de vogels alleen.

Heverlee profiteert van de rijke erfenis van de hertogen van Arenberg.
Het park met renaissancekasteel en romaanse kapel, en het Egenhovenbos zijn restanten van het vroegere domein van dit belangrijk adellijk geslacht.
De hertogen hebben het wetenschappelijk onderzoek aan de universiteit altijd gesteund.
Na de Eerste Wereldoorlog kwam het Arenbergpark in bezit van de universiteit, die er een wetenschapscampus uitbouwde.

Maar nog belangrijker is het groene erfgoed dat op dit domein bewaard bleef.
Het kasteelpark bezit een rijke collectie merkwaardige bomen.
De vijvertjes en de Dijle creëren een waterrijk biotoop voor heel wat wilde flora en fauna. Het vochtige Egenhovenbos met talrijke bronnen is totaal verschillend van het drogere Heverleebos.

Het ligt ingesloten tussen de Dijle en haar bijrivier de Voer. Autochtone zomereiken dienen zelfs als zaadbank. ANB verzamelt geregeld eikels om via selectieve teelt deze inheemse boomsoort te beschermen.

Geniet met de fotoreportage mee van onze wandeling.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*******

 

Dinsdag 24 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Vorige week publiceerde ik de bereiding van een gerecht. In coronatijden hoefde dat niet altijd ingewikkeld te zijn. Alhoewel; plots hebben we er de tijd voor. Anderzijds worden we soms beperkt in wat we in voorraad hebben en is het ook niet aangewezen om opnieuw en opnieuw op boodschappentoer te gaan.
Dus improviseren we maar. Dat leidt dan weer tot onverwacht lekkere resultaten.

Mijn vraag was: als je iets klaar gemaakt hebt waar jij en je tafelgenoten een goed gevoel bij krijgen, laat het me dan weten.
Luc deed het om zijn Marianne te bedanken.

Ondertussen volgden er nog en dat bracht me op het idee ze in een aparte map op deze site te steken.

De titel: Lekker eten in coronatijden. (klik bovenaan deze pagina op dit item)

Heb je iets  al of niet met een fotootje, stuur het dan op via messenger / facebook of mail naar info@moeyaert.eu.
Leuk idee? Radio 2 besliste gisteren hetzelfde te doen.

hier gaan we

Balletjes  op Luikse wijze / Dirk Lobbestael


Balletjes maken van gemengd gehakt met verse gehakte peterselie en provencaalse kruiden

Draai ze vervolgens door de bloem / eigeel / chapelure

Bak mooi bruin in gezouten boter

Samen met ui / sjalotje / look

Blus de bakfond met een geut water

Wat bindmiddel voor bruine saus

Voeg wat luikse stroop toe en laat inkoken

Kruiden met peper en zout

Leg er de gehaktballetjes bij

 

Serveer met frietjes, verse mayonaise met wat citroen

 

À la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 23 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Met dank aan Sofie, Els, Lotte, Linde, Wonne en aan...papa zaliger.

Ik verklaar me nader.

Je leest het, ziet het, hoort het: mensen zijn in coronatijden nooit zo inventief en creatief geweest.
Ze helpen mekaar zoveel als mogelijk om het leven zo aangenaam mogelijk te maken.
Dat doen ze met berichtjes, met foto's, met filmpjes.
Liefst zo opbeurend mogelijk.
En toegegeven, ik heb de voorbije dagen nogal wat afgelachen.

Hartverwarmend is het wanneer je zo'n filmpje binnenkrijgt van je eigen familie. Zaterdagavond stuurde Sofie een filmpje waarin de kinderen total loss gingen op de laatste danshits.
Mij moet je niet veel geven om het zotteke naar boven te brengen.

Heb ik van mijn vader zaliger.
Hoe streng hij ook was, nu en dan kwam het zotteke in hem naar boven.
Het zal wel van hem zijn dat broer Ivan en ook ik maar een vingerknip nodig hebben om iets iets uit de kast te halen.

De voorvallen zijn legendarisch waarbij Ivan in het post-coronatijdperk ten tonele verscheen met zijn hoofd en arm in een halve rol wc-papier ingepakt.
Ik herinner me de verkleedpartijtjes waarbij ons vader niet schuw was om zich in moeders jurk te wringen.

Het overleg tussen An en mezelf, gisteren voormiddag, duurde nog geen minuut: laat ons iedere dag een dansfilmpje naar de kleinkinderen sturen.
Humor helpt ons over het feit dat we de kinderen niet rondom ons hebben.

Nu was de uitvoering minder vlug uitvoerbaar dan het idee, iets vinden waar ik in kon. Maar het lukte.

klik op ondertsaande link en geniet mee

https://youtu.be/YymC5j8K3TQ

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zondag 22 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

10.42u lekker eten in coronatijden

Ik heb, terwijl ik zus Hilde en Eddy ondersteunde, m'n inkopen gedaan.
Wat van dit, wat van dat.

Ook aan de coquilles in de schelp, waarvan ik er meer dan 50 kg kuiste, kon ik niet weerstaan.
Ik legde er een twaalftal opzij.
Ze zijn nog steeds super, ook al loopt het nu op het eind van het seizoen.

Een seizoen dat fantastisch was. Het begon eind november. Nu hebben ze veel koraal, die ik weliswaar niet zal gebruiken.

Gisterenavond kwamen ze op tafel, geïmproviseerd op het laatste moment met wat ik bij An in de keuken vond.

Wat dat was?

1 appel / 1 staal witloof / ½ bakje champignons /enkele walnoten / fles pineau de charente / flesje balsamico / flesje room / visfond van knorr / bruin brood /

Hoe ik te werk ging (voor ons twee)

SINT JACOBSVRUCHT / PINEAU DE CHARENTE

zet de oven op grill en snij twee rondjes bruin brood

*
bak het fijn gesneden witloof met de champignons

goed afkruiden

*
voeg er op het laatst de kleine blokjes appel bij

*
roer door het geheel wat balsamico

 

hou het warm

maak de saus  van de room, visfond,geutje pineau en drupje balsamico
zoek de juiste verhouding door af te proeven (niet te zoet)

*

verbrijzel de walnoten

*

bak de coquilles (een grillpan geeft een mooie tekening)
krokant buitenom maar niet te droog binnenin

*

dresseer het bord

rondje bruin brood / laagje walnoten / torentje van de groenten-appel mengsel

de coquilles volgens de vorm van het bord

saus er rond naperen

**

Wij dronken er een Guilhem blanc Moulin de Gassac bij

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Zaterdag 21 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

11u

Vandaag begint de lente.
Het dient gezegd: de natuur doet echt moeite.
Ook al blijft de temperatuur wat tegenvallen door de schrale wind, de zon is er en is van plan er enkele dagen vol tegenaan te gaan.
Gelukkig want in ons gewone doen is de lente veraf en hopen we dat de volgende 10 weken vlug mogen voorbijgaan.

Maar laten we, en daar dragen deze dagbegroetingen toe bij, positief blijven. Door  de regels, verplichtingen en raadgevingen van de regering in acht te nemen.

Het valt toch op, hoe goed onze gezondheidszorg (voorlopig) alles onder controle houdt. Doemscenario's die mensen bang maken hoeven niet voor mij. Laat ons liever onthouden dat we 1900 intensive care bedden met beademing klaar  staan hebben. Een luxe!

Ik ben gisterenavond van Sint-Kruis naar Leuven gereden. Is dat nodig? Naar de letter bekeken; neen. Maar ik ben er zeker van dat door niet terug te keren naar moeder in Zedelgem, ik het risico voor moeder tot 0 herleidde.

Ik had voor de vrijdag een bijzonder scenario uitgewerkt: werken bij Hilde waar we met extra mensen de wachttijd voor de klanten wilden beperken. Zus en Eddy hadden een voorbeeld gesteld naar bescherming toe.

Mondmaskers, handschoenen, afstandsstrepen op de vloer, bord buiten en aan de ingang een tafel voor de klanten. Daarop handschoenen, ontsmettingsgel, papieren tissue, wattenstokjes voor betaling met kaart.

Na de werktijd zou ik naar Blankenberge rijden en niet terugkeren naar huis. Slapen in het appartement om in Zeebrugge te starten om 03.00u. Deze ochtend pistolekes ophalen, aan de deur zetten bij moeder en naar Leuven rijden, waar ik nu blijf.

Op de middag kreeg ik een telefoontje uit Zeebrugge: wegens gebrek aan bestellingen kreeg ik een voorlopige C4. Daardoor veranderde mijn planning en was ik gisterenavond reeds in Leuven.

Het positieve nieuws blijft de volgende dagen uit Leuven komen en hopelijk ook van onze mensen in de verzorging.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Vrijdag 20 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Tot nu toe bleef de wijnshop open op zaterdag.
Daar komt nu een tijdelijke verandering in.
Vanaf morgen zaterdag blijven we tijdelijk dicht tot wanneer het gevaar voor besmetting geweken is.
We nemen die maatregel uit voorzorg.

Dat wil niet zeggen dat we u geen wijn kunnen leveren.
Dat kan na telefonische afspraak op woensdag, donderdag en vrijdag. Zowel met levering aan huis of met afhaling.

Ons Opendeur weekend van 18 april gaan we verplaatsen naar een latere datum.
Of de presentatie in de Snelle Duve in Snellegem ook moet verplaatst worden valt nog af te wachten. We houden u op de hoogte.

Blijf ons volgen op deze site met iedere dag wat goed nieuws.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Donderdag 19 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

10.17u

Lekker eten in corona-tijden

Ik startte enkele dagen terug met het receptje met de kwartels.
Ik vroeg toen: zijn er nog mensen die iets klaarmaken met wat er in de koelkast  steekt.

Ik kreeg al wat reacties en publiceer er eentje die goed van pas kan komen. Vandaag heb ik weinig tijd want ik beëindig net mijn diensten-aan-huis shift...in eigen huis.

Nu de organisatie het werk heeft stil gelegd moet er een andere oplossing worden gezocht. Ik dus.

En het valt mee: gestart om 06.45u en eindigend om 9.30u.
Of 4 uur afwerken in nog geen 3 uur. Ja met hoekjes en kantjes.
Hoekjes waarvan ik nu al weken zit te wachten of iemand van de kuisploeg ziet wat ik zie.

Het receptje voor deze middag is eenvoudig maar ongetwijfeld lekker.
Met de eerste beetjes zon het ideale moment.

Het receptje komt van Marianne, gepubliceerd door haar lieve echtgenoot als bistro Marianne @ home.
Niet reserveren: haar etablissement beperkt zich tot 2 personen. 'Sjansaar', die Luc.

wat je nodig hebt

Sla
3 kleine tomaten pp
6 mozzarella bolletjes pp
garnalen 75 gr pp

dressing van graantjesmosterd
met 2 a 3 kl olijfolie / peper / zout /wat citroensap /zeste van citroen

streepje mayo voor versiering

Coronaknuffel op afstand van Marianne en Luc

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Woensdag 18 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

België al of niet in lockdown?

Zeg ik aan An: zou je geloven, zolang een mens aan voedsel geraakt, ik er niet zou om geven een maand lang in lockdown te gaan.

Niet eenvoudig evenwel: An in Leuven, moeder in Zedelgem.
Dat kom er van je op te houden met twee vrouwen.
Kan niet eenvoudig zijn om er als gehuwde man ook nog een scharrel op na te houden.

An kreeg in de Delhaize als 60+ voorrang van 8 tot 9u.
Iedereen gebruikte een winkelkar die er voor zorgde dat de afstand tussen klanten bewaard werd. Mooi zo.

Nu was het gisteren wel het dagje waarbij een lockdown niet eens als een versmachting aanvoelde, integendeel.
Na de middag scheen de zon volop op het terrasje, kant Heverlee, 7 hoog.
Glaasje cava binnen handbereik naast de ligzetel.

Op dat moment kreeg ik een eigenaardig fenomeen onder ogen. Niet eenvoudig tegen de zon in.

's Morgens was me opgevallen dat, kant Zaventem, we nauwelijks luchtverkeer opmerkten.
Op gewone dagen zien we zowat om de 2 minuten een vliegtuig aan de horizon.

Wat gebeurde er na de middag, kant Heverlee?

Vliegtuigen trokken de ene na de andere condensstreep  door het luchtruim.
Ik begreep het niet goed.
Het kon niet anders of er was een corridor gevonden voor de moeilijke tijden waarin luchtvaartmaatschappijen zich bevinden: de vlucht naar de zon.
Neen niet Tenerife of Egypte maar werkelijk naar de zon.

Lok-high: The sky is not the limit!

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Dinsdag 17 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik heb heel wat reactie gekregen op mijn dagbegroeting van gisteren.
Mensen reageerden positief op het idee om, nu je niet meer uit kan gaan eten, wat meer zorg te besteden aan thuis eten klaarmaken.

Waarom niet zelf je brood en/of patisserie bakken?
De dingen doen die je steeds maar hebt uitgesteld horen daar ook bij.

Ik kreeg gisteren een eerste recept toegestuurd. Misschien kan je het ook doen. Stuur me wat je van plan bent op tafel te zetten.
Het hoeft niet eens ingewikkeld te zijn. Mijn kwartelbereiding was dat ook niet, maar het resultaat was super lekker.

Vandaag publiceer ik het recept van Greet.

KIP MET GROENE CURRYPASTA

Maak een marinade met olijfolie, 1 eetlepel groene curry pasta, ½ eetlepel zachte currypoeder, peper en zout. Wrijf de kippenbillen in met de marinade.

Leg een keuze van groenten op een bakplaat (wortel-rode paprika-courgette-tapas tomaatjes-rode ui) bestrooi met verse tijm.

Plaats op een grill de kippenbouten.

De oven voorverwarmen op 180°

De bakplaat met groenten onderaan plaatsen - de grill met de bouten er boven.

Draai de kippenbouten regelmatig om zodat ze niet verbranden (plaats de grill niet te hoog).

Serveer met krielaardappeltjes.

Smakelijk

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 16 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

10.40u

Hoe mijn zondag was? Leuk op het ritme van 'stilletjes'.
Ik zou buiten kunnen gaan en genieten van de natuur, maar ik moet me wat stilletjes houden.
Na een vorige wandeling moest ik wat bekomen, m'n rug, die nog altijd niet mee wil.
Op 6 en 9 april volgen nieuwe afspraken in de kliniek.
Nu de 'commerce' ook op een laag pitje draait kan ik me wat sparen.

Moeder geeft er niet om dat ik naar Leuven ga. Zo weinig mogelijk contacten binnen brengen op het appartement in Zedelgem is de boodschap.

Wat ik dan uitspookte op een kalme zondag?
Laat opstaan, ontbijt met middageten combineren.
Ze hebben daar een mooi woord voor uitgevonden: brunch.

Mijn gedachten gaan daarbij naar de etablissementen die bijvoorbeeld op zondag een brunch organiseren.
Ik denk aan Salons de Vrede in Ichtegem.
Nog maar pas hun schitterende vernieuwde zaal geopend, waar ze honderden (hoeveel juist?) mensen ontvangen en nu een maand lang stil liggen.
In Jabbeke zou Carpe Diem begin april open gaan.
Jonge mensen die de zaak hebben over genomen.

Dat het in mijn commerce nu terugvalt naar de helft is een tegenvaller, meer niet.

'Brunchke' op de middag en lekkers maken in de vooravond: dat is voor een deel mijn zondagse invulling.

Hierbij het recept voor een bereiding met kwartels

Twee kwartels van de karkas halen

*

En aardappeltje schillen en koken
Idem voor een ganse broccoli

De twee samen cutteren en op smaak brengen met wat kippenfond (ik gebruik Knorr - professional)

Geutje room om het smeuïg te houden

*

Tomaatje pellen en in 4 partjes snijden (alleen het vruchtvlees houden)

*

Champignons aanbakken

Helft van een flesje room toevoegen

In de koelkast vind ik een potje uienconfituur (ui en rode bes) - halve soeplepel toevoegen.
2 soeplepels rundsfond
de saus smaakt heerlijk en krijgt nog wat extra pittigheid met een halve koffielepel mosterd met piment d'espelette.

*

Ik bak de billetjes van de kwartel knapperig

Daarna de borstjes mooi rosé

Ik draai de tomatenpartjes door het bakvocht

Net als 2 fijne plakjes van een veenbessen ciabatta

*

In het midden van het bord - de ciabatta

Er op de kwartel

*

Er rond de broccoli puré, tomaat, er tussenin - de saus met de champignons

 

We trakteren onszelf met een Mas Daumas Gassac 2008.

**

Na het etentje nestelen we ons in de zetel om te kijken naar opnames van 'Komen eten'.
Ik heb alvast een dikke 8 gekregen.
Nadien kan 'blind getrouwd' er ook nog bij, waarbij het opvalt dat het niet eenvoudig is om gelukkig te zijn met mekaar.

Hebben wij 'chance'!!!! Of  zou het zelf afgedwongen zijn?

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Zondag 16 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

11.11u

Het viel gisterenavond al op toen ik naar Leuven reed: nooit eerder was ik zo relax op de weg.
In de verte enkele auto's voor mij.
De lichten achter mij die vervaagden tot stippen.
Nu vandaag is de ring van Leuven herschapen tot...een wandelweg.

Waar rijden mensen naar toe als er niets open is?
Familiebezoek blijft een alternatief.

Weet je welke mensen nu hun overuren in verlof kunnen opnemen?
De politie!

Verkeer regelen?
Heeft het zin te gaan controleren op alcoholverbruik?
Waar zouden ze een pint te veel drinken?
Inbrekers inrekenen?
Dieven weten wel beter en zouden er best ook enkele weken tussen uitgaan.
Nu iedereen thuisblijft moet je al kunnen terugvallen op een rijke ervaring om ergens ongestoord te kunnen inbreken.
Hooliganisme en overlast worden uitgesteld tot het tijdstip waarop alles weer in zijn gewone doen hervalt.
Eigenlijk is dat virusgedoe nog niet zo'n slechte zaak.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zaterdag 14 maart 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ja, ik ben open vandaag.
Mag dat? Navraag leerde me dat het mag.

Wijn is niet levensnoodzakelijk, maar voor velen van ons een levensbehoefte, net zoals chocolade dat is.

Met gezond boerenverstand is dat eenvoudig uit te leggen.
Een pint of een glas wijn is drie boterhammen waard wordt beweerd door de adepten van dit soort vloeibare voeding.

Vooraleer gisterenavond me met moeder thuis in de zetel aan een 'epoiseke' over te geven had ik zoals nog anderen mijn cafébaas een hart onder de riem gestoken.


De schalkse opmerkingen waren niet uit de lucht.
Met het besef bij de omstaanders dat het de laatste avond was dat op café over corona kon gepraat worden vloeide het bier rijkelijk.

Nico kan nooit om middernacht de boetiek sluiten was het oordeel.
Te oordelen aan het ritme waarmee de klanten bediend werden en er al een nieuwe 'commande' volgde.

't Zal ons raar doen, besefte iedereen. Hoe gaan we daar mee omgaan.

Toen gooide ik mijn bedenking in de groep: we zullen de gevolgen van het coronavirus pas in december gewaarworden.

Het werd stil.
Ik werd met grote verwachtende ogen aangekeken.
Niemand die mijn conclusie begreep.

Tel even mee raadde ik hen aan: op de vingers werd geteld: vanaf nu maart.
De  wijsvinger ging tegen de duim: april 1, mei 2, juni 3, juli 4, augustus 5, september 6, oktober 7, november 8, december 9.

De snuggerste onder mijn publiek, ja snuggere mensen bestaan, ook op café, hadden het door.
9 maanden na het algemene verbod  en de boodschap 'blijf in uw kot' kregen we een...babyboom.

Of onverwacht veel echtscheidingen voegde er een spuiter aan toe.

Of ik mijn bedenking zelf heb uitgevonden? Neen, Peter Mayle was me in 1996 voor toen hij zijn schitterende boek 'een jaar in de Provence' schreef.

Daarin vertelt hij hoe na de drukte van de zomermaanden, in november de luiken aan de woningen werden dicht gedraaid en hoe stil het werd in de straatjes. In augustus, 9 maanden later zag je er het resultaat van.

Een jaar in de Provence is een schitterend humorrijk boek dat je ooit moet gelezen hebben. Ik hou mijn exemplaar, maar je kunt het nog altijd tweedehands kopen bij oa de Sleghte. Niet vandaag of morgen want het coronavirus, weet je wel...

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Vrijdag 13 februari 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Nooit eerder, tenzij misschien tijdens de oorlogsjaren zullen mensen zo gekluisterd aan hun radio gezeten hebben.
Tegenwoordig, zoals ik, aan de computer, of gisterenavond aan het tv-toestel om de gang van zaken op te volgen.
Een serene uitzending op TV 1 met oa viroloog Van Ranst.

Het coronavirus heeft België in zijn greep.
Nooit eerder gestelde vragen bij een nooit eerder meegemaakte situatie was een van de conclusies.

Wat mij het meest intrigeert: scholen sluiten maar moeten instaan voor kinderopvang.
Hoe groot wordt die kinderopvang?
Zullen ouders zelf oplossingen zoeken?

Een ander punt: horeca en aanverwanten zijn dicht, maar morgen huwt mijn dochter of zoon.
Hoe wordt dat opgelost?
Zoals ik het begrepen heb; in beperkte kring zonder feest en zonder kerk?

Zullen er nog missen opgedragen worden?

Of zoals in een bepaald land een bepaalde religieuze gemeenschap verklaarde: de hostie, dat is het lichaam van Christus, daar kan geen virus inzitten.
Wij zijn niet zo fanatiek en begrijpen dat gezondheid voor alles gaat.

Misschien de gelegenheid om dingen te doen waar we anders niet aan toekomen.
Misschien uit het oog verloren. Wat ik bedoel?
Oog hebben voor bijvoorbeeld de natuur, die nu aan ontluiken toe is.

Trek er eens op uit met het fototoestel in aanslag.
In Oud-Turnhout hebben ze alvast een extraatje.
Daar is een verdwaalde prachtige bruine lijster neergestreken.
De vogel komt normaal in Oost-Siberië voor.

Als je er op uit trekt, toch een tip: vergeet je thermos met warme chocomelk niet.
Wandelen om zo vlug mogelijk een horecazaak te kunnen binnen stappen mag je nu wel vergeten.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******