EEN WERELD VAN SMAAK / UN UNIVERS DE GOUT / A WORLD OF TASTE

 

 

OPENINGSUREN WIJNSHOP

weekend 25-26 mei 
ZATERDAG 11u 17u / ZONDAG gesloten (verkiezingen)

tijdens de week op afspraak  0472 993303

***

 

Zaterdag 25 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Nog één dag en dan mogen alle borden weer de hangars binnen.
Of bijna alle borden.

Nog één dag en dan gaat alle aandacht opnieuw naar Gloria Gaynor die naar de Kursaal in Oostende komt en Elvis.
De ene al 'levendiger' dan de andere.

Zie je op de hoek van de straat het reclame paneel hoe goedkoop een abonnement bij KVO wel is.

Lees je aan de muurgevel dat het maar 5 minuten rijden is tot aan de volgende Carrefour, Delhaize of Liddle.

Lees je wie allemaal op de affiche staat voor het volgende Cactus-festival.

En kondigt de Koninklijke White Star Oudenburg aan welke twee topwedstrijden op hun plein als voorbereiding op de nieuwe competitie worden gespeeld.

En met al dat groen, geel, blauw, oranje en rood weg, zie je plots weer hoe groen de natuur op dit moment van het jaar wel is.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Vrijdag 24 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren geen dagbegroeting wegens teveel werk.
Wil niet zeggen dat ik niet op iets zat te broeden.

Als je buur bent van een van de grootste delhaize winkels van het land en je met een badge van je eigen kelder in die van de supermarkt terecht komt, dan weet je dat het verleidelijk is om er vlug vlug enkele boodschappen te doen en je de buurtwinkel/slager/bakker al eens durft over te slaan.

Zo kwam het dat bij het ontbijt er niet afgesneden hesp of salami op tafel kwam maar enkele sneetjes voorverpakte ham.

En om die ham gaat het nu precies.
Geen gewone ham, maar 'ham op oude wijze'. 

Dat deed me toch de wenkbrauwen fronzen. 
Als je zo een etiket opgeplakt krijgt wil dat zeggen dat ham zoals ze vroeger werd gekookt, het toch anders is of wat de dag van vandaag gebeurt.
m.a.w. vroeger was het inderdaad beter. Want anders zouden ze dat niet duidelijk vermelden.

Wat er dan nu allemaal gebeurt om de ham tegenwoordig te maken wat ze is, weten we niet en is het misschien maar best ook.
Moest het procedé de werkwijze van vroeger evenaren dan zouden ze op het etiket de vermelding maken:
ham van tegenwoordig of salami van tegenwoordig of.....

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Woensdag 22 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik had het gisteren al over de aankomst van de wijn van Moulin de Gassac met als extra de olijfolie.
Ik had het verkeerdelijk over de samenwerking met de coöperatie van Aniane. Ik  was wat te voorbarig met deze aankondiging.
De olijfolie van de Lucques wordt niet in Aniane maar in de hypermoderne Moulin de Las Palat in Gignac geproduceerd.

De Lucques wordt aanzien als de diamant onder de olijven.

Lucques is een Frans olijvenras en wordt beschouwd als de diamant onder de olijven. De olijven zijn frisgroen van kleur en hebben de vorm van een half maantje. Ze hebben een zachte verfijnde smaak, met een vleugje hazelnoot en avocado en een beetje zilt. Het vruchtvlees laat gemakkelijk los van de puntige pit.

 

AOP kwaliteit en gouden medaille

De olijven hebben het AOP label. Dit staat voor Appellation d'Origine Protégée. De olijven komen gegarandeerd uit de regio's Herault en l'Aude.  Ze worden aangeplant  in relatief kleine boomgaarden (300/400 olijfbomen per ha). Het onderhoud van de bomen gebeurt met respect voor de natuur. De Lucques op Moulin de Gassac wordt met de hand geplukt.

Moulin de Mas Palat in Gignac

Van de olijfgaarden op het 50 ha grootte domein van Moulin de Gassac maakt Mouin de Mas Palat deze unieke olijfolie die we nu in voorraad hebben.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Dinsdag 21 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het wordt vandaag een overgang dag: van Brabant terug naar West-Vlaanderen.

Vertrekken straks om 10 u en dan een beetje rekenen op de good-flow in het verkeer. De Brusselse ring, weet je wel.

Dat moet me toelaten rond de klok van 11.30u in Beernem bij een filiaal van transport Geerts uit Wijnegem aan te komen.

Daar laden ze 700 flessen wijn uit Aniane.
Wat daarbij zit?
De Faune, de Elise, Guilhem in rood, wit en rosé, chardonnay, merlot en de primeurs Daumas Gassac 2017.

Ook nieuw, olijfolie van het olijvenras lucques, typisch voor Aniane en geproduceerd in samenwerking met de plaatselijke coöperatie.
Morgen meer hierover want met dit product halen we opnieuw een topper binnen.

Deze namiddag help ik zus en schoonbroer Eddy.

Vanavond worden de wijnen in de stockage in de wijnshop uitgezet.
Morgen kan ik dan de laatste bestelde wijnen aan de man brengen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Maandag 20 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het is leuk als je een keer niet zelf de handen uit de mouwen hoeft te steken. Dat is wat gisteren gebeurde. Op de agenda, het communiefeest van Lotte.

Tweemaal communiemis met voor groep 1 de bisschop als voorganger, groep 2 met Lotte kreeg de Tiense deken als voorganger.
Het enige verschil is dat de bisschop een hoed draagt, stelde de deken de kinderen op hun gemak.
Voor de rest gaan we het even goed doen.

Wat ook waar was wat zich illustreerde in Vlaamse door de kinderen gezongen liedjes.

Het feest werd thuis in Tienen georganiseerd met broer Ivan als 'kok aan hus'.

Bij de Arboc 1919 lekkere kleine bereidingen.
We hadden geluk want na het miezerige weertje van de ochtend viel alles in de goed plooi.

Een lekker zonnetje en een temperatuur die tot 20° klom.
Ideaal om op het terras te aperitieven.

Minder zonnig verging het enkele kilometers verderop waar Limburg de volle laag kreeg.

Ook nog op terras het visvoorgerecht in de vorm van een buffetbordje met oester, gamba, bulot en garnaaltjes.

Daarna aan tafel côte à l'os met verse bearnaise en frietjes.

Om af te ronden met een copieus dessertbuffet en koffie.

Mooie stijlvolle dag.

 

à la vôtre

Wilfried

 

********

 

Zondag 19 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het wordt een bijzondere dag voor kleine Lotte die nu toch echt een grote meid aan het worden is.
Vandaag doet ze in Tienen haar plechtige communie.
Het druilerige weer van deze ochtend gaat hopelijk over naar een leuk zonnetje. Dat verdient Lotte wel, want ze is het zonnetje.

Lotte op 1

Ook voor mij is het iets speciaals.
Ivan verzorgd met zijn equipe het feest. Er zal dan ook met bijzondere aandacht uitgekeken worden naar die broer uit de Vlaanders.

Sinds jaar en dag wonen er heel wat families van Afrikaanse origine in Tienen.
Dat maakt van een mis met communiekanten een heel kleurrijk schouwspel. Ouders, nonkels en tantes stelen dan de show. Prachtig.

Terwijl Ivan aan de Leuvensestraat alles in orde brengt om er een geslaagd feest van te maken is zijn Ann in Oostende actief.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zaterdag 18 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Zaterdagvoormiddag, kwart na elf, bestelwagen uitgeladen, alles gerangschikt en opgeborgen en blij dat Coiseke gisteren tussen het serveren in nog de tijd vond om de afwas voor haar rekening te nemen.
Dat scheelt vandaag een slok op een borrel.

Oef, het einde van een hectische week.
Dinsdag helpen bij zus, woensdag de grandiose opening van een exclusieve B&O winkel op de Grote Markt in Kortrijk. Wat een klassezaak!
Kortrijk is met Zedelgem en Oostende de 3de vestiging van de familie Rosseel.

Ik had er mijn bijdrage met het serveren van oesters.
Broer Ivan zorgde met personeel voor dranken en fijne bereidingen.
Niets dan tevreden gezichten, achteraf.

Gisteren was het weer van dat.
Voorbereiding op donderdag, het presenteren en serveren, gisterenavond.

 

Ditmaal 36 aanwezigen die heel aandachtig mijn presentatie volgden met deel 1 de Vlaamse Visserij, deel 2 Weg van Vis naar mijn boek en er doorheen geweven, de uitleg over de zes verschillende wijnen en evenveel lekkere hapjes.

 

Openen met een Crémant van Alphonse Keuntz, vervolgen met een Sancerre Saget en een sauvignon Ardonneau, daarbij aansluitend een Ardonneau met eiklagering, een Pontificis blanc (chardonnay/ viognier) en een cuvee Les Clous van Domaine Thierry Michon in de Vendée.

De gerechtjes; een crème van bloemkool met gebrande zalm, een tartaar van makreel, asperge op carpaccio van zeebaars en hesp uit Bayonne, het vissoepje, zeeduivel met prei, sinaas en noilly pratt, heekhaasje met zuiderse groenten en getomateerd sausje met verse basilicum en chorizo.
Afronden deden we met een toast met onze sardienen uit Saint-Gilles Croix de Vie.

4 uur duurde de voorstelling, 4 uur de volle aandacht houden en achteraf zowat iedereen die bij het naar huis gaan je een hand komt geven met de boodschap: wat hebben we er van genoten.

Woensdag met de familie Rosseel, gisteren met VTB Cultuur in Erps-Kwerps

Op pensioen gaan of zijn?
Nog efkes doorgaan zeker?

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Woensdag, donderdag 16 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Dagbegroeting eventjes uitstellen wegens tijdsnood. Zaterdag ben ik er terug met uitgebreid relaas van de voorbije dagen.

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Dinsdag 14mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Einde van een prachtig weekendje waarin moederdag een belangrijke rol speelde.

Gisteren nog wat uitgebreid met een strandnamiddag. Weliswaar veel wind uit het 'koude gat' maar beschut achter een zeil was het best aangenaam.
Genoten van een chardonnaytje bij Matty.

Terwijl Gido blijkbaar aan het genieten was van een bijzondere wijn in de Lozen Boer in Lokeren.
Het ging hem om een Mas de Daumas Gassac rouge...1982.Respectabele leeftijd van 37 jaar.

Commentaar daarbij die ons een hart onder de riem steekt: wij hebben dus wat moois in stock met de wijnen van de familie Guibert.

1982 topjaar en schitterende wijn. Gido Van Imschoot

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zondag, maandag 13 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Hij gaat het hebben over de Vlaamse Visserij en hij brengt vissen mee.
Hij laat ons gerechtjes proeven uit Aquitaine en daarnaast bespreekt hij de wijnen die hij bij die gerechtjes serveert.
Dat was hoe de voorzitter van de VTB afdeling in Kortenberg de tekst op de uitnodigingen formuleerde.
Vrijdag ben ik er te gast.

maw dat zijn 2 verschillende presentaties + een wijndegustatie door mekaar geweven.
Koppel dat maar eens aan een powerpoint.

Dat betekende dat ik vandaag en gisteren bezig was met een vernieuwde versie en dat mijn presentatie niet 'de Wondere Wereld van Vis en Vissers' of 'Weg van Vis' gaat noemen maar een titelloze versie of eventueel 'Mijn naam is Wilfried Moeyaert'.

Wat er in zit?
De ontdekking van Pouilly-sur-Loire als aanzet tot een carrière in de wijnbranche.
De ontmoetingen met Chabanne, Rapeau en Saget. Saget - Sancerre wordt de eerste wijn na de opener met de Cremant van Alphonse Keuntz.

We ronden af met les Hauts de Clous van Thierry Michon.

Wat hierover alleen al te vertellen valt.

En daartussenin heb ik het over wat mag, niet mag, kan en niet kan in de Vlaamse visserij en trekken we op reis van Saint-Jean de Luz tot Noirmoutier. Het wordt een spectaculaire avond.

Maar eerst staat er nog de receptie op het programma van een exclusieve B&O winkel in Kortrijk. Daar serveer ik wijn en oesters.

Geen wonder dat op moederdag de begroeting overgeslagen werd.
Niet wat de aandacht voor de moeders betrof.
Met An en mijn moeder trok ik 's avonds naar de Duyventoren in Bellem.
Het werd een aangename avond.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zaterdag 11 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Soms komen er ook berichten die hoopvol stemmen.
Als het goed is of op z'n minst, als het beter is, mag het ook gezegd en geschreven worden.

OVAM maakte bekend dat het zwerfvuil dat dient opgeruimd te worden verminderd is tegenover enkele jaren terug.

In 2013 ruimde men nog 3572 ton op, vorig jaar werd dat terug gedrongen tot  1800 ton.

Zwerfvuil langs de boorden van de weg, zeker langs autowegen bleef voor de grootste problemen zorgen.
Door sensibiliseringcampagnes, maar in de eerste plaats de verantwoordelijkheidszin van de mensen zelf, gaat het de goede kant op.

Als dat geen goed nieuws is, aan het begin van een leuk weekend, met een frisse zon en de belofte dat het de volgende dagen alleen maar beter wordt.

Mooie vooruitzichten om er op uit te trekken.
En niet vergeten: gooi het weg waar het mag en kan.
Beter nog: die afval,10% van wat je meenam, kan je best thuis sorteren.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Vrijdag 10 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Regen bij bakken uit de lucht maar het wordt beter vanaf zondag, moederdag. We leven op hoop en verwachting en het zien van de meikever.

Kevers vinden we maar enge beestjes, uitgezonderd die soort.
t'is een 'molenaar' toonden we fier aan onze vriendjes.
Als kinderen van de straat wisten we dat het om een mannetjes-exemplaar ging. Waarom het een molenaar werd genoemd was vrij duidelijk.
De witte zeer fijne beharing gaven een beeld alsof hij in de bloem gevallen was.

Zouden kinderen nu nog op zoek gaan naar molenaars?
En zou het nu nog getolereerd worden dat kinderen aan een beukenhaag staan te schudden in de hoop dat er een meikever uit valt?

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Donderdag 9 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Eigenlijk zou ik het opnieuw over het voetbal kunnen hebben want wat gisterenavond gebeurde in het stadion van Ajax was dramatisch voor de thuisploeg.

Maar ik had u voor vandaag de heilbot beloofd.
Het vraagt een woordje uitleg.
We hebben immers twee soorten heilbot: de witte en de zwarte of Groenlandse*.

Die Groenlandse wordt als filets aangeboden en is een ontdooid product.
Refrech zoals dat met nog artikels zo mooi wordt omschreven (of is het verzwegen).
Die Groenlandse is rijk aan vetten en wordt daarom ook gerookt.
Het gerookte heilbotblokje of de sneetjes komen dus van deze soort.

De witte heilbot daarentegen is minder vet en kan gerust wedijveren in finesse met de tarbot.
Verschil is wel dat tarbot maximum tot 8 kg weegt, wat eerder zeldzaam is geworden maar witte heilbot daar een stuk boven gaat.
Heilbot van 20 tot 30 kg is niet uitzonderlijk. Heilbot van 2 tot 3 kg wordt het meest aangevoerd.

De heilbot op de foto bij Eddy en Hilde is een vis van om en bij de 11 kg.
Een serieus exemplaar waarmee je de handen vol hebt.
Eddy gaat die in moten aanbieden.

Heilbot met asperges en mousseline: allen daar heen!!!!

*Groenlandse heilbot wordt niet aangevoerd door Vlaamse vissers. De vis is pas geslachtsrijp na 9 jaar.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Woensdag 8 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik zou het vandaag moeten hebben over een heilbot van...11 kg maar het kabeltje waarmee ik foto's van de i-phone overzet naar de computer ligt in Jabbeke in de wijnshop.

Dus even uitstel tot morgen. Je hoeft daarom niet tot morgen te wachten om nu langs te lopen bij vishandel Vandenabeele in Sint -Kruis om u een moot heilbot aan te schaffen.

Wat blijft er dan over om vandaag uw dag mee te begroeten.

Laat het me voor een keer over voetbal hebben. U houdt niet van voetbal? Kan best zijn maar dan heb je gisterenavond toch een en ander gemist.

Het begon al op een leuke manier met een soort aperitief, alhoewel de côte à l'os eerder aan een hoofdgerecht deed denken.

Wim Lybaert genoot van zijn reisgezellin in de Colombus.
Westvlamingen onder elkaar die recht voor de vuist een woordje 'klappen'.

Mooie Annelien met het hart op de tong en lachebek, ook al hield ze van rust en stilte.
Dat ze de echtgenote is van Olivier Deschacht, voetballer met Anderlecht verleden, liet vermoeden dat er nog iets moois op stapel stond.
Niet in de bus of op de weg naar Mexico.

Weg die via Etaples in Frankrijk liep, waar ik met moeder aan hetzelfde stalletje langoustines, bulots en ander lekkers kocht.

Neen, de Noordzee over tot Anfield Road waar Liverpool voor de onmogelijke opdracht stond minstens even goed te doen zoals de bezoekers uit Barcelona eerder op Nou Camp deden. 3-0 winnen tegen Messi en Co.

Wim's dansje met Annelien was nog niet eens uitgedanst vooraleer Divock Origi er eentje tegen de netten had geprikt.
Dat zag ik in de herhaling tijdens de rust.

Wat volgde in die laatste 45 minuten was pas sensationeel. Niet van 1-0 naar 3-0 maar Divock scoorde z'n tweede, 4-0, goed voor  de finaleplaats en een 'You never walk alone' zoals je alleen bij de supporters van de reds kunt horen.

Kippenvelmoment!

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag 7 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

Soms zie je het gegeven voor het schrijven van een dagbegroeting langs straat. Ik probeer dan ook altijd alles zoveel mogelijk in me op te nemen, zonder het verkeer uit het oog te verliezen.

Neem nu vorige vrijdag op weg naar Sint-Kruis.
Een dame wandelt met haar hondje langs de Hoefijzerlaan.
Wat vooral opvalt is de hond.
Net iets te groot, net iets teveel pluimstaart, net iets te scherpe snuit, maar toch een heel mooi beest, wit met bruine vlekken.
Welk ras zou dat zijn?

Onmiddellijk denk je bij het zien van een hond aan een ras.
Het is teveel van dit en dat om een Cavalier king charles te kunnen zijn.
De Franse types hebben een iets scherpe snuit dan hun Engelse naamgenoten, maar er zijn nog te veel kleine verschillen.

Terwijl ik in gedachten verder rij bedenk ik dat als we nu spreken over honden het altijd om rassen gaat.
'Stratiers', zijn die er dan niet meer.

Ik herinner me nog de dag dat broer thuis kwam met een hond.
Ik denk dat hij geld had bij gekregen om het dier mee te nemen. 
Ik herinner me ook nog toen ik met mijn fiets langs de Diksmuidse Heirweg naar school reed altijd werd achterna gezeten door een hond.
Hij kwam uit het niets van het erf op me af.
Het was een wonder dat hij met zijn snuit nooit tussen de spaken van mijn achterwiel terecht kwam.

Eigenlijk is het ook niet verwonderlijk dat we geen of toch weinig 'stratiers' zien. Komt waarschijnlijk door de Me-Too- beweging.
Honden mogen zich langs straat dan ook niets meer permitteren.

Dartel rond het wijfje draaien, ze het hof maken met de snuit in haar nek: gedaan er mee.
En dan zeker al niet op je achterpoten gaan staan en kruiwagentje rijden.

Spijtig toch?
Stratiers
waren over het algemeen lieve honden (als ze lieve baasjes hadden) en ze leefden langer dan rashonden.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Maandag 6 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Noem het een writersblock, of was het bezig zijn met andere en toch wel belangrijke zaken?
Zoek niet verder naar de reden waarom je de voorbije dagen mijn dagbegroeting moest missen. Niets erg dus.

Hoe die voorbije dagen waren?

Gevarieerd met gisteren een verjaardagsfeestje van de kleine Linde die nu toch ook stilletjes aan groot aan het worden is: 9 jaar.

Verjaardagsfeestjes ten huize van Sofie en Marc zijn altijd een fijne belevenis. Het cadeautjes-moment is er altijd super.

Geassisteerd door grote zus Lotte vroeg Linde de onverminderde aandacht van iedereen.

Het was leuk om te zien hoe ieder geschenkje gewaardeerd werd.
Niet in het minst de enveloppe van opa waarbij de vraag volgde: kan ik daar veel mee kopen?

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Vrijdag 3 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het zat gisteren niet echt mee.
Met moeder naar de kliniek voor raadpleging waar we te horen kregen dat het de huisdokter is die moet beslissen hoe de medicatie  wordt aangepast.
Is dat de verantwoordelijkheid van zich afschuiven of hoort het zo.
Vind ik toch eigenaardig dat wij er op moeten wijzen wat de complicaties van een medicament kunnen zijn, terwijl zij het lijstje voor zich liggen hebben.
Als dat medicijn de oorzaak is van het feit dat moeder op dit ogenblik problemen heeft dan is de oplossing eenvoudig maar hoefden er geen 4 maanden over te gaan om dat te ontdekken.

Op de terugweg met de wagen wilde die een duit in het zakje doen: hij wilde dus niet meer.
Nog een geluk dat ik kon uitbollen tot aan de poort van de garage.
Het verdict gaat me een slordige 1500 euro kosten.
Komt de vraag om de hoek kijken: blijven de kosten komen, moet ik dan gaan denken aan een nieuwe wagen?

's Avonds ook nog eens op mijn 'achterpoten' omdat moeder mistevreden is met de gang van zaken in de bank.
Er valt niets aan te veranderen als je er op staat dat de rekeninguittreksels om de maand worden opgestuurd.
Een uittreksel per verrichting opsturen met de post is onbetaalbaar en hoeft niet.
Maar een maandrekening aan het begin van de volgende maand in de bus krijgen moet dus kunnen. Dat was haar vraag. 
Zo gebeurde: gisteren, 2 mei ontving ze de uittreksel van... maart.
De bank maakt de uittreksels op, op de 22ste van de maand.
Dat gaat dan om de verrichtingen van de vorige maand.
Die worden dan met de post verstuurd en ontvang je... 10 dagen later.

Flexibel zijn heet dat dan.

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Woensdag 1 mei 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Broer Willy en Sofie deden het opnieuw! Wat ik bedoel is de juiste keuze maken bij het vastleggen van een muzikale act in het lijstje van evenementen van hun Concert Events.

Ik had vooraf wat mijn bedenkingen.
Als je zelf 67 bent dan weet je als je in de badkamer aan het zingen gaat, je huisgenoten automatisch de radio een tandje bijzetten om niet te moeten horen dat je de hoge tonen al lang niet meer haalt.

Als je weet dat het ene bandlid het andere feliciteert met zijn 55-jarige carrière bij de groep, dan kan het niet anders of je twijfelt.
Zeker als de groep bekend staat voor de hoge tonen en hun drie-stemmen act. Hun naam: the Hollies.

Wat me overhaalde om gisteren present te zijn in het Kursaal van Oostende? Omdat Guy Swinnen aan Willy had verteld dat hij the Hollies onlangs had gezien en gehoord en die indruk hadden gemaakt.
Akkoord de Guy is ook al een tijdje bezig met zijn Scabs en mag stilaan gerekend worden tot de anciens maar Guy is 'not a bad boy'.

Dus stond ik gisterenavond flyers uit te delen om alweer een ander concert aan te kondigen. Dat van Gloria Gaynor in Oostende op 28 juli.
'I will survive', weet je nog wel.

Terug naar the Hollies: ze doen het nog altijd en verbazend goed.
Harold Allan Clarke (77) en Anthony Christopher Hicks (74) zijn de originele bandleden uit...1963.
Maar ze brengen met hun 3 kompanen de hits die het inderdaad wat oudere publiek vanaf minuut 1 uit hun stoel halen.
Stop stop stop op die geweldige citar-gitaar, the air that i breathe, Long cool woman en He ain't heavy, he's my brother: u kent ze nog wel.

Nostalgie, maar met klasse: nog altijd.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Dinsdag 30 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Net op de dag dat we Scherpenheuvel aandoen mag men er in een zijkapel van de basiliek voor het eerst weer kaarsen branden.
Niet zo evident met een brandende Notre-Dame in gedachten.

In Scherpenheuvel hebben ze dertig jaar gebroed op een soort kaars die ecologisch verantwoord is.

Hoe die er uit ziet weten we niet.
We hadden immers geen tijd over om te voet van het cultureel centrum de Egger naar de majestueuze  kathedraal te wandelen.
Verder dan het cafeetje op de hoek tussenin kwamen we niet.

Toch hebben we onze plicht van gelovige alle eer aangedaan.
Hopende op verder een goede gezondheid voor onszelf en onze naasten hebben we elk een trappist van Westmalle besteld.
Het deed ons deugd en zo te zien, de patron ook.

De geldelijke bijdrage oversteeg wellicht niet het bedrag van een kaars branden. Waar kan je nog een trappist van het flesje consumeren voor...2.5 euro.
Vond Patrick ook, wetende dat je in Brugge in een bepaald café tot 6.00 euro moet neertellen.

In ieder geval, de kelen waren gesmeerd om de volgende 6 uur dames uit de provincies Brabant, Antwerpen en Limburg te woord te staan.
Of het met succes wordt zullen de volgende weken uitmaken.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 29 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

Liefde is.... je kent ze nog wel de tekeningetjes* die oa in het Nieuwsblad verschenen en gretig uitgeknipt werden.

Liefde is... en de grollen van de kat Garfield zijn wat uit beeld verdwenen, maar nu en dan komen ze nog terug aan bod. Ook bij mij, bij jou, voor mij, voor jou, voor ons allemaal blijven ze van toepassing.

Neem nu gisteren zondagnamiddag, half vier.
Ik was op weg naar Leuven.
Handenvrij bellen in de auto.
An aan de lijn.

Ze is 's morgens tussen nacht en dag opgestaan, heeft vanaf zeven hoog vanop het terras gezien dat er voor het appartement een parkeerplaats vrij was.
Ze heeft haar vest boven haar pyjama aangetrokken en is op haar 'sletsen' naar de ondergrondse parking getrokken, haar auto uit de garage gehaald en die voor de deur geparkeerd.
Als ik aankwam zou ze de auto terug ondergronds parkeren en kon ik de vrij gekomen plaats voor de deur innemen.

Op zo'n moment denk je dan: liefde is...

*Kim Grove en Roberto Casali zijn twee twintigers als ze elkaar in 1967 ontmoeten. Zij komt uit Nieuw-Zeeland en reist de wereld rond. Hij komt uit Italie maar beiden wonen in Los Angeles. Ze ontmoeten elkaar in een Ski Club in Los Angles en tijdens de après ski maakte ze allemaal kleine tekeningetjes. Roberto vond én Kim én de tekeningetjes leuk. Hij moedigde haar aan om daar mee door te gaan. Roberto bewaarde de tekeningetjes en toonde ze aan vrienden en familie en aan de Los Angeles Times. Vanaf dat moment - 5 januari 1970 -werd "Liefde is..."wereldberoemd. Het werd opgepikt door kranten uit 50 landen en 25 verschillende talen. De tekeningetjes werden op van alles en nog wat gedrukt, shirts, mokken, kalenders en nog heel veel meer.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Zondag 28 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

Zoals beloofd vandaag de foto voor het gerecht op afhaling, volgend weekend.
Lees mijn dagbegroeting van gisteren zaterdag voor alle details

Een prettige zondag

À la vôtre

Wilfried

 

Zaterdag 27 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

EEN LENTEGERECHT OP AFHALING

Het kriebelt, gebeurt meermaals, vaak zelfs. En als het kriebelt moet je pot en pan bovenhalen en aan de slag gaan.

Ditmaal maak ik het me gemakkelijk en laat ik een super gerechtje voor me klaarmaken.
Ik heb het de voorbije twee weken meermaals met mensen meegegeven.
Origine: uit de keuken van de viswinkel van Eddy en Hilde. Ik heb er zoals gisterenavond nog een en ander aan toegevoegd.

Even verduidelijken: het gerecht op zich, asperges à la Flamande.
Nu zijn de asperges op hun best.

Op het bordje 4 heerlijke in boter klaargestoomde asperges.
Daarbij het onvermijdelijke scharrelei of is het ei van een scharrelkip.
In ieder geval: dat op zich is al overheerlijk.
Maar ik heb een en ander toegevoegd om er een volwaardig hoofdgerecht van te maken.

Iets nieuws: gebrande zalm!
3 reepjes licht gerookte zalm die een kruidig gebrand bovenlaagje meekregen.
En omdat er nog altijd van die heerlijke sint-jacobsvruchten van Vlaamse Visserij zijn heb ik voor ieder bordje 2 coquilles.
Die coquilles moet je zelf bakken.
Simpel; de coquilles kruiden en in boter weg-en-weer bakken.
Schik ze op het bordje en lepel het bakvocht over ei en asperges.

Zo kunnen we een chique naam bedenken voor een overheerlijk gerecht:

CHAUD-FROID VAN SINT-JACOBSVRUCHT EN ASPERGES à la FLAMANDE

15 EURO per bordje  (morgen publiceer ik een foto van het gerecht)

U kunt het afhalen zaterdag in de wijnshop van 11 tot 17 u.
zondag van 11 tot 12u.

U dient vooraf te bestellen (tot en met donderdagavond)

0472 993303 of mail info@moeyaert.eu. Vermeld ook je eigen telefoonnummer en dag van afhaling.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Vrijdag 26 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ja het is gelukt: ons in de kijker plaatsen tussen de 119 andere standnemers in de Kortrijkse Hallen en zo ons aanbod, drie presentaties over de visserij aan de man te brengen. In dit geval, de vrouw.
Maandag krijgen we een tweede kans, ditmaal in Scherpenheuvel.

à la vôtre

Wilfried

 

******

Donderdag 25 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

Een speciaal dagje, deze donderdag.
We gaan ons straks verkopen aan...600 dames.
Niet dat we van de mooisten zijn, maar we hebben hen wel wat aan te bieden.

Niet een programma, zoals toen we hen voor het eerst ontmoetten, maar 3 presentaties omtrent de visserij. Het houdt niet op.
Met die drie programma's rond vis en vissers profileren we ons tussen de zowat 120 standnemers in de Kortrijkse expohallen.

De meesten onder hen brengen de dingen waarbij vrouwen zich beter en gemakkelijker voelen.

Het leek bij onze eerste deelname dan ook een beetje verwonderlijk dat onverwacht veel dames vielen voor onze zeeduivel met kop.
Weliswaar gepresenteerd op een bedje van ijs, maar toch.

We hebben het niet zo ver moeten laten komen, maar we hadden nog iets achter de hand waarbij we de dames de indruk konden geven zich beter in hun vel te voelen bij het gebruik er van.
Wat dat is?...Levertraan! Een geut vitamines.
Haha, maar weet je van waar die levertraan komt?

Levertraan is een dierlijke olie, gewonnen uit de lever van kabeljauw, schelvis en andere vissen uit de familie van kabeljauwen (Gadidae). Soms wordt ook de lever van heilbot gebruikt. Het is een wijdverbreid misverstand dat levertraan van walvissen afkomstig is.

Levertraan is een vette olie en bevat jodium, fosfor, en vitamine A en D en is tevens een van de producten met het hoogste gehalte aan omega 3-vetzuren. In vrijwel alle levertraanproducten zijn de niveaus van vitamine A en D, die van nature in levertraan aanwezig zijn (en die kunnen fluctueren tussen verschillende charges), aangevuld met extra hoeveelheden van deze vitamines om tot constante (gestandaardiseerde) hoeveelheden vitamine A en D te komen. Ongevitamineerde levertraan (waarbij deze standaardisatie niet heeft plaatsgevonden) is voor zover bekend niet te koop in Nederland of België.

Zuivere levertraan is een kleurloze of lichtgele olie, met een enigszins visachtige maar niet ranzige smaak en geur.
Vroeger was er ook een minder zuivere kwaliteit, donkerder, met een ranzige smaak en een geur van rotte vis. Vanwege de soms nogal onaantrekkelijke smaak wordt levertraan tegenwoordig meestal in capsules ingenomen. Ook worden soms smaakstoffen van munt of citrusvruchten toegevoegd.

Omdat levertraan rijk is aan vitamine D, werd en wordt ze vaak gegeven aan kinderen ter preventie van rachitis, een beenderziekte die het gevolg is van een tekort aan vitamine D.

Vanaf het midden van de twintigste eeuw konden vitamine A en D chemisch worden geïsoleerd en vanaf 1961 werden deze vitamines aan margarine toegevoegd.
Sindsdien is de consumptie van levertraan sterk verminderd.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Woensdag 24 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Vandaag wordt een echte bureaudag.

Afwerken van een reeks facturen, nieuwe leveringsbons uitschrijven, planning uitwerken voor wijnleveringen aan huis en uiteindelijk de voorbereiding maken voor een beurs, morgennamiddag in de Kortrijkse Hallen, maandag in...Scherpenheuvel.

Daardoor weinig  tijd om over andere zaken te schrijven of toch?

Schoonbroer Eddy kocht gisteren een partij wilde rog.
Opmerkelijk bij de soort: ze hebben op de bovenzijde twee ronde bruin zwarte vlekken.
In het vissersjargon heeft men het over 'vliegers'.
Hoe men aan die naam kwam? Eddy gaf de verklaring.
Tijdens en na de oorlogsjaren 40-45 was er in de zeeën rond Engeland veel vangst van roggen waarbij de wilde rog zich van andere soorten onderscheidde door de ronde stippen op de vleugels.
Vissers gaven ze dan ook de naam van 'vliegers' naar de vleugels van de vliegtuigen van de RAF.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 22 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Een dagbegroeting, niet alleen met een terugblik op het weekend maar ook met een vooruitblik op morgen dinsdag.
Morgen zal ik immers de tijd niet hebben om dat te doen.
Om 10 uur ontvang ik een groep mensen.

Hoe het voorbije weekend was? Super: door het weer en het programma. Zaterdag en gisterenvoormiddag kwamen mensen hun wijn ophalen en een man hield halt voor 8 doosjes sardienen.
Niet zo gewoontjes als je weet dat de man op weg was van...Neerpelt naar Oostende. Enkele weken terug gaf ik in Neerpelt een presentatie, vandaar.

Na ontbijt met moeder op haar verjaardag, voorbije zaterdag stond gisteren een diner in het Oosthof gepland.
Buiten kunnen tafelen in april is een surplus.
Het fijne 'Permeke'menu deed de rest.

We lieten ons zeewolf met asperges als voorgerecht voorzetten.
An koos voor een rilette van makreel met fris slaatje.
Hoofdgerecht werd het klassieke vleesgerecht met de paasdagen: lamsfilet.
De bereiding er van was top.

Na de andermaal geslaagde passage in het Oosthof tijd om moeder af te zetten en terug te rijden naar Blankenberge, waar een plaatsje vinden voor de wagen niet zo evident was.

Eens dat gevonden was nagenieten op het strand de perfecte afsluiter van een schitterende Pasen.


En waar kon dat beter dan in Blankenberges meest trendy strandbar: de Coco Loco.

Dit jaar werd Coco Loco uitgeloot voor een plaats tussen de Kursaal en de Pier. Verderaf van de Leeuwentrap en de Kerkstraat, maar dat kan de pret niet bederven.
Karen en Matty hebben naam en faam verworven met hun hippe infrastructuur, hun verzorgde aanbiedingen met verantwoorde prijzen.
Gisteren open tot 23 uur.
Voor ons was halftien voldoende, na een lange dag.

Ondertussen schitterde de belichting met de honderden lampjes in de palmbomen, de dansende vlammetjes van de strandkaarsen en het zwiepende kleurrijke licht van de discobar.

Coco Loco moet je zeker opzoeken en geniet er van onze Guillaman en Petite Perrière. Je hebt er de tijd voor tot oktober, maar wacht toch maar niet te lang.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Zondag 21 april 2019, en de vorige dagen: een goeiemorgen met Wilfried

Al te lang niets van me gehoord en dat probeer ik vandaag op deze zonnige paasdag goed te maken.

Een combinatie van alle soorten bezig zijn hield me weg van de computer. Bestellingen klaar zetten, wijnen binnen krijgen, leveringen uitvoeren, de verjaardag van An en mijn moeder er tussenin, helpen bij zus in de viswinkel, de voorbereiding om volgende week een groep uit Kalmthout in Jabbeke te ontvangen en het beantwoorden van de vraag of mijn presentatie over de Vlaamse Visserij nationaal bij alle landelijke gildes mag aangekondigd worden.

t'is dus niet op mijn luie krent* zitten.

Enkele fotootjes om de activiteit in de wijnshop duidelijk te maken.

En of ik het allemaal graag doe.
Zeker als je mensen ontvangt die bij hun vertrek zeggen: we zijn blij je te leren kennen hebben.

Allez, schenk ze nog eens vol en een fijne Pasen gewenst.

* krent: iets mooiere Hollandse uitdrukking dan op zijn Westvlaams, zeker met Pasen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

 

donderdag 18 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Foto's zeggen soms meer dan woorden, daarom deze 2 foto's bij de herschikking van de wijnshop. Plaats vinden voor de nieuwe chardonnay van Guillaman en een herschikking van het hoekje met fijne port van Vista Alegre.

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Woensdag 17 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Speciaal dagje, gisteren.

Ook al hadden we zondag de verjaardag van An met familie en vrienden gevierd, het was gisteren dat ze 65 werd.


Dochter Sofie had een dagje vrij genomen en verwende haar mama met een dagje Maastricht.

Kwam goed uit want ik had een presentatie... had ik gezegd.
Niets van, maar het liet me toe gisteren op een goed georganiseerde manier in te vullen.

's Morgens wijn ontvangen van Petit Bocq, Maucaillou en Chateauneuf du Pape. Die stockeren.
Op de middag naar Leuven rijden, vandaar naar Wommersom, deelgemeente van Linter.
Nooit van gehoord? Ik ook niet tot ik na mijn hartoperatie dokter Rega leerde kennen.
Hij neemt om de 4-5 weken een bloedstaal.
Alles ok ondanks wat verhoogde bloeddruk, maar kwam wellicht door de emotie van de dag, legde hij me uit.

Vandaar naar oma, de moeder van An, in een rusthuis verblijvend in Velm, deelgemeente van Sint-Truiden.

Ondertussen maakte ik een afspraak met een collega-wijninvoerder.

Om half zeven kwamen moeder en dochter terug uit Maastricht en zouden we samen tafelen in O de Vie het restaurant in het kasteel, horend bij het rust-en verzorgingstehuis.

Kun je gezicht van An voorstellen toen ze de flat van haar moeder binnenkwam.

We aten er lekker, asperges met mousseline bij een kabeljauwhaasje. De wijn: een chardonnay met een typische naam; VindiVin.

Na het etentje terug via Leuven naar de 'Vlaanders'.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag 16 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Nog even terugkomen op vorig weekend.

Enige mogelijkheid om niet in slaap te vallen na overdrukke voorbije dagen was me laten overhalen om zaterdagavond op het stationsplein van Blankenberge te gaan kijken naar een spektakel  met acrobatie, klank en licht.

Het was koud, met een dubbel koude-gevoel door de vermoeidheid.
Het wachten duurde lang.
Zo lang tot het echt donker werd en de artiesten van strat'e-varia het podium beklommen.

Dat laatste mocht je letterlijk nemen.
Wat de trampoline-jumpers uit hun sloffen schudden was spectaculair.
Zo getimed dat ze een stap te kort kwamen om op een hoger gelegen platform te belanden.
Maar zo getimed dat ze die laatste stap tegen de muur opliepen om er te belanden.

Ondertussen had een frele jongedame zich bovenop een metershoge paal vastgesjord.
Uit welk materiaal die paal bestond weet ik niet, maar ze was zo buigzaam dat ze tot net boven de hoofden van het publiek kon zwiepen.

En of dat nog niet genoeg was stak een torenkraan een trapeze de lucht in waar de acrobate met haar kunsten het publiek naar adem deed happen.

Weg kou en de handen op elkaar voor strat'e-varia, ooit in Belgiums gots talent en na een passage in de badstad in 2017 nu terecht opnieuw uitgenodigd.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 15 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren eventjes geen tijd om je 's morgens te begroeten.

Zoals al zo dikwijls is gebeurd was het een wedloop tegen de tijd.
Uit bed om 6 uur, nadat ik om kwart over vier al lag te woelen en nog een laatste toevoeging bedacht aan de dag-organisatie.

Naar de wijnshop om mensen te ontvangen op het ontieglijk vroege uur van 8.00.
tis te zeggen: dat was wat ik mijn An voorhield.
Zij mocht zich rustig houden om pas op de middag met dochter Sofie en de kleinkinderen naar de shop te rijden.
Me daar op te halen en vervolgens voor haar verjaardag (morgen dinsdag) in het Oosthof in Snellegem te gaan eten.
Dat was wat ik haar voorhield.

Ik had de voorbije weken de lippen op elkaar gehouden om niets los te laten over wat ik van plan was.
De verjaardag van mijn An in de wijnshop vieren.

24 mensen nodigde ik uit voor een feest met een thema: 'oede doze'.
Sommige mensen zegden vooraf: dat is niet flatterend om je vriendin een oede doze te noemen.
Kan wel zijn als je op een 'oede doze' lijkt, dus niet mijn An.

Wat ik om kwart over vier in bed bedacht?
Laat me hier en daar in de wijnshop een bordje hangen:
op de tafel bij de klikjes wijn: oede wien.
Bij een foto van een oude wijnboer: oede vint.
Bij verslenste bloemen van het Open-deur weekend: oede blommen.
Leuk om allemaal te ontdekken.

Maar nog veel leuker:  iedereen kreeg een doos over het hoofd met daarop: 'oede doze'.

Dat er geen accidenten gebeurd zijn was meegenomen, maar het was op z'n minst een raar beeld op het rondpunt in Jabbeke, richting de Haan.
12 mannen stonden er de auto van Sofie met An en de kleinkinderen op te wachten, doos over het hoofd.
De vrouwen hadden plaats genomen aan de wijnshop.

Kan je denken wat dat gaf.

Oh ja, er was ook wat eten voorzien: apero met lekkere hapjes uit de winkel van Eddy en Hilde. Tepanyaki met aardappel in de pel en lekker slaatje.

Vers fruit met roomijs en een geutje kersenlikeur uit Baskenland.

U begrijpt waarom je gisteren geen dagbegroeting kreeg. Vandaag daarom een uitgebreide met foto's. Met aanwezigheid van de VAR en een Maître sommelier.

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zaterdag 13 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Voor 100 mensen 3 uur spreken zonder microfoon, een hele opgave.
Dat het gedurende die drie uur muisstil bleef zal wel niet alleen te maken hebben met de inhoud van de voordracht maar ook met de belangstelling die de aanwezigen toonden.
Dikke pluim daarvoor.

Zo aandachtig en geconcentreerd dat ik zelf moest aangeven dat er gebabbeld mocht worden tijdens de pauzes waarin we de hapjes serveerden.

Achteraf tal van vragen en ook nog opvallend: hoe gemakkelijk het ging om 100 mensen rondom mij, de zeeduivel en de hondshaai te verzamelen.

Kortom, de doortocht in Beernem is geslaagd te noemen.
Ook al had het nogal wat voeten in de aarde om alles zoals gewenst voor mekaar te krijgen.

Bestelling in Zeebrugge geplaatst: vis om te versnijden in honderd porties op donderdag, ijs op vrijdag.
Begin ik op donderdag in de shop in Jabbeke om de vis te versnijden en wat bemerk ik: kist ijs is mee, vis niet.
Begin dan maar eens.
Bestelling om gehuurd materiaal op te halen.
100 glazen van 2 soorten: kom ik aan in Beernem met 80 en 96 glazen.

Maar een goeie Vlaming overwint vele oorlogen, dus geen mens die er iets van gemerkt heeft.
Op zo'n momenten giert de adrenaline door het lijf.

Geen wonder dat, als je dan 's avonds thuiskomt, bij het 'oef' de ogen ook dicht vallen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Vrijdag 12 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

Zoals beloofd een foto-impressie van de open-deur

à la vôtre

Wilfried

 

*****

Donderdag 11 april 2019, een goeiemorgen met Wilfried

 

Van de aardbol verdwenen?
Op vakantie vertrokken - weeral?
Te ontgoocheld na de Open-deur van vorig weekend?
En daarom geen dagbegroetingen, de voorbije dagen?

Niets van!!!

In tegenstelling: alive and kicking, meer dan ooit.
Straks naar de viswinkel, morgen te gast voor een groep van honderd mensen en de voorbije dagen.... met cijfertjes en cijfertjes gewerkt om tureluurs van te worden.

Hoe dat kwam?
Door het mega-succes van onze Open-deur.
Nooit eerder kregen we zoveel volk over de vloer, nooit eerder waren de reacties zo laaiend positief, nooit eerder was de aanpak zo geslaagd.

Er waren duidelijke afspraken gemaakt omdat we vooraf hadden kunnen inschatten hoeveel volk er zou komen opdagen.
De deelname gebeurde met inschrijving.
Dat we uiteindelijk ook nog een dertigtal niet ingeschreven mensen verwelkomden was ingecalculeerd.

An ontving de gasten met stijl en gaf hun uitgebreid toelichting.
Ditmaal gingen we niet zelf aan de tafels, maar vroegen we de mensen tot bij ons te komen om te degusteren.

Ik zelf met wit, Patrick stond in voor de rode wijnen.
In totaal... 34 geopende flessen, van 6,...euro tot 46 euro.
Met heel wat moois: voor het eerst Sociando Mallet, Daumas Gassac en ga zo maar door.
Doordat iedereen zelf aan de proeftafels kwam konden we het overzicht behouden.

Na de uitgebreide proefsessie in de wijnshop konden de mensen doorschuiven naar de tent.
Daar was broer en chef Ivan actief.
En dat zullen de aanwezigen geweten hebben.

Hij serveerde gratis côte à l'os met vers geklopte bearnaise, tapas van de berkel snijmachine, paëlla, verse asperges en nog andere lekkernijtjes.

Jelle (zoon van Ivan) kent de knepen van het vak (het Molentje Lissewege / Rock-Fort Brugge / 't Zilte Mas-Antwerpen bij Vicky Geunes)  serveerde wijnen aan democratische prijzen.

We hielden en shop en tent afzonderlijk.
Wijnen degusteren in de shop, catering met wijn in de tent.

En zo komt het dat ik al drie dagen cijfertjes en cijfertjes aan het optekenen ben en geen tijd had voor een dagbegroeting.

Ondertussen gaan vandaag de eerste leveringen de deur uit. Ik wil alles buiten tegen Pasen.

Morgen krijgt u een uitgebreide eerste foto-impressie

 

à la vôtre

Wilfried