EEN WERELD VAN SMAAK / UN UNIVERS DE GOUT / A WORLD OF TASTE

 

OPENINGSUREN WIJNSHOP

Iedere zaterdag van 11 tot 17 u, ook volgende zaterdag

in de week op afspraak  0472 993303 of info@moeyaert.eu

****

download hier onze kleurrijke brochure  met bordeaux 2019 primeurs

download hier ons volledig gamma in stock

 

Zaterdag 8 augustus 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik ben van Zedelgem, An van Leuven en samen gaan wij naar...Knokke!
Mogen wij naar Knokke gaan!

Schitterend: dat er mensen bestaan zoals burgemeester Lippens van Knokke.

Op terugweg van zus Hilde in Sint-Kruis, deze ochtend op de radio:
niet alle burgemeesters van de kustgemeenten zijn opgezet met de dagjestoeristen.
Wie wordt dan in de eerste plaats genoemd en laat men aan het woord?
Juist; burgemeester Lippens van Knokke.

Maar er was een nuance.
Het zijn de Antwerpenaars en de Brusselaars die het verkorven hebben.

Nadat hij eerder al de treinen ging doen stoppen aan de grens van zijn gemeente zijn het nu de mensen uit onze twee grootsteden.

Hij zal streng de reglementen toepassen.
Er is dus nog hoop voor wie niet buiten de lijnen loopt.
Daarmee geeft hij toch toe dat het niet allemaal loslopend wild betreft.
Loslopend wild hoort thuis in een dierenpark, reservaat of in de hun eigen contreien.
Vogels in het Zwin en mensen in Knokke; het is slechts een stap in de uitbreiding van het reservaat.

Deftige mensen, liefst behorend tot de elite zijn de inwoners en tweede verblijvers van Knokke.

Hen nu nog leren vriendelijk te zijn als je stopt om ze voorrang te verlenen met hun golfkarretje waarin de plaats voor twee of vier  gedeeld wordt door vijf, zes personen en de hond.

Dan zou je zowaar het vermoeden krijgen toch welkom te zijn.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

 

 

Vrijdag 7 augustus 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Het 'normale' leven trekt zich opnieuw op gang. In hoeverre je de dag van vandaag over normaal kunt spreken.

Gisteren na de middag op stap met moeder.

Bezoek aan de specialist voor het aanpassen van het hoorapparaat.
Daarna naar de optieker voor een nieuw bril.
Alles volgens de geldende regels voor corona.

Is niet eenvoudig: pas maar eens met een mondmasker op. 
Binnengaan langs hier, buitengaan langs daar.

Eens terug in de auto mag het mondmasker af.

Op de terugweg naar huis  denk ik bij mezelf: zou moeder er mee gediend zijn halt te houden voor een koffie en wat zoetigheid.
Onze onuitgesproken gedachten kruisen elkaar.
Zij is de eerste om het te vragen: zou het Oosthof open zijn?

Het Oosthof in Snellegem heeft een ruim terras.
Ik zoek de zon op en oriënteer me naar het geklasseerde gebouw van het Oosthof. Met wat geluk zullen we er een schaduwrijk plaatsje vinden.

Het lukt en wat meer is: hier wordt corona met ernst aangepakt.
Het geeft moeder een gevoel van veiligheid.
Zowel tafels als stoelen worden ontsmet.
Iedereen die beweegt draagt het mondmasker. Zo hoort het.

Dat de cijfers van het aantal besmettingen minder hoog oplopen dan de week voordien is dank zij de grondige aanpak.
Ieder moet het voor zich uitmaken.
Als we dat doen op een correcte manier zijn we op de goeie weg.

Het Oosthof toont hoe het moet.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Donderdag 6 augustus 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Derde namiddag-avond voor Concertevents en de Paraschol organisatie op het Evenementenplein in Beernem en ook alweer een schot in de roos.

Willy en Sofie hadden zich ook nu voorzien op alle details om het de aanwezigen, opnieuw ruim opgekomen, naar hun zin te maken.

Kleurrijke hoedjes om een zonneslag te vermijden, een tappas bordje tegen de kleine honger.

Het bordje verzorgd door die andere broer, Catering Moeyaert met Ivan en An.
De drankjes in alle kleuren (wat de wijn betrof) in gekoelde glazen van wijnen Moeyaert (ikzelf en An).

Wat sympathieke David Vandyck achteraf deed besluiten: dat is wel de perfecte combinatie binnen één en dezelfde familie. 

Al goed en wel maar het was de zanger die moest zingen.
En dat deed hij goed.
Te horen aan de reactie van de talrijke fans die sommige liedjes met 'zittend' handgeklap begeleidden en zelfs woord per woord meezongen.

Kortom opnieuw een geslaagd evenement corona-proof.

Wie er nu niet bij was kan dat volgende week. Surf naar concertevents om het programma na te trekken.

 

à la vôtre

Wilfried (tekst)
An (foto's)

 

******

 

Woensdag 5 augustus 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren waren we toe aan de 2de organisatie van Paraschol in Beernem.

Concertevents van broer Willy en Sofie staan er in voor het organiseren van een zevental concerten.

Vorige zondag werd de aftrap gegeven.
Meteen de eerste test om coronaproof een evenement te laten doorgaan.
Het werd een succes.

Gisteren stond Stan Van Samang geprogrammeerd, goed voor een uitverkocht Evenementenplein met de toegestane 200 aanwezigen.
En ook gisteren verliep de avond rimpeloos.

Het optreden werd fel gesmaakt door en publiek en de zanger zelf die niet onder stoelen of banken stak dat hij mensen zoals Willy en Sofie dankbaar is dat ze ondanks de beperkingen en verplichtingen toch blijven kleinschalige projecten opzetten.

Gisteren werd andermaal bewezen dat het kan. Vandaag staat David Vandyck op het programma.

 

à la vôtre

Wilfried (tekst)
An (foto's)

 

******

 

Dinsdag 4 augustus 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

We gaan naar een zelden eerder geziene hittegolf voorspelt het KMI.
Vandaag kleurt de horizon boven de Noordzee al rimpeloos hel blauw.

Zorg dat je goed voorbereid bent.
Drink veel water en wissel dat af met een lekker fris glas... roséwijn.

We hebben wel een en ander in het gamma om u enkele aangename dagen te bezorgen.

foto Tariquet

Bv. de Cuvee Pressée van Tariquet in de Gascogne,
La Belle Poule van chateau Rouet in de Provence,
de Mas Planères uit de Côtes Catalanes,
de super lekkere rosé van domaine Graves d'Ardonneau, Blaye
de Côté Plage Chichoulet uit de Languedoc 
en de Cava l'Arboç rosé om onze bubbel te verwennen.

We zijn er zaterdag vanaf 11u doorlopend tot 17u.
Maar ook nu donderdagavond van 18 tot 20u.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Maandag 3 augustus 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Als het goed is mag het ook gezegd worden, moet het zelfs gezegd worden.

Broer Willy en Sofie hebben met hun evenementenbureau Concertevents de voorbije jaren een sterke reputatie opgebouwd.
Shows met Adamo, Will Tura, Jef Neve, Petula Clark en vele andere grote namen passeerden de revue.
Het werden stuk voor stuk successen die de mensen bijblijven.

Nu in coronatijd zijn die organisaties terug gevallen op 0.
De organisatie van die optredens werden vooraf volledig of gedeeltelijk reeds betaald.
Daarbij komt dat er ook een serieus budget wordt besteed aan de promotiecampagne rond zo'n evenement.
Bijkomend; voor sommige optredens werd een nieuwe datum voor een tweede keer uitgesteld.

Evenementenbureaus, verhuurbedrijven, zalen; alles wat er bij komt kijken, het lijkt een ver van mijn bed show.
Als je in je familie iemand hebt voor wie het zijn inkomen is, kijk je daar anders op.
Dan steek je maar al te graag een handje toe.

Dat is wat gisteren gebeurde en hopelijk ook de volgende weken nog zal kunnen.
Want het blijft als een zwaard van Damocles boven hun hoofd hangen.
Kan en mag het blijven doorgaan.

Gisteren ging in Beernem Paraschol van start. Met medewerking van de gemeente. Als er pro's zijn dan heb je ook contra's. Zo zit politiek nu eenmaal in mekaar.
Er werd dan ook argwanend uitgekeken naar het verloop van dit eerste evenement in een reeks van 7.

Als het goed is mag het gezegd worden, moet het gezegd worden schreef ik in de aanhef van deze dagbegroeting.

EN HET WAS GOED!!!!

Daarmee bedoel ik niet alleen het muzikale aspect met 5 elkaar volgende optredens maar de volledige coronaproof organisatie. Toegang alleen mits reservatie vooraf.

Bij de ingang liet Sofie iedereen een formulier invullen voor het gegevensbestand. Per bubbel kreeg men een omslag met daarin alle informatie over het verloop van de namiddag en de reglementering betreffende corona.
o.a. je plaats verlaten of zelfs rechtstaan om je uit te leven op de muziek van je favoriete artiest was verboden en zou nauwlettend opgevolgd worden.
Het bestellen van een consumptie gebeurde aan tafel.
Je plaats verlaten voor een sanitair bezoek gebeurde met mondmasker.

De handen werden ontsmet en de bezoekers werden naar hun gereserveerde tafel gebracht. Alles gebeurde met mondmasker op.

Het kan dus nog: een perfecte organisatie opzetten volgens coronanormen.
Of Concertevents rijk gaat worden van Paraschol is maar de vraag.
Maar het evenementenbureau blijft op die manier toch in beeld.
Tenslotte zit organiseren hen in het bloed.

Achteraf had ik met broer en Sofie en enkele artiesten nog een aangename babbel.
Ook voor de artiesten blijft het een donkere periode.
Of hoe Filip D'haeze het verwoordde:
als mensen mij vragen wat doe je en ik antwoord, ik ben een zanger
zeggen ze; en wat doe je anders.

Zanger zijn is voor vele mensen geen beroep, voor mij wel. Ik heb er voor gestudeerd. Ik heb in Oostende de Kunstenschool gevolgd, waar ik leerde acteren, dansen, zingen. Ik ben er gevormd.
Dat is wat ik kan, wat ik doe.

Het was dan ook niet verwonderlijk, dat iedere artiest Willy en Sofie om beurt bedankten om de mogelijkheid die hen geboden werd te kunnen blijven optreden.

Chapeau en op naar het volgende optreden. Dat is uitverkocht. Voor woensdag zijn er nog kaarten verkrijgbaar
Raadpleeg Concertevents voor het verdere programma.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

zondag 2 augustus 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Op een zondag zoals deze wil ik je niet ophouden met een ellenlange tekst maar vat ik alles samen in een fotocompilatie van een week aan zee.
Foto's van An en Lotte.

   

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

Zaterdag 1 augustus 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren beperkte mijn bijdrage voor de Vanautgaerdens en Rega's aan zee tot boodschappen doen en het eten voor ons samen klaarmaken.

De weekplanning klopte perfect.
Als we er een uitgebreide stranddag van wilden maken, dan plannen we die voor de vrijdag, de heetste dag van 2020 tot nu toe.

Ik liet An met de kinderen hun dag invullen, ik trok naar Jabbeke om enkele leveringen af te werken.

Wat het eten klaarmaken betrof had ik een plannetje.
Of ze het op die manier graag zouden lusten bleef een vraag.

Eerder op de week had ik geleerd dat ik me schromelijk vergiste in de hoeveelheid klaargemaakte appelmoes.
Twee appels meer en ze zouden zo uit het kookpotje geschept zijn.
Wie heeft de appelmoes gemaakt, vroeg de kleinste langs haar neus weg.
Leuk dat te horen uit een kindermond.

Ik wist ondertussen ook dat witloof rauw niet hun favoriete groente was.
Afwachten dus.

In het heetst van de namiddag ging ik achter de dichtgetrokken gordijnen van start.
Krielaardappeltjes en  bloemkooltrosjes koken, boontjes stoven.
Tot daar mijn voorbereiding.

Om mijn appreciatie met onze Noordzee toch te tonen trok ik pas na 5 uur naar het strand en liet me door de kinderen in het water verrassen.
'Frietje'met short en t-shirt: het had een bedoeling.
Het volgende uur kon ik wat afgekoeld genieten van een gin maré.

Om iets na zeven begon ik met de afwerking van een 'pan vol groenten'.
Ik bakte enkele braadworsten en legde ze opzij.
In het braadvocht bakte ik de aardappeltjes en de minitomaatjes.
De worsten sneed ik in stukjes en legde ze op de aardappeltjes, daarop de gekookte koude boontjes en de trosjes bloemkool.
Ik sneed de rest van de rauwe bloemkool in fijne plakjes, net als een tiental champignons.
Om het geheel een extra toets te geven moest ook een plakje 'oud Brugge' er aan geloven.
De schilfers verdwenen in het geheel.

Ik roerde alles door mekaar zodat het een bonte kleurmengeling werd.
En koud, warm en rauw met hun verschillende smaken met mekaar tot een akkoord kwamen.

Op het kleinste vuur hield ik de pan vol groenten warm.
Onszelf de tijd gevend om te genieten van een glaasje Arboç en plakjes gegrilde toscaanse aperoworst.

De pan, hoe ruim ze ook was werd tot het laatste brokje verdeeld over de vier borden. Missie meer dan geslaagd.

Zoals iedere avond van deze week aan zee werd de dag in het zeteltje besloten met 'fruitjes', die de kinderen ons voorzetten.
Een 5de Louis de Funes zat er aan te komen.
Nog voor de aftiteling hadden zowel moeke als Frietje een oogje dicht gedaan.
Wat me deed besluiten: zouden we in het vervolg niet eerst onszelf naar bed sturen en pas daarna de kinderen?

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

Vrijdag 31 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Gisteren hernamen we ons bezoek aan het Zwin.
En ook al doen we dat nu jaarlijks, het blijft voor jong en oud een van de meest tot de verbeelding sprekende natuurdomeinen.
Gisteren was dat niet anders.
Met prachtig weer en net niet te heet zodat het in optimale omstandigheden kon gebeuren.

Eerst de binnenruimte met die onmetelijke schat aan informatie.
Door de toepassing van bezoek op afspraak volgens de limieten van het aantal mensen dat terzelfdertijd aanwezig is, nooit geen overrompeling met alleen bij de hutten met uitleg eventjes wachten op je beurt.
Het aantal bezoekers aan de binnenruimte was zelfs opvallend kalm. Misschien ook door het ons gekozen middaguur.
Dat liet me toe ongestoord foto's te maken.

het verenkleed van de lepelaar en het badmingtonpluimpje

Waren de ooievaars op etensjacht buiten het park, dan waren de vlakten met de in bloei staande 'zwinneblommen' een bijkomende attraktie.

Prachtige dag.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

donderdag 30 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Woensdag werd de -Zedelgemdag-.

Terwijl An met de oudste inkopen deed zorgde ik voor het eten op de middag. Kwestie van niet door de benen te slaan op onze namiddagwandeling.

Eerst naar de auto langs de kustweg en dan de ontdekking van Vloethemveld.

Er tussenin een halte in Jeukiboek voor het inruilen van een cadeaubon.
En omdat de ene wel, de andere niet blij zou zijn, toch maar voor alle twee boekenplezier aangekocht.

Daarna op weg naar Vloethemveld, de militaire site die nadat het leeg kwam te staan werd overgenomen door de provincie, Natuur en Bos.

Eigenlijk begon onze tocht al met de oversteek van de fietsroute aan de Snellegemstraat. Voor mij is er een leuke anekdote aan verbonden dat ik de kinderen niet mocht onthouden.

De fietsroute is aangelegd op de oude spoorwegbedding waarlangs de trein, toen nog een stoomlocomotief, de munitie aan- en afvoerde.
Ik wachtte de trein op en mocht van de machinist mee tot aan de volgende overweg, die van de Diksmuidse Heirweg.
Geen wonder dat ik, als kleine jongen,  vaak zoek bleek te zijn.

De aanleg van Vloethemveld nodigt uit tot fietsen en wandelen.
Het loont de moeite met als hoogtepunt de uitkijktoren op de grote vijver.

Vijver die in de tijd werd aangelegd om met de uitgravingen zandbuffers te vormen tussen de magazijnen waar de munitie werd opgeslagen.

Na ruim 2 uur wandelen kwam er een onverwacht telefoontje.
De papa van Lotte en Linde wou ons verrassen in Blankenberge.
Dat werd dan Zedelgem, meer bepaald het terras van de Mote.
Voor de kinderen een onverwacht leuk weerzien na anderhalve week Westvlaams plezier.
Zaterdag vertrekken ze opnieuw huiswaarts.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

 

Woensdag 29 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Soms loopt een dag niet zoals je het vooraf had gepland.
In de vakantieweek met de kleinkinderen aan zee staat er iedere dag iets op het programma.

Gisteren was dat het traditionele jaarlijkse bezoek aan het Zwin.
Maar met alle extra regeltjes eigen aan tijden van corona had ik over het hoofd gezien dat reservatie vooraf verplicht was.
Zelfs in een groot natuurreservaat zoals het Zwin is het van doen.

Wij onverrichter zake terug richting Blankenberge.
Dat belette ons niet net buiten het domein een wandeling in te lassen.

Goed voor een fotootje met een overvliegende ooievaar.

In Knokke-Zoute leende een veld van wilde bloemen tot een kleurrijke foto.

Hoe mooi de wandeling wel is van Zeebrugge naar Blankenberge langs het duinenpad toont onderstaande foto.

Spijtig kan ik u de bedwelmende geur van de rozebottel er niet bijgeven.

Wandelen over de dijk met Suske en Wiske alom aanwezig, een halte voor een drankje in de Salito, een sanitaire stop op het appartement en een wafel in al zijn variaties in de Pinguin maakten er toch een verwendagje van.

En of dat nog niet volstond trokken moeke en de kinderen naar het reuzenrad aan het einde van de dijk.

Ik had me dan al wijselijk afzijdig gehouden. Die gewonnen tijd besteedde ik aan het bereiden van het avondeten: gebakken krieltjes met grillkip van het kraam en zelfgemaakte appelmoes.

Nadien zou ik nog online tickets bestellen voor een hernieuwd bezoek aan het Zwin.
Vandaag trekken we richting Zedelgem om de leuke boekenwinkel van Jeukiboek op te zoeken. Daarna gaan we wandelen in Vloethemveld.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag 28 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Liefde kent geen grenzen, zelfs niet in coronatijd.
Sommigen gaan het ver van huis zoeken.
Ik schreef mijn vrienden: een ring verbind ons.
Waarop ik in onmiddellijke retour de vraag kreeg: voor wanneer is het?
Met een ring verbind ons bedoelde ik de Brusselse ring.

Anderen zoeken het hoog, zelfs tot 8 hoog.
De ontmoeting vond vorige zondagochtend plaats.

Omdat de mensentaal 'Blijf in uw kot' niet verstaanbaar blijkt voor duiven maakten ze een afspraakje op de ballustrade van het balkon, acht hoog.

Zij arriveerde eerst, besefte dat ze fotogeniek was en wachtte geduldig op haar vriendje.

Nadat An voldoende tijd had gekregen om het duivinnetje op de foto te zetten kwam hij aangevlogen.

Maakte zich breed en zou haar met zijn macho-gedrag onbeschaamd wel eens het hof maken.

Maar toen veranderde het tafereeltje: ze wees hem af.

Was er meer aan de hand?
Duif nr 3 kwam fladderend nr 2 wegjagen van de ballustrade.
Het kon van alles betekenen.
Was nr 2 een buitenechtelijke relatie waaraan zij een eind wilde maken?
Was nr 3 de enige ware die niet wilde onder zijn duiven laten schieten?

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 27 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Lange tijd geleden, toen corona ons nog onbekend was, werd de nieuwe vriendschap, opgedaan op het strand van Blankenberge, bezegeld met een etentje op het appartement van An.

Ik wou de twee bevriende koppels verrassen met mijn kookkunst.
Dat lukte aardig.
Iedereen tevreden en vol lof voor wat ik op tafel zette.

Tot op het ogenblik dat William het in zijn hoofd kreeg om het etentje te catalogeren onder het thema: Komen Eten.
Best te doen aangezien iedereen bereid was om op z'n beurt uit te nodigen.

Vanaf dat moment was men verplicht in te binden met het strooien van superlatieven.
Zowel voor 'sfeer en gezelligheid' als voor het eten zelf werd men kritisch.
Hoeveel keer het woord  'gespannen' naar voor kwam was niet meer bij te houden. Het werd meer en meer hilarisch.
Punten werden afgetrokken met het oog op -ik wil ook  in aanmerking komen om te winnen-.

Gisteren waren we te gast bij William en Katrien.
Ik had Matty opgebeld om duidelijk te maken dat bij iedere echte uitzending van 'Komen Eten' er een rare kwibus tussen zit.
Ik verkleed me in travestiet moest Matty niet lang nadenken.

Zelf had ik een plannetje klaar.
Ik trok mijn beste blazer aan, spelde een kaartje op m'n vest en belde aan, de aktentas in de hand.
Mr den Inspecteur zou het eens heel gedetailleerd bijhouden.

Aan tafel opende ik de aktentas en haalde er...10 blocnotes uit.
Elke blocnote met een veelzeggende titel.
Gault-Millau, Michelin, Vlaanderen Vakantieland, FAVV, Booking.com, Tripadvisor, De Zilveren Pollepel, Stad Blankenberge, Komen Eten en Duchemin by L.dF.
De laatste verwijzend naar de hilarische film met Louis de Funes.

Je kan je wel indenken hoe we gisteren onze zondag hebben doorgebracht.
Voor sfeer en gezelligheid waren we bereid een... 9 te geven tot op het moment dat chef William fier zijn enig en exclusief bierglas van Omer uit het karton haalde om het ons te tonen en het pardoes in scherven liet vallen.
Toen viel voor de zevenendertigste keer het woord 'gespannen'.

Die punten zouden nog verder gereduceerd worden toen door de wind en een openslaande deur een papieren serviet in de kaars op tafel waaide.

U begrijpt het al: ook Matty kan bij zijn beurt nog in aanmerking komen om het koksmes te winnen.

Of het eten zelf belangrijk was? Natuurlijk!
Het dient gezegd dat ook ik aangenaam verrast was.
Een garnaalkroketje, een vissoepje en een tomaatje met handgepelde garnalen als opener en daarna een duo van zalm en kabeljauw met groene asperges met mousseline verdienden 9 punten.

Zelf de garnalen gepeld vroegen we William.
Dat had zijn...90 jarige moedertje voor hem gedaan.
We konden niet anders dan hiervoor één punt minder aanrekenen.

Je leest het al: het wordt echt nipt bij de afrekening van onze 'Komen Eten'.

 

à la vôtre

Wilfried

 

*****

 

zondag 26 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Nieuw weekend om te trachten je aan de opgelegde regels te houden.
En laten wij onszelf niets voorspiegelen; het gaat de verkeerde kant op.
Iedereen moet voor zichzelf uitmaken hoe goed hij bezig is.

Dat een incident zoals in Roeselare gretig aangewend wordt om de ordediensten te beschuldigen van overmatig machtsmisbruik vind ik een verkeerd signaal.

Akkoord, ik ben de laatste om te beweren dat een politieagent geweld moet gebruiken.
De vraag is: kon het ook anders?
Hoe lang heeft men ingepraat op de jonge man om een mondmasker te dragen.
En hoe lang moet men op iemand inpraten?

Ik kreeg de indruk met het filmpje te zien, dat meer op de agent ingepraat werd dan omgekeerd.
Woorden als nazi, als die uitgesproken werden, bevorderen zeker al niet de gemoedstoestand.
In een grootstad had de politieagent geen kans gemaakt.
Meer is niet nodig om de vlam in de pan te laten staan.

Laat ons rustig blijven en van beide kanten met goeie wil en gezond verstand handelen.


Zo kan Roeselare, Brugge, Blankenberge en al die andere dorpen en steden blijven zoals ze zijn.
Daarom is het ook nog altijd zo leuk in Vlaanderen te wonen en te leven.
Met of zonder corona

 

à la vôtre

Wilfried (tekst) en An (foto)

 

*****

 

 

Zaterdag 25 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Omdat het zo lekker smaakte geef ik je graag het recept in detail mee van de boeuf bourguignonne.

Benodigheden

600 gr stoverij met wat vet aan

2 dikke sneden vers spek

 

1 grote ajuin

10 middelgrote wortels

1 bakje champignons

2 teentjes knoflook

 

Laurierblaadje

4 kruidnagels

Takje verse tijm

Takje rozemarijn

 

½ fles degelijke rode wijn

Maîzena  voor bruine saus

 

Werkwijze dag vooraf

 

Zet de stoverij en het in stukken gesneden spek onder vocht: de wijn + evenveel water.

Snij in stukken en gooi erbij

Een halve ajuin, 3 wortels, teentje knoflook, enkele champignons

Kruid met peper en zout

Doe er het laurierblad, tijm en kruidnagels bij

 

De bereiding

 

Haal het vlees en de groenten uit de marinade / dep goed droog

Bak alles aan in boter

Blus met marinade en zet vervolgens het vlees volledig onder het vocht

Breng zo aan de kook, verminder het vuur tot het langzaam verder suddert

Reken op minimum2.30u

 

Doe boter in een ander pannetje

Blondeer daarin de rest van de ajuin, de knoflook, de wortels in schijfjes en de champignons

Wanneer ze bijna beetgaar zijn voeg je alles toe bij de stoofpot en laat ze het laatste uur nog meetrekken.

 

De saus binden met de maizena

Serveren met kroketjes

als zelf moeder zegt hoe lekker het is, mag daar niet aan getwijfeld worden

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

 

Vrijdag 24 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Hanne met vakantie, Gerty met vakantie, Eddy met vakantie; goed zo.
Kan ik aan mijn kilootjes werken. Ze zitten me zwaar op het lijf.
Is de schuld van corona.
Zo is er altijd een uitvlucht om niet te moeten bekennen dat eten een belangrijk onderdeel is van mijn dagelijks leven.

Had over het hoofd gezien dat Hanne met vakantie was.
Wou  het mezelf gemakkelijk maken met hun blanquette de veau. Vind ik super. Kan dat? Iets wat je niet zelf maakt?
Chris en Dorine wonnen een prijs met de beste blanquette uit Jabbeke en 100 km in het rond. Als zelfs Peter Goossens het zegt als voorzitter van de jury, dan moet het wel waar zijn.

Ik vraag in de slagerij van de supermarkt of ze iets hebben om een blanquette te maken.
Kan pas morgen, wat ik begrijp als je het ok wil hebben.
In afwachting koop ik gehakt en stoofvlees.
Omdat de kip op een goudhaantje lijkt gaat ook de scharrel uit de Auvergne in het mandje.
En ja ook nog wat dik gesneden vers spek. Kan overal bij met wat ik van plan ben.

Ook de groentenboer heeft werk aan mij.
In het bakje gaat een bloemkool, bondje wortels, courgette, witloof, champignons en  tomaten.

Moeten we niet eten antwoord ik moeder op haar vraag wanneer en hoe.
Ik jaag ze uit haar-mijn keuken.

Ik ga aan de slag met het gehakt. Draai een julienne van ajuin en chapelure van à la minuut in de oven geroosterd brood, door het vlees.
In de 4 burgers duw ik een gaatje dat ik opvul met tomatenpasta en opnieuw toedek.

Bij de worteltjes, die ik in reepjes stoof, gaat tijm, rozemarijn, kruidnagel en laurier.
Wanneer ze beetgaar zijn krijgen ze nog een drupje kalfsfond.

1 patat, meer hoeft niet voor ons beiden.

Terwijl alles op het vuur staat te pruttelen, stoven, koken en bakken heb ik het stoofvlees in een pot onder de guilhem van Moulin de gassac gezet. Half om half; water en rode  wijn.
Met stukken ajuin, wortel en champignons. Peper, zout, laurier en tijm.
Das voor morgen.

De worteltjes zijn beetgaar, de aardappelen gebloemd, de gehaktburgers afgebakken. Ik blus het braadvocht met wat groentejus en een lepeltje rundsfond.

Ik vervang het aperitief door een 'grote' wijn.
Zet me moederziel alleen in de zetel.
Moeder geniet buiten op het terrasje van de zon, An voor twee daagjes in het verre Leuven.

Ik snij de capsule van de fles, maak de perfecte bewegingen met de tire-bouchon, ruik aan het kurk en schenk mezelf een 'teugje' in het perfecte glas.
De spiegel van de wijn is briljant.
De kleur is vol, donker tot op het randje.
Het witte onderblad waartegen ik het glas schuin houd weerspiegelt perfect de kleur: donker, steenrood.
Deze 2016 etaleert zwarte bessengeur zoals dat van braambes die straks volop gaat rijpen.
Ook bij het walsen blijft het de dominante geur met ook pittigheid van peper.
In de mond proef ik dat fruitige terug gedragen door soepele tannines.

Deze 2016 is nu al mooi en geef ik nog enkele jaren om verder te evolueren naar zijn top.

Hallo 'moedre' het eten is gereed, roep ik haar binnen.
Ik schenk haar een klein glaasje van de Poujeaux en gun mezelf ook met mate nog een slokje. Ik wacht niet om de fles vacuum te trekken en op een donkere plek weg te zetten. We zijn zuinig op de wijn: een Poujeaux drink je niet maar degusteer je.

Er wacht immers de volgende dagen nog boeuf bourguignonne en iets met een gouden kip uit de Auvergne.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Donderdag 23 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Al lachend schreef ik zaterdag nog over onze zomerreis 2020; een driedaagse in de Ardennen.
Maar het zou wel eens kunnen dat met de opflakkering van corona het beperken van verplaatsingen opnieuw wordt ingevoerd en we de rest van het jaar het gehad hebben met reizen.

Terwijl ze op TV 1 de N4 aan het afrijden zijn en ze gisteren in Namen belanden met de vaststelling dat het een stad is die relatief gespaard bleef van besmettingen ervaarden wij dat op de verschillende plaatsen die we er aandeden er nogal laks werd omgegaan met de voorschriften.

Op dag 3 van ons weekend reden we gisteren terug naar huis.
Mijn 'rik', zoals we An zo mooi op z'n Brabants 'mijn rug' hebben leren uitspreken beperkt me in grote wandelingen maken.
In de Ardennen lukte dat niet, gisteren op de terugweg had ik een idee waar iedereen tevreden mee was en ik mezelf wat forceerde om toch maar eens de benen te strekken.

Na het opnieuw heerlijke ontbijt in La Fleur et le Soleil vertrokken we richting Vlaanderen.
Op de middag de auto geïnstalleerd op de parking aan de Tervuurse vest en dan op wandel door het bos tot aan het kasteel van Arenberg.

Fotootjes genomen om 'die' van chateau Eddy jaloers te maken met ons buitenverblijf.
Gevolg: een prompte reactie met een filmpje van zus Hilde met vriendin aan de fles in de ligzetels op hun terras in Grande Enneille.
Dat van dat aan de fles zitten was fake.
Als je dat doet zeg ik het aan 'moedre', had ik in gedachten.

Onze wandeling door het bos werd beloond met een tafel voor 4 in de Loft, recht tegenover het kasteel van Arenberg.

Terug op het appartement in Leuven kregen we nog een filmpje hoe men schapen terugdrijft naar de weide. U kende het verhaal nog niet?

Vorige week stond schoonbroer Eddy plots oog in oog met een geitenbok.

Een kastaar met hoorns van hier tot ginder die leuk stond te grazen op hun 'doeninge'.
Berten, zoals ze hem noemden trok zich van niets of niemand aan.

Eddy zette de uitgebroken geitenbok terug op de weide en zocht de schapenboer op.
C'est mon 'bok' herkende de boerin het beest aan het nummer.

'Berten', had het niet verder gezocht dan den hof van Eddy, maar de...14 schapen waren op de loop gegaan.
Niet eens erg volgens de boerin; gebeurde wel vaker.
Na enige tijd kwamen ze wel terug.
Wat gisteren gebeurde voor 8 van de 14 dieren. Ook dat leverde een attractie op.

Kortom: het Ardennen weekend was voor iedereen leuk.

Een foto impressie

    

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Woensdag 22 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Perfect verlopen eenentwintigste juli.
Opstaan met de zon die hoe langer hoe meer het wint van de wolken.
Tegen de middag wordt het duidelijk: we gaan voor een vol zomerse dag: wolkenloos en 23°. 

Alle gasten komen naar de B&B La Fleur et le Soleil voor een uitgebreid, verzorgd ontbijt. Niets is de uitbaters te veel.

Een platte band probeert nog roet in de planning van Ivan te gooien maar de service van VAB is perfect.
De renners vertrekken richting La Roche en zullen er een rit van een goeie 60km van maken. Wij nemen de wagen om tot Hotton te rijden.

Afspraak om 14u op het terras van de chalet voor het fruits de mer festijn à la Eddy, of à la Babtiste?
Cava en wijn à volonté met garnaaltjes, koningsgarnalen, 'n oester, langoustinestaartjes.
Daarna een gebakken langoustine met lookboter en vervolgens wat vlees op de buitengrill. Perfecte 21ste juli.

Moe maar voldaan, zoals dat heet, zoeken we ons bed op, op een uur dat ik nog eens moet navragen.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Dinsdag 21 juli 2012, een goeiemorgen met Wilfried

 

Terugkomen op ons weekendje Grande Enneille.

Vertrek vanuit Leuven rond 10u met een eerste afspraak aan de brug over de Maas aan de citadel van Namen.
Onze drie renners, Ivan, Jelle en Sven op het fietspad langs de rivier, wij via de eerder troosteloze weg, beiden richting Hoei.

Voor ons vier; Patrick, Françoise, An en ikzelf, 'n eerste kennismaking met Hoei. Op het eerste zicht een leuke stad, met voor ons een picknick aan de boorden van de rivier.

Voor onze renners een loodzware opdracht; de beklimming van de Muur van Hoei. Stijgingsgraad tot 19%.

Op ons menuutje: de keuze uit een wit of rood wijntje en een smakelijke salade die ik de avond voordien in mekaar flanste.
Wat daar in stak?
Rauwe groenten met champignons, bloemkool, witloof, zoete rode paprika, courgette, appel.
Verrijkt met stukjes gebakken kalfsworsten en flinters harde kaas.
Door ieder van ons lekker gesmaakt.

Na de uitzwaai van onze renners reden we naar Modave waar we verrast werden met hoe mooi ook Waals patrimonium kan zijn. Prachtig kasteel met aangelegde tuin en waterpartij.

Aankomst in Grande Enneille rond half drie.
Leuk weerzien met de vrienden van le 21 juillet.

's Avonds op de afspraak in de Passerelle voor een côte à l'os festijn.
Bediend door de limousin-chef hem zelve.

Leuke aangename eerste van deze driedaagse afgesloten in een aan te raden B&B in het dorp.

Morgen meer hierover.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Maandag 20 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

We gaan de laatste week in voor de PRIMEURAANKOPEN 2019 van mooie Bordeauxwijnen.
In laatste instantie heb ik nog 3 chateau kunnen toevoegen aan het mooie lijstje van 9.
Mooi want het aanbod liep vroeger dan verwacht uit op een uitverkoop.
5 chateaux zijn reeds uitverkocht.
Het zijn La Tour Carnet, Fombrauge, Pedesclaux, Prieure Lichine en Lespault-Martillac.
Van de overige 4 is de voorraad geslonken tot
18 voor Lanessan Haut-Médoc (13.31),
12 voor Cantemerle Haut-Médoc (23.96),
18 voor Lilian Ladouys Saint-Estephe (17.55),
12 voor Marbuzet Saint-Estephe (34.79).

Van Chateau Marbuzet, waarvan de voorraad eveneens uitgeput was, heb ik door mijn goeie relatie in Bordeaux kunnen bijkopen. Ondertussen is ook daarvan de nieuwe aankoop bijna uitgeput.

Ik kreeg van klanten de vraag of Sociando Mallet en chateau Poujeaux niet beschikbaar waren.
Na aandringen kon ik de 2 namen toevoegen aan mijn lijstje.
Het is ook een beetje nostalgie.
Privé had ik beide wijnen altijd in mijn kelder. Ze hebben me nooit ontgoocheld.
Nu heb ik nog 12 flessen van Sociando Mallet (28.30) en nog
18 flessen Poujeaux (23.60) ter beschikking.

Als laatste bied ik een oude bekende aan.
Wie herinnert zich Denis Barraud uit Saint-Emilion niet.
De sympathieke wijnbouwer uit Saint Sulpice de Faleyrens was meerdere keren onze gast in ter Velde.
Ik kocht 120 flessen van zijn Les Gravières (20.95) en kan er nu nog 48 aanbieden.

Van Sociando Mallet, Poujeaux en Les Gravières maakte ik een infopagina  die je zoals alle andere wijnen kan downloaden met de link bovenaan dit artikel.

Contact: Wijnen Moeyaert  0472 993303   info@moeyaert.eu

 

à la vôtre

Wilfried

 

******

 

Zondag 19 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Ik ben begonnen aan het eerste deel van mijn zomerreis, belde ik gisteren vanuit de auto naar Patrick en Françoise.
Wat dat inhield?
Een rit naar...Leuven waar ik An ophaalde om in te gaan op een uitnodiging voor een jubileumfeest in de familie.

50 jaar getrouwd en dan nog met dezelfde: een verhaal dat eerder niet meer zo doodnormaal is.

Het werd een prachtig feest voor Frieda en Michel.
Nog wat onwennig, dat 'armstoten' om elkaar te begroeten.
Moet je mee opletten als je de arm gebruikt waarmee je ook het aperitiefglas vasthoudt.

De ouders van Els hadden het gekozen menu vooraf zelf uitgeprobeerd en dat hadden ze goed gedaan.
Lekkere hapjes bij het glaasje cava.

Aan tafel voor pralines van gerookte eendenborst en st jacobsvrucht, een soep van courgette en champignon, een tussendoortje, de sorbet van limoen en een hoofdgerecht om je hoed voor af te nemen, zoals mijn buur aan tafel deed.
Ierse ribeye perfect zoals gevraagd gebakken, verse bearnaise  en frietjes.
Het super lekkere vlees met repasse.
Een mooi ogend dessertbord en de koffie ronden de geslaagde avond af.

Was het vooraf zo afgesproken? Ik weet het niet, maar ik had aan mijn voordien mij onbekende buurman een ideale toehoorder die me een avond lang bedolf met vragen over wijn, vis en Frankrijk.
Krijg 40 jaar maar eens verteld in een uur of drie.
Het leek me een presentatie op zich.

De man zal blijven vragen en vragen merkte een familielid op, maar zelf zal je niet veel van hem te weten komen.
Een conclusie die ik aan het eind van de avond niet kon beamen.
Mijn nobele onbekende buurman had de onafhankelijkheid in Congo meegemaakt. Gaf er jaren lang les op verschillende plaatsen. Keerde terug naar België omdat de kinderen groter werden.
En zou nog vele jaren België doorkruisen als schoolinspecteur.
maw: we leken elkaar wel gevonden te hebben in den Amandus.

Nog zeggen dat het me deed terugdenken aan die avond  met Patrick en Françoise in Cosne - Frankrijk, aan de boorden van de Loire.
Gisteren ging de zon onder aan de overkant van de Schelde.

Mooi feest, mooie locatie, mooie avond.

Vandaag rustig op ons positieven komen en morgen deel 2 van onze zomerreis: Leuven - Grande Enneille.

 

à la vôtre

Wilfried (tekst) An (foto's)

 

*****

 

Zaterdag 18 juli 2020, een goeiemorgen met Wilfried

 

Misschien gisteren via de VRT ook het nieuws gehoord over de Dune de Pyla.
Met de  beroemde duin, de hoogste van Europa, maakten we kennis toen ik mijn boek 'Weg van Vis in Aquitaine' schreef.

Het is een natuurfenomeen in de gemeente la Teste de Buch, nabij Arcachon dat ieder jaar een hoog aantal bezoekers trekt.
De duin beklimmen is op zich al een onderneming.
Dit jaar wordt de lastigheidsgraad ietsje minder want de Dune de Pyla heeft 3.95m van haar hoogste top moeten inleveren.

In mei mat het Observatoire de la Côte Aquitaine een hoogte van 102.5 meter.
Dat is de laagste top sedert 2009.
De immense Dune de Pyla is 3km lang en tot 600 meter breed.

De oorzaak van de afkalving moet gezocht worden in de harde windstoten tijdens de herfst en winter van vorig jaar.
Die zorgden voor verplaatsing van het zand richting oosten.

Met de verspreiding van het zand komt de ligging van een camping aan de bosrand en een departementale wegverbinding met de tijd in gevaar.
Berekeningen maken uit dat de Dune de Pyla een bewegende duin is en ieder jaar enkele cm opschuift richting oost.

 

à la vôtre

Wilfried

 

******